Vlamertinge

plaats in West-Vlaanderen

Vlamertinge is een dorp in de Belgische provincie West-Vlaanderen en een deelgemeente van de stad Ieper. De dorpskern van Vlamertinge ligt net buiten het stadscentrum van Ieper, langs de grote weg N38 naar de nabijgelegen stad Poperinge.

Vlamertinge
Deelgemeente in België Vlag van België
Wapen van Vlamertinge
Vlamertinge (België)
Vlamertinge
Situering
Gewest Vlag Vlaams Gewest Vlaanderen
Provincie Vlag West-Vlaanderen West-Vlaanderen
Gemeente Vlag Ieper Ieper
Coördinaten 50° 51′ NB, 2° 49′ OL
Algemeen
Oppervlakte 20,8342 km²
Inwoners (2016 (december)) 3.581
(171,88 inw./km²)
Overig
Postcode 8908
Detailkaart
Locatie in de gemeente
Locatie in de gemeente
Portaal  Portaalicoon   België

Naast het stadscentrum van Ieper zelf, is Vlamertinge de grootste deelgemeente van Ieper. In het westen van Vlamertinge, langs de weg naar Poperinge, ligt het gehucht Brandhoek.

GeschiedenisBewerken

 
Ruïne van de kerk in de Eerste Wereldoorlog

De vroegste gegevens over Vlamertinge dateren uit de middeleeuwen. In 857 werd er een kapel gebouwd. In 970 werd Ieper vernield en brandde de kapel van Vlamertinge af. Het oudste document, tot heden bekend, waarop de naam Flambertenges voorkomt, is een akte van het jaar 1066. Boudewijn van Rijsel, graaf van Vlaanderen, zijn vrouw Adela en hun zoon Boudewijn, kenden in deze akte goederen toe aan de kerk en het kapittel van Sint-Pieters in Rijsel. Deze goederen waren onder andere een tiende gelegen in Elverdinge en eveneens een tiende gelegen in Vlamertinge - In territorio Furnensi, in villa Elverzenges, decinam unam ; Flambertenges decinam similiter unam.

In 1055 werd Vlamertinge tot parochie verheven. Tot in de 16e eeuw vormde Vlamertinge samen met Elverdinge een enkele (hoge) heerlijkheid. In de 16e eeuw was Lodewijk van Vlaanderen een der heren. In 1605 werd de heerlijkheid verkocht aan Jan de Cerf.

De heerlijkheid maakte deel uit van Veurne-Ambacht en kende 22 achterlenen. Zij had veel te lijden van de belegeringen van het nabije Ieper.[bron?]

In de Eerste Wereldoorlog werd het hele dorp door bombardementen vernietigd. Daarna werd het herbouwd waarbij grotendeels het voormalige stratenpatroon werd aangehouden.

In 1944, ten tijde van de Tweede Wereldoorlog, werd Vlamertinge bevrijd door een Poolse pantserdivisie.

EtymologieBewerken

Vlamertinge zou komen van Flambert (een naam) + inga (zoon, afstammeling van (genitief)) + heim (woonplaats). De oudst bekende schrijfwijzen van het huidige Vlamertinge zijn: Flembertenges (1066), Flamertingha (1123), Flambertinghes (1142), Flamertinge (1154), Flamertinga (1185), Flamertinghe (1200), Flambertengues (1202), Flamertinghes (1238), Flamertinges (1269), Vlamertinghe (1272), Vlamertinghes (1275), Flamertenghe (1275), Vlamertincghe (1280).

BezienswaardighedenBewerken

 
Voormalig gemeentehuis
 
Sint-Vedastuskerk
  Zie ook de lijst van onroerend erfgoed in Vlamertinge

Natuur en landschapBewerken

Vlamertinge ligt in Zandlemig Vlaanderen, op 17 meter boven het zeeniveau. De hoogte van het grondgebied varieert van 15 tot 36 meter. De kom ligt in de vallei van de Grote Kemmelbeek.

Demografische ontwikkelingenBewerken

Vanaf 1487 tot 1697 was er een grote achteruitgang van het inwonersaantal van Vlamertinge. De meest plausibele verklaring hiervoor zou de Tachtigjarige Oorlog in de Nederlanden zijn geweest.

Gedurende de Eerste Wereldoorlog maakte het bevolkingsaantal opnieuw een terugval. Dit komt doordat het nabije Ieper, dat toen een frontstad was, zwaar werd gebombardeerd en Vlamertinge ook erg geleden heeft onder deze bombardementen.

Bronnen:

OnderwijsBewerken

In Vlamertinge zijn er twee lagere scholen aanwezig:

EconomieBewerken

In Vlamertinge bevinden zich 70 à 80 winkels. Ten zuiden van de kom ligt een bedrijventerrein tegen de in 1981 aangelegde noorderring (N38). Een van de bedrijven is Valcke, dat betonconstructies maakt en een der grootste werkgevers van het dorp is.

PolitiekBewerken

Vlamertinge had een eigen gemeentebestuur en burgemeester tot de fusies van 1977.

Meiers (bestuur)

Burgemeesters

Na de fusie behoorde Vlamertinge bij Ieper. De burgemeesters van Ieper werden daarbij mee verantwoordelijk voor Vlamertinge en andere deelgemeenten.

SportBewerken

  • Voetbalclub KSK Vlamertinge is sinds de jaren 30 aangesloten bij de Belgische Voetbalbond en actief in de provinciale reeksen.
  • Volleybalclub Vlamvo Vlamertinge speelde enkele seizoen in de Eredivisie van het Belgische vrouwenvolleybal. In 1990 eindigde de club nog vierde, maar zakte nadien terug. In 2005 bereikte de club opnieuw de hoogste afdeling met een zesde plaats in 2007 als beste resultaat. Sindsdien is de club actief op divisieniveau.

BijnaamBewerken

Men spreekt van "Vlamertingse Pottenbrekers", en de potten die hier bedoeld worden, zijn klaarblijkelijk bierpotten. Rond de 15e eeuw stond Vlamertinge erom bekend dat het een dorp was waar veel gevochten werd in o.a. herbergen. Zo blijkt ook uit een kort gedicht:

 

Aerdighe dingen In Vlaemertinghen Zyn altyd te zien En wie zal 't verbien ? Quetseur en wonden, Op alle stonden ; 't Is kloppen en slaen Voor al die d'er gaen !

 

GeborenBewerken

EreburgersBewerken

  • Jan Hoet (eerste persoon in de geschiedenis van Vlamertinge die het ereburgerschap verkreeg)

Nabijgelegen kernenBewerken

Ieper, Brielen, Elverdinge, Brandhoek, Reningelst, Dikkebus, Voormezele

Zie ookBewerken

LiteratuurBewerken

  • Émile Vanden Bussche, Histoire de Vlamertinghe en Flandre, anciennement une des huit paroisses du Veurnambacht, Brugge, 1879 (vert. Frans Lignel, Vlamertinge in vervlogen dagen, 1983)
  • Remy Duflou, Geschiedenis van Vlamertinge, Langemark, Vonksteen, 1956
  Zie de categorie Vlamertinge van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.