Stock, Aitken & Waterman

Brits producerstrio

Mike Stock, Matt Aitken en Pete Waterman (vaak afgekort als SAW) vormden een Brits producerstrio dat vanaf 1984 verantwoordelijk was voor een groot aantal commerciële danspop-hits. Hun muzikale stijl werd Eurobeat genoemd in de jaren 1984–1989, met een extra onderscheidend element van swing in het ritme.[1]

GeschiedenisBewerken

In january 1984 had Pete Waterman op hun verzoek een meeting met Mike Stock en Matt Aitken. Zij hadden een nummer geschreven en geproduceerd "The Upstroke", een hi-NRG vrouwelijke versie van Frankie Goes to Hollywood's "Relax". Pete was dermate onder de indruk dat hij zij een partnership aanbood. "Het nummer, uitgevoerd door "Agents Aren't Aeroplanes", was de eerste Stock Aitken Waterman plaat. Het deed niets in de hitparades maar was wel een club hit.

Het productie trio had hun eerste UK nummer 1 hit met You Spin Me Round (Like a Record) van Dead or Alive. Ondanks het grote commerciële succes was het onstaansproces van deze single exemplarisch voor de meestal gespannen houding tussen de bands die creative controle wilden en Stock, Aitken & Waterman. Mixer Phil Harding vertelde dat de sfeer dermate verbeten werd tussen de bandleden en producers Stock en Aitken dat het bijna tot geweld kwam.[2] Stock spreekt dit tegen en zegt dat Harding, Waterman en zanger Pete Burns schromelijk overdrijven.[3]

Het hitsucces trok de aandacht van de band Banamarama. Lid Siobhan Fahey wilde een cover van Shocking Blue's Venus opnemen en klopte bij Stock, Aitken & Waterman aan voor de productie. Het resultaat was een wereldhit met onder andere een Billboard nummer 1. Hoewel de verdere samenwerking tusen de band en de producers commercieel zeer voorspoedig was met wereldhits als Love in the First Degree, "I Can't Help It" en "I Heard a Rumour" was de werkrelatie niet plezierig volgens Stock. [4]

De "hitfabriek"Bewerken

Na het eerdere succes evolueerde hun stijl richting een meer mainstream synthpop, meestal uitgevoerd door aantrekkelijke vocalisten. Over het algemeen werden de nummers door de producers geschreven, al kregen sommige vroege artisten als Dead or Alive en Bananarama vermelding als medeschrijvers. Vervolgens werd de muziek opgenomen met prominent aanwezige synthesizers, drum machines en sequencers met als laatste stap de artiesten de vocalen te laten inzingen.

De grote hoeveelheid uitgebracht werk middels hun lopende band achtige methode en gelijk klinkende nummers zorgde ervoor dat ze laatdunkend een "hitfabriek" genoemd werden, waarop Pete Waterman tegenwierp dat ze niet wezenlijk anders werkten dan Motown in de jaren 60. Rick Astley's "Never Gonna Give You Up" was de best verkochte single van 1987. Kylie Minogue's "I Should Be So Lucky" stond 5 weken op 1 in de UK en haar debuutalbum Kylie was het bestverkopende album van 1988. Kylie's eerste 13 singles waren top 10 hits in de UK. Ook in 1989 kwam het best verkopende album uit de koker van Stock, Aitken & Waterman: Jason Donovan's Ten Good Reasons.

Na de jaren 80Bewerken

Na de top producers te zijn geweest in 1989 met 7 nummer 1 hits in de UK de producers leken op dezelfde weg verder te gaan met Kylie Monogue's Tears on My Pillow maar dit bleek hun laatste UK nummer 1 te zijn. In october 1990 was de eerste periode in 2 jaar dat er geen enkele Stock, Aitken & Waterman productie in de hitparade stond. Midden 1991 verliet Matt Aitken het collectief vanwege stress. Stock en Waterman kenden nog wat succesjes ondanks het uit de mode raken van hun geluid met top 10 en top 20 hits van Kylie Monogue, Jason Donovan, Banamamara en Boy Krazy. Eind 1993 stopte Mike Stock de samenwerking met Pete Waterman vanwege een conflict over financën.

NadagenBewerken

In 1994 gingen Stock en Aitken weer samenwerken in Love This Records, met sporadisch hitsucces in de jaren 90, voornamelijk via Robson & Jerome en Nicki French. In 2005 werken alle 3 voor het eerst weer samen en produceerden de CD+DVD Stock Aitken Waterman Gold met hun bekendste en grootste hits.

In december 2015, werken Stock, Aitken and Waterman weer samen in hun oude stijl en produceerden een remix van het door Chris Martin geschreven Kylie Minogue nummer "Every Day's Like Christmas".

21 maart 2023 werd er bekendgemaakt dat er een musical, I Should Be So Lucky, met mueziek van de bekende Stock, Aitken & Waterman producties in première zou gaan in de Manchester Opera House met een tour door de UK navolgend.[5]

SuccessenBewerken

1984Bewerken
  • Whatever I do (whereve I go) - Hazell Dean
  • Searchin' (I've gotta find a man) - Hazell Dean
  • You think you're a man (but you're only a boy) - Divine
  • I'm so beautiful - Divine
  • You spin me round (like a record) - Dead or Alive
1985Bewerken
1986Bewerken
1987Bewerken
1988Bewerken
1989Bewerken
1990Bewerken

DiscografieBewerken

AlbumsBewerken

Album met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Album Top 100 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Countdown the hitsound of Stock Aitken Waterman 07-11-1987 24 9

SinglesBewerken

Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Roadblock 22-08-1987 10 9
Packjammed (With the party poss) 16-01-1988 15 5
Ferry 'cross the Mersey 17-06-1989 20 5 met Paul McCartney, The Christians, Holly Johnson en Gerry Marsden