Hoofdmenu openen
Royal Rumble 2010

Royal Rumble is een sinds 1988 jaarlijks terugkerende professioneel worstelwedstrijd met een knock-outsysteem, georganiseerd bij het gelijknamig pay-per-viewevenement, waarin 30 professioneel worstelaars van de World Wrestling Entertainment (WWE) vechten om een plaats in WrestleMania. Stone Cold Steve Austin is recordhouder met 3 zeges.

Het evenement Royal Rumble was tussen 1988 en 2004 de eerste pay-per-view van het jaar, met name tot de introductie van het evenement New Year's Revolution in 2005. Dit evenement vond plaats op de eerste zondag van het jaar. Na de afschaffing van het evenement New Year's Revolution in 2008 - laatste editie dateert van januari 2007 - werd het evenement Royal Rumble opnieuw de eerste pay-per-view van het jaar. Het evenement en de wedstrijd worden jaarlijks georganiseerd op de laatste zondag van januari, hoewel in de beginjaren het tweede of derde weekend van januari niet ongebruikelijk was.

Er werden van 2002 tot 2010 telkens worstelaars uit zowel de brands Raw als SmackDown geselecteerd. Tussen 2006 en 2010 maakten ook worstelaars die uitkwamen voor de show ECW deel uit van de Royal Rumble, tot het programma werd stopgezet. Sinds de editie van 2017 verloopt de selectie terug als zodanig, na de nieuwe split van de twee brands in juni 2016. Er worden bij het evenement naast de traditionele Royal Rumble ook afzonderlijke wedstrijden georganiseerd, doorgaans voor het begeerde WWE Championship.

Deelnemers krijgen een nummer en de wedstrijd begint met de nummers 1 en 2. Daarna volgt er elke 90 seconden een nieuwe worstelaar. Een worstelaar kan enkel worden uitgeschakeld als hij over het bovenste touw van de ring wordt gegooid en met beide voeten de grond raakt. De worstelaar die als laatste overblijft, wint de wedstrijd. Sinds de editie 1993 heeft de winnaar vrij de keuze voor welke titel hij in maart of april uitdaagt bij WrestleMania; het WWE Championship of - sinds 2016 - het WWE Universal Championship. Voorheen kon de winnaar van Royal Rumble de houder van het World Heavyweight Championship uitdagen, maar in december 2013 werd het World Heavyweight Championship opgeheven en verenigd met het WWE Championship. Ric Flair en Triple H zijn tot op heden de enige worstelaars die het WWE World Heavyweight Championship hebben gewonnen ín een Royal Rumble, met name in 1992 en 2016 respectievelijk.

