Een zeilmakerstakeling op manillatouw

Een betakeling is een methode om het uitrafelen van de einden van een touw of lijn te voorkomen. De lijn wordt aan het einde zeer strak omwikkeld met takelgaren of dun touw. De uiteinden van het takelgaren worden onder de wikkelingen getrokken. De betakeling is geen knoop maar een manier om een lijn te verzorgen. Afhankelijk van het materiaal en van het doel waarvoor de lijn gebruikt gaat worden kunnen ook andere methoden worden gebruikt zoals een eindsplits.

Tegenwoordig zijn veel lijnen gemaakt van kunststoffen (polypropyleen e.d. in plaats van vroeger sisal of hennep), die afgewerkt kunnen worden door de uiteinden te smelten. Betakelen lijkt dan niet nodig meer, maar blijft aan te raden voor lijnen die intensief gebruikt worden.

Het leggen van een takelingBewerken

 

Touw zonder takeling

 

Een grote langwerpige lus op het touw leggen en met de duim vasthouden.

 

Het touw strak omwikkelen. De lengte van het te omwikkelen touw is gelijk aan de dikte van het touw.

 

Het losse eind van het takelgaren door de lus steken en het andere eind aantrekken, zodat beide einden van het takelgaren onder de wikkelingen komen te liggen en zo vastgehouden worden.

 

Beide einden van het takelgaren kort afsnijden.
 
Takelgaren, fit, Nala priem en een oogsplits
  Zoek betakeling in het WikiWoordenboek op.