Mohorovičić-discontinuïteit: verschil tussen versies

k
sp
k (link)
k (sp)
De Mohorovičić-discontinuïteit werd ontdekt in [[1909]] door [[Andrija Mohorovičić]], een [[Kroatië|Kroatische]] [[seismologie|seismoloog]], toen hij een abrupte toename in de snelheid van [[aardbeving]]sgolven observeerde (specifiek [[P-golf|P-golven]]) op deze grens.
 
De positie van de Mohorovičić-discontinuïteit varieert van ongeveer 5 kilometer onder [[mid-oceanische rug]]engen tot ongeveer 75 kilometer onder continentale korst.
 
Gedurende de [[jaren 50]] en de [[jaren 60]] werd er door het [[Verenigde Staten|Amerikaanse]] ''National Science Foundation'' een project gefinancieerd om een gat te boren in de zeebodem om deze grens te bereiken. [[Project Mohole]], zoals het werd genoemd, werd echter door het [[Amerikaans Congres]] eind [[1966]] gestopt voordat fase II kon beginnen, vanwege oplopende kosten en slecht management. Daarna volgden andere programma's, zoals het [[Deep Sea Drilling Program]] (1968 - 1983), het [[Ocean Drilling Program]] (1985 - 2003) en het huidige [[Integrated Ocean Drilling Program]] (sinds 2003).