WinnaarsBewerken

Evenement Datum Stad Locatie Winnaar
Royal Rumble 1988 24 januari 1988 Hamilton Copps Coliseum "Hacksaw" Jim Duggan
Royal Rumble 1989 15 januari 1989 Houston Compaq Center Big John Studd
Royal Rumble 1990 21 januari 1990 Orlando Amway Arena Hulk Hogan
Royal Rumble 1991 19 januari 1991 Miami Miami Arena Hulk Hogan
Royal Rumble 1992 19 januari 1992 Albany Times Union Center Ric Flair1
Royal Rumble 1993 24 januari 1993 Sacramento ARCO Arena Yokozuna
Royal Rumble 1994 22 januari 1994 Providence Dunkin' Donuts Center Bret Hart & Lex Luger2
Royal Rumble 1995 22 januari 1995 Tampa USF Sun Dome Shawn Michaels
Royal Rumble 1996 21 januari 1996 Fresno Selland Arena Shawn Michaels
Royal Rumble 1997 19 januari 1997 San Antonio Alamodome Stone Cold Steve Austin
Royal Rumble 1998 18 januari 1998 San Jose San Jose Arena Stone Cold Steve Austin
Royal Rumble 1999 24 januari 1999 Anaheim Honda Center Vince McMahon
Royal Rumble 2000 23 januari 2000 New York Madison Square Garden The Rock
Royal Rumble 2001 21 januari 2001 New Orleans New Orleans Arena Stone Cold Steve Austin
Royal Rumble 2002 20 januari 2002 Atlanta Philips Arena Triple H
Royal Rumble 2003 19 januari 2003 Boston Fleet Center Brock Lesnar
Royal Rumble 2004 25 januari 2004 Philadelphia Wachovia Center Chris Benoit
Royal Rumble 2005 30 januari 2005 Fresno Save Mart Center Batista3
Royal Rumble 2006 29 januari 2006 Miami American Airlines Arena Rey Mysterio
Royal Rumble 2007 28 januari 2007 San Antonio AT&T Center The Undertaker
Royal Rumble 2008 27 januari 2008 New York Madison Square Garden John Cena
Royal Rumble 2009 25 januari 2009 Detroit Joe Louis Arena Randy Orton
Royal Rumble 2010 31 januari 2010 Atlanta Philips Arena Edge
Royal Rumble 2011 30 januari 2011 Boston TD Garden Alberto Del Rio
Royal Rumble 2012 29 januari 2012 Saint Louis Scottrade Center Sheamus
Royal Rumble 2013 27 januari 2013 Phoenix US Airways Center John Cena
Royal Rumble 2014 26 januari 2014 Pittsburgh Consol Energy Center Batista
Royal Rumble 2015 25 januari 2015 Philadelphia Wells Fargo Center Roman Reigns
Royal Rumble 2016 24 januari 2016 Orlando Amway Center Triple H4
Royal Rumble 2017 29 januari 2017 San Antonio Alamodome Randy Orton
Royal Rumble 2018 28 januari 2018 Philadelphia Wells Fargo Center Shinsuke Nakamura
Royal Rumble 2019 28 januari 2019 Phoenix Chase Field Seth Rollins

1Ric Flair veroverde het vacante WWF World Heavyweight Championship
2Bret Hart en Lex Luger gingen samen als laatste over het bovenste touw, waardoor twee winnaars werden uitgeroepen
3Batista en John Cena gingen samen als laatste over het bovenste touw, maar Vince McMahon herstartte de wedstrijd
4Triple H veroverde het WWE World Heavyweight Championship van titelverdediger Roman Reigns, die tevens als voorlaatste door Triple H werd geëlimineerd

RecordsBewerken

Record Worstelaar Gegevens
Meest gewonnen Stone Cold Steve Austin 3 keer
Langst in de ring gebleven Rey Mysterio 1:02:12 2006
Kortst in de ring gebleven Sheamus 0:01.6 2018
Oudste winnaar Vince McMahon 53 jaar 1999
Jongste winnaar Brock Lesnar 25 jaar 2003
Langste winnaar The Undertaker + Big John Studd 208 cm
Kleinste winnaar Rey Mysterio 168 cm
Zwaarste winnaar Yokozuna 250 kg
Lichtste winnaar Rey Mysterio 75 kg
Meeste eliminaties in totaal Kane 45
Meeste opeenvolgende deelnames Kane 18 keer (1999-2016)
Meeste deelnames in één Rumble Mick Foley 3 keer 19981
Meeste eliminaties in 1 rumble Braun Strowman 13 (2018)
Meeste eliminaties in minder dan 1 minuut The Great Khali 7 in 45 sec 2007
Diva deelnames Chyna 2 keer (1999, 2000)
Beth Phoenix 1 keer 2010
Kharma 1 keer 2012
Record Jaar Gegevens
Langste match 2002 1:09:23
Kortste match 1988 33:00 (deze editie had slechts 20 deelnemers)
Kortste match (met 30 deelnemers) 1995 38:30 (elke minuut kwam nieuwe deelnemer in de ring)

1Foley worstelde onder zijn drie gekende ringnamen of personages "Mankind", "Cactus Jack" en "Dude Love"

