Hoofdmenu openen

Thelma Coyne-Long

Australische tennisser

Thelma Coyne-Long, geboren Thelma Dorothy Coyne (Sydney, 14 oktober 1918Narrabeen, 13 april 2015) was een tennisspeelster uit Australië. Zij was actief in het internationale tennis van 1935 tot en met 1959 en won twee keer de enkelspeltitel op de Australian Championships, alsmede twaalf titels in het dubbelspel en vier in het gemengd dubbelspel. Eén keer won zij het gemengd dubbelspel op Roland Garros.

Thelma Coyne-Long
1932
1932
Persoonlijke informatie
Nationaliteit Vlag van Australië Australische
Geboorteplaats Sydney, NSW
Geboortedatum 14 oktober 1918
Lengte 1,70 m[1]
Overleden 13 april 2015
Narrabeen, NSW[2]
Slaghand rechts
Hall of Fame 2013 (en) profiel
Enkelspel
Titels 7
Hoogste positie 7e (1952)[3]
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open winst (1952, 1954)
Vlag van Frankrijk Roland Garros kwartfinale (1951)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon kwartfinale (1952)
Vlag van Verenigde Staten US Open kwartfinale (1952)
Dubbelspel
Titels 21
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open winst (1936–1940, 1947–1949, 1951, 1952, 1956, 1958)
Vlag van Frankrijk Roland Garros finale (1958)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon finale (1957)
Vlag van Verenigde Staten US Open halve finale (1958)
Gemengd dubbelspel
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open winst (1951, 1952, 1954, 1955)
Vlag van Frankrijk Roland Garros winst (1956)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon finale (1952)
Vlag van Verenigde Staten US Open finale (1938, 1952)
Laatst bijgewerkt op: januari 2018
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Inhoud

PrivéBewerken

Thelma Coyne was het enige kind van Tom en Dorrie Coyne, en ging naar school op de Sydney Girls' High School.[4] Op 30 januari 1941 trad zij in het huwelijk met Maurice Newton Long;[1] na de Tweede Wereldoorlog werd dit huwelijk ontbonden.[4] Ook daarna bleef zij haar gehuwde naam hanteren.[1]

LoopbaanBewerken

De geschiedenis van de tennissport in Australië kon niet worden geschreven zonder Thelma Coyne-Long[5] – achttien van haar negentien grandslamtitels won zij op Australische bodem. Zij was een veelzijdig kampioen: zij won trofeeën zowel in het enkelspel als in het dubbel- en gemengd dubbelspel. Coyne-Long speelde rechtshandig.

In 1935, op zestienjarige leeftijd, won zij de Australische grandslamtitel bij de junioren.[6] Later dat jaar won zij bij de volwassenen het kampioenschap van Nieuw-Zuid-Wales.[4][7]

Coyne domineerde de Australian Championships gedurende meer dan twee decennia: van 1936 tot 1958.[5] Coyne won twaalf dubbelspeltitels op de Australische kampioenschappen – niemand, vrouw noch man, veroverde er meer. Tien van deze twaalf dubbelspeltitels won zij samen met haar landgenote Nancye Wynne Bolton – dit koppel houdt het record voor de meeste Australische dubbelspeltitels (mannen èn vrouwen).[8][9]

In totaal won Coyne-Long twee titels in het enkelspel, twaalf in het dubbelspel en in het gemengd dubbelspel vier op de Australian Championships plus één op Roland Garros. In 1952 voltooide zij een zeldzame Australische drieslag: zij won dat jaar de titels in alle drie disciplines. Bij de Australische dames is zij de oudste enkelspelkampioene in de geschiedenis (zij won het 1954-evenement op de leeftijd van 35 jaar en acht maanden), alsmede de oudste dubbelspelwinnares op het Australische kampioenschap (39 jaar en 7 maanden oud claimde zij de titel in 1958).

Coyne won negen Australische dubbelspeltoernooien voordat zij ook in het enkelspel zegevierde. Na het bereiken van de enkelspelfinale in 1940 en 1951, brak zij in 1952 door met een daverende 6-2, 6-3 overwinning op Helen Angwin. Coyne bereikte de finale in drie opeenvolgende jaren (1954, 1955, 1956) en registreerde in 1954 haar tweede zege, nu tegen Jenny Staley, 6-3, 6-4. Haar lange loopbaan met behoud van een hoog spelniveau was indrukwekkend. Coyne bereikte in 1952 op Wimbledon en op de Amerikaanse kampioen­schappen de kwartfinales in het enkelspel, wat zij op Roland Garros al een jaar eerder had gedaan.

