De Vega C is de tweede variant van de Vega-raketfamilie die in 2022 zijn debuut maakte. De raket is krachtiger dan zijn voorganger.[1][2][3] De raket wordt door het Italiaanse AVIO gebouwd en in opdracht van ESA ook door hen ontwikkeld. De Vega C wordt gelanceerd door Arianespace. Voor de ontwikkeling van deze krachtiger versie van de Vega-raket werd in 2014 opdracht gegeven. Op 19 maart 2021 werd met de bestelling van tien Vega C-raketten door Arianespace, de productie officieel opgestart.[4] De introductievlucht die ooit voor doeljaar 2019 was voorzien is enkele jaren vertraagd en werd op 13 juli 2022 gelanceerd. Naast technische problemen deed ook de coronacrisis een flinke duit in het zakje van de vertragingen.

Vega C
Miniatuurmodel van een Vega C
Algemeen
Type medium klasse draagraket
Producent AVIO
Gebruikers Arianespace
Maten
Diameter 3,4 m
Lengte 24,8 m
Gewicht 210 ton
Trappen 4
Nuttige lading
Nuttige lading LEO 2.300 kg
Nuttige lading SSO 2.200 kg
Lanceer geschiedenis
Status in gebruik
Lanceerbasis Centre Spatial Guyanais ELV
Aantal lanceringen 1
Succesvol 1
Eerste vlucht 13 juli 2022
1ste trap
Motor P120C
Thrust 4.323 kN
Specifieke stoot 279 s
Brandtijd 135,7 s
Brandstof vast
2de trap
Motor Zefiro 40
Thrust 1.304 kN
Specifieke stoot 293,5 s
Brandtijd 92,9 seconde
Brandstof vast
3de trap
Motor Zefiro 9
Thrust 317 kN
Specifieke stoot 295,9 s
Brandtijd 129,6 s
Brandstof vast
4de trap
Motor AVUM
Thrust 2,45 kN
Brandstof 1,1-dimethylhydrazine en distikstoftetraoxide

De Vega C wordt in staat geacht vrachten van 2200 kilogram in een polaire baan op een hoogte van 700 kilometer te kunnen afzetten. Daarmee valt de Vega C net in de medium lift-klasse die beschikken over een maximale vrachtcapaciteit tussen de 2000 tot 20.000 kg naar een lage baan om de aarde (LEO).

Een upgrade voor meer stuwkracht is in ontwikkeling en voor een later stadium wordt een nog krachtiger drietraps raket, de Vega E, ontwikkeld. De eerste twee trappen van die raket zullen gelijk aan die van de Vega C.

KenmerkenBewerken

De Vega C is net als zijn voorganger een viertrapsraket en gebruikt technieken van zowel de originele Vega als de Ariane 6.

Eerste trapBewerken

De eerste trap van de originele Vega (de P80) is vervangen door de krachtiger P120C die voortborduurt op de techniek van de P80. De P120C wordt tevens als side-booster van de Ariane 6 gebruikt.[5] Dit levert een kostenbesparing op. De eerste missies voor deze raket zijn reeds geboekt. De P120C is de grootste vastebrandstofmotor uit één segment ooit gebouwd. Op 16 juli 2018 werd met de eerste P120C succesvol een statische start-test uitgevoerd op het Vegalanceerplatform ELA-1.[6] Dit werd op 28 januari 2019 en 7 oktober 2019 herhaald. Die laatste was overigens naar Ariane 6-specificaties gebouwd.

De P120C is 13,38 meter lang met een diameter van 3,4 meter. Voor de lancering heeft deze een massa van 155.027 kilogram waarvan 141.643 kilogram brandstof. De de brandtijd is 135,7 seconde bij een stuwkracht van 4.323 kilonewton. De specifieke stoot is 279 seconde.

Geplande upgradeBewerken

Op 31 maart 2022 kondigde ESA aan voornemens te zijn een krachtiger eerste trap, de P120C+, te ontwikkelen. Deze wordt ongeveer een meter langer en bevat zo’n 14.000 kilogram extra brandstof.[7]

Tweede trapBewerken

De tweede trap is net als bij de originele Vega de Zefiro 40 (Z40) en werkt op vaste brandstof. Hij is 8,07 meter lang, heeft een diameter van 2,4 meter en weegt voor de lancering 40.477 kilogram waarvan 36.239 kilogram brandstof is. De Z40 heeft een brandtijd van 92,9 seconde met stuwkracht van 1.304 kilonewton. De specifieke stoot is 293,5 seconde.

Derde trapBewerken

De derde trap is net als bij de originele Vega de Zefiro 9 (Z9) en werkt op vaste brandstof. Hij is 4,12 meter lang, heeft een diameter van 1,9 meter en heeft voor de lancering een massa van 12.000 kilogram waarvan 10.567 kilogram brandstof is. De Z9 heeft een brandtijd van 129,6 seconde met stuwkracht van 317 kilonewton. De specifieke stoot is 295,9 seconde.

Vierde trap; AVUMBewerken

De AVUM functioneert net als bij de originele Vega als vierdetrap en wordt ook wel omschreven als kickstage. Deze werkt op vloeibare stuwstoffen; 248 kilogram 1,1-dimethylhydrazine (Engelse afkorting UDMH, de brandstof) 492 kilogram distikstoftetraoxide (Engelse afkorting NTO, de oxidator). De hoofdmotor is de RD-843, die een stuwkracht van 2,45 kilonewton levert, is zo vaak als nodig te herstarten. Na een missie is de AVUM meestal in staat om een gecontroleerde terugkeer stoot uit te voeren waarna deze terug valt in de atmosfeer en verbrand.

Sinds het voorjaar van 2022 is ESA op zoek naar een vervangende motor voor de AVUM omdat de Russische aanval op Oekraïne de levering van de Oekraïense RD-843 in gevaar bracht. Er zijn nog voldoende RD-843 voorradig voor de missies die voor 2022 en 2023 staan gepland.

Neuskegel en andere hardwareBewerken

De binnen diameter van de neuskegel van is met drie meter zo’n 40 centimeter groter is dan die van de originele Vega-raket. De buitendiameter in 3,3 meter en de lengte van de neuskegel is 9,3 meter. Deze heeft een eigen gewicht van 860 kilogram en een inhoud van 60 kubieke meter.

De tussentrap die de eerste en tweede trap van de Vega-C verbindt wordt in Nederland geproduceerd door Airbus Defence.

LanceercomplexBewerken

De Vega C wordt gelanceerd vanaf het ELV (Ensemble de Lancement Vega) op het Centre Spatial Guyanais in Frans Guyana. Vanaf die lanceerbasis kan zowel in oostelijke richting als in noordelijke richting worden gelanceerd en zijn bijna alle banen om de aarde met uitzondering van een retrograde baan te bereiken. Dit lanceercomplex werd ook gebruikt voor de Vega en op dezelfde plaats lag eerder het complex ELA-1 dat voor Ariane 1, 2 en 3 raketten werd gebruikt. Nog daarvoor lag er het lanceercomplex voor de Europa II-raketten.

VluchtenBewerken

volgnr. Vluchtnummer Datum Nuttige lading Commentaar
1 VV21 13 juli 2022, 13:13 UTC[8] LARES 2 (Laser Relativity Satellite 2, + CELESTA en meer)
Succes

Externe linkBewerken