Lijst van afzonderlijke Royal Rumble-wedstrijden (selectie)Bewerken

Nummer Editie Datum Stad Wedstrijd Winnaar Duur Opmerking
1 1988 24 januari 1988 Hamilton (Ontario) Ricky Steamboat vs. Rick Rude
"The Islanders" (Haku & Tama) vs. "The Young Stallions" (Paul Roma & Jim Powers)
Ricky Steamboat
The Islanders
16:40
14:00
"The Islanders" vs. "The Young Stallions - "Best Two Out Of Three Falls"; eerste team dat 2-0 of 2-1 scoort, wint
2 1989 15 januari 1989 Houston (Texas) Jim Duggan & The Hart Foundation (Bret Hart & Jim Neidhart) vs. Dino Bravo & "The Fabulous Rougeau Brothers" (Jacques & Raymond Rougeau) Jim Duggan & The Hart Foundation 15:42 "Best Two Out Of Three Falls"; eerste team dat 2-0 of 2-1 scoort, wint
3 1990 21 januari 1990 Orlando (Florida) Greg Valentine vs. Ron Garvin Ron Garvin 16:55 Submission match
4 1991 19 januari 1991 Miami (Florida) The Rockers (Shawn Michaels & Marty Jannetty) vs. "The Orient Express" (Pat Tanaka & Paul Diamond) The Rockers 19:15 Tag team match
5 1992 19 januari 1992 Albany (New York) The New Foundation (Jim Neidhart & Owen Hart) vs. "The Orient Express" (Pat Tanaka & Paul Diamond) The New Foundation 17:18 Tag team match; enige wedstrijd van Neidhart en Hart als team op pay-per-view
6 1993 24 januari 1993 Sacramento (Californië) Shawn Michaels (c) vs. Marty Jannetty voor het WWF Intercontinental Championship
Bret Hart (c) vs. Razor Ramon voor het WWF World Heavyweight Championship
Shawn Michaels (c)
Bret Hart (c)
14:20
17:52
7 1994 23 januari 1994 Providence (Rhode Island) Yokozuna (c) vs. The Undertaker voor het WWF World Heavyweight Championship Yokozuna (c) 14:20 "Casket"-regels; eerste worstelaar die in een doodskist belandt, verliest
8 1995 22 januari 1995 Tampa (Florida) Razor Ramon (c) vs. Jeff Jarrett voor het WWF Intercontinental Championship
"Diesel" Kevin Nash (c) vs. Bret Hart voor het WWF World Heavyweight Championship
Jeff Jarrett (nc)
/
18:06
27:19
De wedstrijd tussen Diesel en Hart leverde geen winnaar op
9 1996 21 januari 1996 Fresno (Californië) Bret Hart (c) vs. The Undertaker voor het WWF World Heavyweight Championship The Undertaker 28:31 The Undertaker versloeg Hart via diskwalificatie, waardoor die laatste titelhouder bleef
10 1997 19 januari 1997 San Antonio (Texas) Sycho Sid (c) vs. Shawn Michaels voor het WWF World Heavyweight Championship Shawn Michaels (nc) 13:49
11 1998 18 januari 1998 San Jose (Californië) Shawn Michaels (c) vs. The Undertaker voor het WWF World Heavyweight Championship Shawn Michaels (c) 20:30 "Casket"-regels; eerste worstelaar die in een doodskist belandt, verliest - Shawn Michaels liep tijdens de wedstrijd een rugblessure op die hem in maart 1998 zou dwingen een tijdelijk punt te zetten achter zijn carrière, maar hij keerde alsnog terug naar de ring in augustus 2002
12 1999 24 januari 1999 Anaheim (Californië) "Mankind" Mick Foley (c) vs. The Rock voor het WWF Championship The Rock (nc) 21:46 "I Quit" match
13 2000 23 januari 2000 New York City (New York) Triple H (c) vs. "Cactus Jack" Mick Foley voor het WWF Championship Triple H (c) 26:55 "Street Fight"-regels; allerhande "wapens" toegelaten
14 2001 21 januari 2001 New Orleans (Louisiana) Chris Benoit (c) vs. Chris Jericho voor het WWF Intercontinental Championship
Kurt Angle (c) vs. Triple H voor het WWF Championship
Chris Jericho (nc)
Kurt Angle (c)
18:44
24:16
Benoit en Jericho namen het tegen elkaar op in een ladder match
15 2002 20 januari 2002 Atlanta (Georgia) Chris Jericho (c) vs. The Rock voor het WWF Undisputed Championship Chris Jericho (c) 18:48