De enige grandslamtitel die Coyne-Long buiten haar thuisland won, was die op Roland Garros 1956 in het gemengd dubbelspel, samen met de Chileen Luis Ayala. Zij bereikte de finale van het gemengd dubbelspel van Wimbledon 1952 met Enrique Morea uit Argentinië, evenals de finale van het Amerikaanse kampioen­schap 1952 met landgenoot Lew Hoad. In beide gevallen verloren Long en haar teamgenoot van de Amerikaanse Doris Hart en de Australiër Frank Sedgman.

In 1949 en 1950 versloeg zij op het Zweedse kampioenschap de Deens/Duitse grandslamkampioen Hilde Sperling. In 1952 versloeg zij de Amerikaanse Barbara Davidson op het US Indoorkampioenschap. In 1952 bereikte zij haar hoogste positie op de wereldranglijst: de zevende plaats.[3] Op het Tri-state kampioenschap in Cincinnati van 1953 versloeg zij de Amerikaanse Anita Kanter in het enkelspel, om vervolgens samen met diezelfde Kanter de dubbelspeltitel te veroveren.

In mei 1941, tijdens de Tweede Wereldoorlog, sloot Coyne-Long zich aan bij het Rode Kruis als chauffeur en in 1942 werd zij lid van de Australian Women's Army Service (AWAS) waar zij de rang van kapitein bereikte. Als de oorlog niet had ingegrepen, zou naar alle waarschijnlijkheid haar erelijst meer titels buiten Australië hebben omvat.[5] Voor haar inzet tijdens de oorlog kreeg zij erkenning in de vorm van de Australian War Medal en de Australian Service Medal.[10]

Na haar actieve tennisloopbaan (1960) begon zij met tennislessen geven en het coachen van jong tennis­talent in Nieuw-Zuid-Wales.[10] In 1963 was zij een van de drijvende krachten bij het oprichten van de Federation Cup, als vrouwelijk equivalent van de al sinds 1900 bestaande Davis Cup.[4][11] Voorts was Coyne-Long intensief betrokken bij het tennismuseum en de bibliotheek van Nieuw-Zuid-Wales, alsmede bij het Women's Royal Australian Army Corps.[4] Daarvoor ontving zij in 1999 de Volunteer Service Award.[12]

Op 30 augustus 2000, in het jaar van de Olympische Spelen in Sydney, kreeg zij de Australische sportmedaille (Australian Sports medal) toegekend,[12] en twee jaar later werd zij opgenomen in de Australische Tennis Hall of Fame.[8] In 2013 werd Coyne-Long opgenomen in de internationale Tennis Hall of Fame.[13] Ter gelegenheid van deze inhuldiging vertelde zij de Daily Telegraph in februari 2013: "Ik ben erg trots op de toekenning omdat het destijds moeilijker was om een goede tennisser te zijn."[14]

Op 13 april 2015 overleed Thelma Coyne-Long op 96-jarige leeftijd, in een tehuis voor oorlogsveteranen in Narrabeen, een voorstad van Sydney.[2][4]

PalmaresBewerken

Op de grandslamtoernooien bereikte zij 32 maal de finale, waarvan zij negentien keer de titel won:

toernooi enkelspel dubbelspel gemengd totaal
w v + w v + w v + w v +
Australian Champ's 2 4 6 12 2 14 4 1 5 18 7 25
Roland Garros 1 1 1 1 2 1 2 3
Wimbledon 1 1 1 1 2 2
US Championships 2 2 2 2
TOTAAL 2 4 6 12 4 16 5 5 10 19 13 32

