Cornelis Verdonck: verschil tussen versies

33 bytes verwijderd ,  12 jaar geleden
k
k (Pagina aangemaakt: "'''Cornelis Verdonck''' (geboren in 1563 – overleden op 5 juli 1625) was een Nederlandse polyfonist uit de late Renaissance...")
 
'''Cornelis Verdonck''' (geboren in [[1563]] – overleden op [[5 juli]] [[1625]]) was een [[Franco-Vlaamse School|Nederlandse polyfonist]] uit de late [[Renaissance]]. Hij was een van de laatste leden van deze school en maakte zich verdienstelijk als componist van [[madrigaal|madrigalen]] in een stijl die zowel Italiaanse als Nederlandse kenmerken verenigde.
==Leven==
Verdonck was geboren in [[Turnhout]]. Vanaf zijn vroegste jaren maakte hij deel uit van het huishouden van Cornelis Pruenen, senator en penningmeester van [[Antwerpen]]. Hij werd koorjongen aan de [[Onze-Lieve-Vrouwekathedraal (Antwerpen)]] tot de leeftijd van 9 jaar. In [[1572]] trok hij naar [[Spanje]] om er deel uit te maken van het koor van [[Filips II van Spanje|Filips II]] in [[Madrid]], waar hij bleef tot zijn stembreuk in de vroege jaren [[1580]], waarna hij naar de [[Lage Landen (staatkunde)|Nederlanden]] terugkeerde]] om in Antwerpen bij [[Severin Cornet]] en misschien ook wel bij [[Hubertus Waelrant]] te studeren. Zijn vroegste werken die met die van Cornet werden gepubliceerd dateren uit die tijd.
 
In [[1584]] keerde Verdonck naar Spanje terug om er opnieuw als zanger in het koor van Filips II te worden aangesteld, hij bleef er van [[1598]] tot [[1599]] en keerde daarna naar Antwerpen terug. In [[1599]] droeg hij bij tot de feestelijke intocht in Antwerpen van de pas getrouwde aartshertogen [[Albrecht van Oostenrijk|Albrecht]] en [[Isabella Clara Eugenia]], naar aanleiding waarvan hijmet een [[motet]] schreef (''Prome, novas'') dat werd uitgevoerd door een zesstemmig knapenkoor op de rug van een [[olifant]] die naast de aartshertog en de aartshertogin reed (uit de getuigenverslagen valt niet met zekerheid op te maken of het een echt dier was of nep). Het is het enige motet waarvan we weten dat het bestemd was voor uitvoering op een olifant.
 
Heel erg waarschijnlijk bleef Verdonck in de Nederlanden tot aan zijn dood in [[1625]]. Hij verwierf een [[prebende]] in [[Eindhoven]] die hij tot [[1622]] behield. Het lijkt erop dat hij in zijn verdere leven in dienst zou zijn gebleven van welgestelde burgers, behalve gedurende zijn tijdelijke verblijf in Spanje. Uit de opdracht van de madrigalenbundel die Verdonck in [[1603]] uitgaf, blijkt dat een van zijn werkgevers toen Johannes Carolus de Cordes was, neef van zijn eerste broodheer.
 
==Muziek en invloed==
Verdonck was een late vertegenwoordiger van de Italiaanse madrigaleske stijl in Noord-Europa. Bijzonder is dat hij madrigalen op [[Italiaans|Italiaanse]] tekst componeerde zonder ooit in Italië te zijn geweest. Stylistisch was hij vrij conservatief, waarbij hij de vernieuwingen schuwt van de omstreeks 1600 ontluikende [[barok]]muziek, zoals [[monodie]] en [[basso continuo]]. Hij geeft veeleer de voorkeur aan werk in de polyfone vocale stijl van de late [[16de eeuw]]. In het voorwoord tot de bundel madrigalen van [[1599]], schreef hij vernietigend over het verval van de muzikale normen in zijn geboorteland dat ooit het centrum van de Europese muziekleven was: “óf deze zoete harmonieën werden onderbroken door de stormen van Mars, die te lang meester was in deze streken, óf de muziek heeft opgehouden geacht te zijn door wie, vol verwarring ..., niet in staat is datgene wat zo rijk is aan akkoorden en harmonie te herkennen."<ref>Quoted in Reese, p. 398.</ref>
1.846

bewerkingen