16 2003 19 januari 2003 Boston (Massachusetts) Triple H (c) vs. Scott Steiner voor het World Heavyweight Championship
Kurt Angle (c) vs. Chris Benoit voor het WWE Championship
Scott Steiner
Kurt Angle (c)
18:14
19:49
Steiner versloeg Triple H via diskwalificatie, waardoor die laatste titelhouder bleef
17 2004 25 januari 2004 Philadelphia (Pennsylvania) Triple H (c) vs. Shawn Michaels voor het World Heavyweight Championship / 22:46 "Last Man Standing"-regels; eerste worstelaar die niet binnen 10 seconden opstaat, verliest - Triple H en Michaels waren allebei uitgeteld
18 2005 30 januari 2005 Fresno (Californië) Edge vs. Shawn Michaels
Triple H (c) vs. Randy Orton voor het World Heavyweight Championship
Edge
Triple H (c)
18:32
21:28
19 2006 29 januari 2006 Miami (Florida) Edge (c) vs. John Cena voor het WWE Championship John Cena (nc) 15:01
20 2007 28 januari 2007 San Antonio (Texas) John Cena (c) vs. Umaga voor het WWE Championship John Cena (c) 23:09 "Last Man Standing"-regels; eerste worstelaar die niet binnen 10 seconden opstaat, verliest
21 2008 27 januari 2008 New York City (New York) Randy Orton (c) vs. Jeff Hardy voor het WWE Championship Randy Orton (c) 14:03
22 2009 25 januari 2009 Detroit (Michigan) Jeff Hardy (c) vs. Edge voor het WWE Championship Edge (nc) 19:22 "No Disqualification"-regels; geen diskwalificatie, alles toegelaten
23 2010 31 januari 2010 Atlanta (Georgia) The Undertaker (c) vs. Rey Mysterio voor het World Heavyweight Championship The Undertaker (c) 11:09
24 2011 30 januari 2011 Boston (Massachusetts) Edge (c) vs. Dolph Ziggler voor het World Heavyweight Championship
The Miz (c) vs. Randy Orton voor het WWE Championship
Edge (c)
The Miz (c)
20:45
19:50
25 2012 29 januari 2012 St. Louis (Missouri) CM Punk (c) vs. Dolph Ziggler voor het WWE Championship CM Punk (c) 14:30 John Laurinaitis deed dienst als gastscheidsrechter
26 2013 27 januari 2013 Phoenix (Arizona) CM Punk (c) vs. The Rock voor het WWE Championship The Rock (nc) 23:20 CM Punk was aanvankelijk de winnaar, maar Vince McMahon herstartte de wedstrijd omdat de worstelgroep The Shield zich (fictief) roerde ten voordele van CM Punk; de groep had zich in het verleden al meermaals ten dienste gesteld van CM Punk, waardoor McMahon ingreep
27 2014 26 januari 2014 Pittsburgh (Pennsylvania) Randy Orton (c) vs. John Cena voor het WWE World Heavyweight Championship Randy Orton (c) 20:54
28 2015 25 januari 2015 Philadelphia (Pennsylvania) Brock Lesnar (c) vs. Seth Rollins vs. John Cena voor het WWE World Heavyweight Championship Brock Lesnar (c) 22:42
29 2016 24 januari 2016 Orlando (Florida) Dean Ambrose (c) vs. Kevin Owens voor het WWE Intercontinental Championship Dean Ambrose (c) 20:50 "Last Man Standing"-regels; eerste worstelaar die niet binnen 10 seconden opstaat, verliest
30 2017 29 januari 2017 San Antonio (Texas) A.J. Styles (c) vs. John Cena voor het WWE Championship John Cena (nc) 24:10 John Cena evenaarde Ric Flair als recordhouder van het WWE World Heavyweight Championship met 16 overwinningen
31 2018 28 januari 2018 Philadelphia (Pennsylvania) A.J. Styles (c) vs. Kevin Owens & Sami Zayn voor het WWE Championship A.J. Styles (c) 15:55 "Handicap"-regels; Styles moest de titel verdedigen tegen Owens en Zayn, die samenwerkten als team
32 2019 27 januari 2019 Phoenix (Arizona) Daniel Bryan (c) vs. A.J. Styles voor het WWE Championship Daniel Bryan (c) 24:35

GalerijBewerken

Externe linkBewerken