Finaleplaatsen enkelspelBewerken

nr. finale toernooi ondergrond tegenstandster score
gewonnen finales
1. 1935-11-17   WTA Sydney gras   Joan Hartigan 6-2, 6-4
2. 1949-07-17   WTA Båstad gravel   Hilde Sperling 6-2, 6-3
3. 1950-07-23   WTA Båstad gravel   Hilde Sperling 3-6, 6-2, 6-4
4. 1952-01-28   Australian Champ's gras   Helen Angwin 6-2, 6-3
5. 1953-02-22   WTA US Indoor hout (i)   Barbara Davidson 5-7, 6-0, 9-7
6. 1953-07-05   WTA Cincinnati gravel   Anita Kanter 7-5, 6-2
7. 1954-02-01   Australian Champ's gras   Jenny Staley 6-3, 6-4
verloren finales
1. 1940-01-29   Australian Champ's gras   Nancye Wynne 7-5, 4-6, 0-6
2. 1951-01-31   Australian Champ's gras   Nancye Wynne Bolton 1-6, 5-7
3. 1952-09-28   WTA Berkeley hardcourt   Shirley Fry 9-7, 2-6, 4-6
4. 1953-07-26   WTA Toronto gras   Melita Ramírez 1-6, 2-6
5. 1955-01-31   Australian Champ's gras   Beryl Penrose 4-6, 3-6
6. 1956-01-30   Australian Champ's gras   Mary Carter 6-3, 2-6, 7-9

Finaleplaatsen vrouwendubbelspelBewerken

nr. finale toernooi ondergrond partner tegenstandsters score
gewonnen finales
1. 1936-01-27   Australian Champ's gras   Nancye Wynne   May Blick
  Katherine Woodward
6-2, 6-4
2. 1937-01-30   Australian Champ's gras   Nancye Wynne   Nell Hall Hopman
  Emily Hood Westacott
6-2, 6-2
3. 1938-01-31   Australian Champ's gras   Nancye Wynne   Dorothy Bundy
  Dorothy Workman
9-7, 6-4
4. 1938-10-16   WTA Berkeley gravel   Nancye Wynne   Nell Hall Hopman
  Dorothy Stevenson
8-6, 6-8, 6-2
5. 1939-01-28   Australian Champ's gras   Nancye Wynne   May Hardcastle
  Emily Hood Westacott
7-5, 6-4
6. 1940-01-28   Australian Champ's gras   Nancye Wynne   Joan Hartigan
  Emily Niemeyer
7-5, 6-2
7. 1947-01-27   Australian Champ's gras   Nancye Wynne Bolton   Mary Bevis
  Joyce Fitch
6-3, 6-3
8. 1948-01-26   Australian Champ's gras   Nancye Wynne Bolton   Mary Bevis
  Pat Jones
6-3, 6-3
9. 1949-01-31   Australian Champ's gras   Nancye Wynne Bolton   Doris Hart
  Marie Toomey
6-0, 6-1
10. 1949-07-17   WTA Båstad gravel   Joyce Fitch   Birgit Gullbrandsson
  Hilde Sperling
6-1, 6-1
11. 1950-07-23   WTA Båstad gravel   Mary Lagerborg   Rita Anderson
  Joan Curry
6-3, 6-3
12. 1951-01-31   Australian Champ's gras   Nancye Wynne Bolton   Joyce Fitch
  Mary Bevis-Hawton
6-2, 6-1
13. 1952-01-28   Australian Champ's gras   Nancye Wynne Bolton   Allison Burton
  Mary Bevis-Hawton
6-1, 6-1
14. 1952-04-21   WTA Rome gravel   Nell Hall Hopman   Nicla Migliori
  Vittoria Tonolli
6-2, 6-8, 6-3
15. 1952-09-28   WTA Berkeley hardcourt   Shirley Fry   Janet Hopps
  Anita Kanter
3-6, 6-2, 6-2
16. 1953-07-05   WTA Cincinnati hardcourt   Anita Kanter   Laura Lou Kunnen
  Joan Merciadis
7-5, 6-2
17. 1953-07-26   WTA Toronto gras   Melita Ramírez   Hilde Doleschell
  Laura Lou Kunnen
6-1, 6-2
18. 1956-01-30   Australian Champ's gras   Mary Bevis-Hawton   Mary Carter
  Beryl Penrose
6-2, 5-7, 9-7
19. 1956-05-08   WTA Rome gravel   Mary Bevis-Hawton   Angela Buxton
  Darlene Hard
6-4, 6-8, 9-7
20. 1957-05-12   WTA Rome gravel   Mary Bevis-Hawton   Yola Ramírez
  Rosa Maria Reyes
6-1, 6-1
21. 1958-01-27   Australian Champ's gras   Mary Bevis-Hawton   Lorraine Coghlan
  Angela Mortimer
7-5, 6-8, 6-2
verloren finales
1. 1946-01-29   Australian Champ's gras   Nancye Wynne Bolton   Mary Bevis
  Joyce Fitch
7-9, 4-6
2. 1950-01-31   Australian Champ's gras   Nancye Wynne Bolton   Louise Brough
  Doris Hart
3-6, 6-2, 3-6
3. 1951-04-16   WTA Rome gravel   Louise Brough   Shirley Fry
  Doris Hart
1-6, 5-7
4. 1952-05-31   WTA Surbiton gras   Patricia Canning Todd   Helen Fletcher
  Jean Rinkel
4-6, 4-6
5. 1957-07-06   Wimbledon gras   Mary Bevis-Hawton   Althea Gibson
  Darlene Hard
1-6, 2-6
6. 1958-05-11   WTA Rome gravel   Mary Bevis-Hawton   Shirley Bloomer
  Christine Truman
3-6, 2-6
7. 1958-06-01   Roland Garros gravel   Mary Bevis-Hawton   Yola Ramírez
  Rosa Maria Reyes
4-6, 5-7
8. 1958-09-28   WTA Berkeley hardcourt   Christine Truman   Maria Bueno
  Darlene Hard
2-6, 2-6

