Hoofdmenu openen

Wijzigingen

10 bytes toegevoegd ,  12 jaar geleden
k
geen bewerkingssamenvatting
'''Jacob Burckhardt''' ([[Bazel (Zwitserland)|Bazel]], [[25 mei]] [[1818]] - Bazel, [[8 augustus]] [[1897]]) was een [[Zwitserland|Zwitsers]] cultuur- en kunsthistoricus.
 
Burckhardt is een van de meest vooraanstaande [[kunstgeschiedenis|kunsthistorici]] uit de beginperiode van hetde discipline. Hij studeerde aan de universiteiten van [[Bonn]] en [[Berlijn]]. In [[Berlijn]] bezocht hij tussen [[1839]] en [[1843]] lessen van o.a. [[Leopold von Ranke]], [[Johann Gustav Droysen]], [[August Boeckh]], [[Franz Theodor Kugler]] en [[Jacob Grimm]]. In [[Berlijn]] leerde Burckhardt ook [[Bettina von Arnim]] kennen. Hij doceerde aan de universiteiten van [[Bazel (Zwitserland)|Bazel]] en [[Zürich (stad)|Zürich]]. In [[1858]] keert hij vanuit Zürich terug naar Bazel waar hij tot [[1893]] les gaf. Hij werd in dit jaar opgevolgd door [[Heinrich Wölfflin]], een van zijn studenten. Hij voerde o.a. met [[Friedrich Nietzsche]] een briefcorrespondentie.
 
Burckhardt is vooral bekend geworden met zijn werken over de cultuur van de [[Renaissance|renaissance]]. Zijn belangrijkste boek is: ''Die Kultur der Renaissance in Italien'' ([[1860]]), dat tot op de dag van vandaag een standaardwerk is. Daarnaast heeft hij ook werken geschreven over [[Rubens]], de [[Middeleeuwen]] en de [[klassieke oudheid]] (''Griechische Kulturgeschichte'').
 
Jacob Burckhardt zag in de renaissance de wederkering van de westerse beschaving zoals die in de klassieke tijd was geweest. Belangrijkst aan de renaissance vond hij de seculiere wereldvisie en het zelfbewustzijn van de "gewone" man.
1.038

bewerkingen