Vitālijs Maksimenko

Lets voetballer

Vitālijs Maksimenko (Riga, 8 december 1990) is een Lets voetballer die bij voorkeur als Linksback of centrale verdediger speelt. Hij verruilde in januari 2020 Olimpija Ljubljana voor Omiya Ardija.

Vitālijs Maksimenko
Vitalijs Maksimenko.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Vitālijs Maksimenko
Bijnaam Maksi
Geboortedatum 8 december 1990
Geboorteplaats Riga, Vlag van de Sovjet-Unie Sovjet-Unie
Lengte 186 cm
Been Links
Positie Linksback[1]
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Japan Omiya Ardija
Jeugd
1996–2003
2003–2007
Vlag van Letland JFC Skonto
Vlag van Letland FSK-90 Daugava Riga
Senioren *
Seizoen Club W (G)
2008–2009
2009
2010–2012
2013–2015
2013
2014
2014–2015
2015
2015–2017
2017–2018
2018–2020
2020–
Vlag van Letland FSK-90 Daugava
Vlag van Rusland CSKA Moskou
Vlag van Letland Skonto Riga
Vlag van Engeland Brighton
Vlag van Engeland Yeovil Town
Vlag van Schotland Kilmarnock
Vlag van Nederland VVV-Venlo
Vlag van Letland FK Liepāja
Vlag van Oostenrijk SV Mattersburg
Vlag van Polen Bruk-Bet Termalica
Vlag van Slovenië Olimpija Ljubljana
Vlag van Japan Omiya Ardija
9(0)
0(0)
76(2)
1(0)
3(0)
8(1)
21(0)
2(1)
37(0)
17(0)
42(2)
Interlands **
2006–2007
2008–2009
2009–2012
2013–
Vlag van Letland Letland –17
Vlag van Letland Letland –19
Vlag van Letland Letland –21
Vlag van Letland Letland
17(9)
6(0)
16(0)
50(1)

* Bijgewerkt op 26 januari 2020
** Bijgewerkt op 26 januari 2020
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

ClubcarrièreBewerken

Maksimenko speelde in de jeugdopleidingen van Skonto FC en FSK-90 Daugava Riga. In 2008 maakte hij de overstap naar de hoofdmacht van Daugava, waar hij in 2009 in het eerste elftal debuteerde. Halverwege het seizoen werd hij gehuurd door CSKA Moskou, waar hij niet verder kwam dan het tweede elftal.[2] Vervolgens keerde Maksimenko terug naar Letland.[3] Met Skonto Riga werd hij in zijn eerste seizoen Lets kampioen.[4] Een jaar later, in januari 2013, leverde een proefperiode hem een contract voor tweeënhalf jaar op bij Brighton & Hove Albion, dat hem enkele maanden later uitleende aan Yeovil Town.[5] Halverwege het seizoen 2013/14 werd Maksimenko opnieuw uitgeleend, ditmaal aan het Schotse Kilmarnock.[6] Kort voor het sluiten van de transfermarkt van de zomer van 2014 werd bekend dat Maksimenko voor de derde keer werd uitgeleend. Deze keer vertrok hij voor de rest van het seizoen op huurbasis naar VVV-Venlo.[7] Met Venlo speelde hij gedurende het seizoen 2014/15 21 wedstrijden in de Nederlandse Eerste divisie. In de play-offs om promotie en degradatie, waarin promotie door een verliespartij tegen NAC Breda niet werd afgedwongen, speelde Maksimenko niet mee.[8]

In augustus 2015 keerde de verdediger naar zijn geboorteland terug. Hij verruilde Brighton voor FK Liepāja.[9] Enkele weken later, kort voor het verstrijken van de transferwindow, werd hij voor de rest van het seizoen gecontracteerd door SV Mattersburg uit de Oostenrijkse Bundesliga.[10]

Hij verruilde in 2017 SV Mattersburg voor Bruk-Bet Termalica Nieciecza. In 2018 ging hij voor Olimpija Ljubljana spelen. In januari 2020 liet hij zijn contract ontbinden en vervolgde zijn loopbaan in Japan bij Omiya Ardija.

StatistiekenBewerken

Seizoen Club Land Competitie Wed. Goals
2008 FSK-90 Daugava Riga   Letland 1. līga 0 0
2009 Virslīga 9 0
CSKA Moskou   Rusland Premjer-Liga 0 0
2010 Skonto FC   Letland Virslīga 25 0
2011 19 0
2012 32 2
2012/13 Brighton   Engeland The Championship 0 0
Yeovil Town League One 3 0
2013/14 Brighton The Championship 1 0
Kilmarnock   Schotland Scottish Premier League 8 1
2014/15 Brighton   Engeland The Championship 0 0
VVV-Venlo   Nederland Eerste divisie 21 0
2015 FK Liepāja   Letland Virslīga 2 1
2015/16 SV Mattersburg   Oostenrijk Bundesliga 19 0
2016/17 18 0
2017/18 Bruk-Bet Termalica Nieciecza   Polen Ekstraklasa 17 0
2018/19 Olimpija Ljubljana   Slovenië Prva Liga 0 0
Totaal 174 4

InterlandcarrièreBewerken

Maksimenko is meermaals geselecteerd voor Letse vertegenwoordigende jeugdelftallen. De verdediger maakte zijn debuut in het Lets voetbalelftal op 6 februari 2013 in een vriendschappelijke interland tegen Japan (0–3), als invaller voor Vladimirs Kamešs.[11] Zijn eerste interlanddoelpunt maakte hij op 31 maart 2015 in een oefeninterland tegen Oekraïne in de blessuretijd (1–1).

Zie ookBewerken

Externe linkBewerken