Finaleplaatsen gemengd dubbelspelBewerken

nr. finale toernooi ondergrond partner tegenstanders score
gewonnen finales
1. 1951-01-31   Australian Champ's gras   George Worthington   Clare Proctor
  Jack May
6-4, 3-6, 6-2
2. 1952-01-28   Australian Champ's gras   George Worthington   Gwen Thiele
  Tom Warhurst
9-7, 7-5
3. 1954-02-01   Australian Champ's gras   Rex Hartwig   Beryl Penrose
  John Bromwich
4-6, 6-1, 6-2
4. 1955-01-31   Australian Champ's gras   George Worthington   Jenny Staley
  Lew Hoad
6-2, 6-1
5. 1956-05-08   WTA Rome gravel   Luis Ayala   Shirley Bloomer
  Giorgo Fachini
6-4, 6-3
6. 1956-05-27   Roland Garros gravel   Luis Ayala   Darlene Hard
  Robert Howe
4-6, 6-4, 6-1
7. 1957-05-12   WTA Rome gravel   Luis Ayala   Shirley Bloomer
  Robert Howe
6-1, 6-1
verloren finales
1. 1938-08-27   US Championships gras   John Bromwich   Alice Marble
  Donald Budge
1-6, 2-6
2. 1948-01-26   Australian Champ's gras   Bill Sidwell   Nancye Wynne Bolton
  Colin Long
5-7, 6-4, 6-8
3. 1951-06-04   Roland Garros gravel   Mervyn Rose   Doris Hart
  Frank Sedgman
5-7, 2-6
4. 1952-07-05   Wimbledon gras   Enrique Morea   Doris Hart
  Frank Sedgman
6-4, 3-6, 4-6
5. 1952-08-24   US Championships gras   Lew Hoad   Doris Hart
  Frank Sedgman
3-6, 5-7
6. 1958-05-11   WTA Rome gravel   Luis Ayala   Shirley Bloomer
  Giorgo Fachini
6-4, 2-6, 7-9

Resultaten grandslamtoernooienBewerken

EnkelspelBewerken

toernooi 1935 1936 1937 1938 1939 1940 1946 1947 1948 1949 1950 1951 1952 1954 1955 1956 1957 1958 1959
  Australian Champ's 1R HF HF KF HF F KF HF 2R HF KF F W W F F 2R 1R
  Roland Garros 2R g.t. KF 3R 3R
  Wimbledon 3R g.t. 4R 3R 1R KF 1R 1R 4R
  US Championships 3R KF 2R

VrouwendubbelspelBewerken

toernooi 1935 1936 1937 1938 1939 1940 1946 1947 1948 1949 1950 1951 1952 1954 1956 1957 1958 1959 1971
  Australian Champ's HF W W W W W F W W W F W W HF W W HF
  Roland Garros 2R g.t. HF 2R F
  Wimbledon KF g.t. 2R HF 1R HF KF F HF 1R
  US Championships HF

Gemengd dubbelspelBewerken

toernooi 1938 1939 1948 1949 1950 1951 1952 1954 1955 1956 1958
  Australian Champ's HF 1R F 2R KF W W W W HF KF
  Roland Garros F W 3R
  Wimbledon F
  US Championships F F

Externe linksBewerken