Volodymyr Ljoetji

voetballer uit Oekraïne

Volodomyr Ivanovitsj Ljoetji, in Rusland bekend onder de naam Vladimir Ivanovitsj Ljoetji (Oekraïens: Володимир Іванович Лютий) (Dnipro, 20 april 1962), is een in de Sovjet-Unie geboren Oekraïens voetbalcoach en voormalig voetballer die speelde als offensieve middenvelder of als centrumspits. Ljoetji behaalde een gouden medaille met het voetbalelftal van de Sovjet-Unie op de Olympische Zomerspelen 1988 te Seoel.

Volodomyr Ivanovitsj Ljoetji [1]
Volodymyr Ljoetji, 2011
Volodymyr Ljoetji, 2011
Persoonlijke informatie
Volledige naam Volodomyr Ivanovitsj Ljoetji
Geboortedatum 20 april 1962
Geboorteplaats Dnipro, Vlag van de Sovjet-Unie Sovjet-Unie
Lengte 188 cm
Positie Aanvallende middenvelder
Centrumspits
Clubinformatie
Voetbalcarrière geëindigd in 1996
Senioren
Seizoen Club W (G)
1979–1989
1989–1991
1991–1992
1992
1993
1993
1994
1994–1996
1996
Vlag van de Sovjet-Unie Dnipro
Vlag van Duitsland Schalke 04
Vlag van Duitsland Duisburg
Vlag van Duitsland Bochum
Vlag van Turkije Bursaspor
Vlag van Duitsland Rot-Weiß Oberhausen
Vlag van Duitsland SpVgg Unterhaching
Vlag van Duitsland Salmrohr
Vlag van Oekraïne Dnipro
250(51)
45(9)
36(6)
3(0)
2(0)
6(0)
10(6)
43(5)
1(0)
Interlands
1990–1992 Vlag van de Sovjet-Unie Sovjet-Unie/Vlag van Gemenebest van Onafhankelijke Staten GOS 6(1)
Getrainde clubs
2007
2010–2011
2011
2013
2013
2014–2015
2016
2016
2017
Vlag van Rusland Lokomotiv Moskou
Vlag van Rusland Rostov (assistent)
Vlag van Rusland Rostov (interim)
Vlag van Moldavië Nistru Otaci
Vlag van Moldavië Rapid Ghidighici
Vlag van Moldavië Saxan
Vlag van Oekraïne Ternopil (sportief directeur)
Vlag van Georgië Zoegdidi
Vlag van Oekraïne Sumy
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

ClubcarrièreBewerken

Ljoetji heeft gedurende zijn voetbalcarrière voornamelijk in Duitsland vertoefd, alhoewel hij feitelijk de eerste 10 jaar van zijn loopbaan het allerbeste van zijn kunnen liet zien bij Dnipro Dnipropetrovsk uit zijn Oekraïense geboortestad Dnipro. Oekraïne behoorde in die tijd nog tot de Sovjet-Unie. Met Dnipro won de aanvallende middenvelder, die ook als centrale aanvaller kon worden ingezet, tot twee keer toe de Sovjet Top League (1983 en 1989). In de eerste ronde van de UEFA Cup 1988/89 scoorde Ljoetji vroeg in de tweede helft thuis tegen Girondins de Bordeaux. De wedstrijd eindigde op 1–1. Het doelpunt van Ljoetji wiste de opener van Alain Roche uit.

Van 1979, zijn debuutseizoen, tot 1989 kwam hij voor Dnipro uit. Hij speelde 250 competitiewedstrijden in de Sovjet Top League en scoorde daarin 51 doelpunten. In 1989 wist de Duitse (sub)topclub FC Schalke 04 de naar postuur grote Ljoetji te strikken. Echter kreeg de Oekraïense aanvallende middenvelder op zijn positie te maken met forse concurrentie van met name de Duitser Ingo Anderbrügge, die gemakkelijker de weg naar doel vond dan hijzelf. In 1991 was Ljoetji na twee jaar alweer weg, ondanks een meer dan degelijk debuutseizoen. Ljoetji scoorde negen competitiedoelpunten uit 45 competitiewedstrijden voor Schalke 04.

Ljoetji bleef in Duitsland actief, maar dan wel op een aanzienlijk lager niveau dan wat hij gewend was bij Schalke 04. In 1991 nam MSV Duisburg hem over van Schalke 04. Met deze club degradeerde Ljoetji als negentiende in de eindstand uit de Bundesliga aan het einde van het seizoen 1991/92, een spannend seizoen waarin niet FC Bayern München maar VfB Stuttgart – na een nek-aan-nekrace met Bayern München – kampioen werd op basis van aantal gewonnen wedstrijden. Ljoetji liet bij Duisburg zes competitiedoelpunten optekenen. In 1992 kwam hij uit voor toenmalig Bundesliga-club VfL Bochum, maar deze periode was op individueel vlak minder succesvol voor de middenvelder. Ljoetji speelde amper drie competitiewedstrijden en Bochum zou eveneens naar de 2. Bundesliga zakken.

In 1993 belandde hij in Turkije bij Bursaspor, waar hij niet verder geraakte dan twee optredens. Hierop keerde hij meteen weer terug naar Duitsland, waar hij dan zes wedstrijden speelde voor Rot-Weiß Oberhausen. Het spelplezier vond Ljoetji pas terug bij FSV Salmrohr, destijds een Regionalliga-club of Duitse derdeklasser.

Ljoetji beëindigde zijn profcarrière in 1996 waar hij ze was begonnen, bij Dnipro Dnipropetrovsk in Oekraïne.

InterlandcarrièreBewerken

Ljoetji behaalde in 1988 goud op de Olympische Zomerspelen 1988 met de jonkies van de Sovjet-Unie, dat naast hem uit sterspeler Igor Dobrovolski bestond. Ljoetji, die op dat ogenblik al 26 jaar oud was, was bij de Sovjet-Unie een van de oudere spelers die werden toegelaten (per land mogen drie voetballers ouder dan 21 jaar mee naar de Spelen). Ze versloegen in Seoel een Braziliaans voetbalelftal U21 met onder anderen Romário. Met de Sovjet-Unie nam hij deel aan het WK 1990 in Italië. Later speelde hij mee op EURO 1992 met het GOS te Zweden, het enige grote toernooi voor het landenelftal bestaande uit een samenraapsel van spelers met Sovjet-nationaliteiten (met name Russen, Oekraïners en Georgiërs) na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie.

ErelijstBewerken

Competitie
Aantal Jaren
 /  Dnipro Dnipropetrovsk
Sovjet Top League 2x 1983, 1989
Sovjet Cup 1x 1989
Sovjet Super Cup 1x 1989
USSR Federation Cup 2x 1986, 1989
  Sovjet-Unie
Olympische Zomerspelen   1988

Zie ookBewerken

  Zie de categorie Volodymyr Ljoetji van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.