Infinitief: verschil tussen versies

87 bytes toegevoegd ,  4 maanden geleden
k
in het klassieke Grieks: λυειν "ontbinden", λυεσθαι "worden ontbonden", ισταναι "doen staan", enz. zijn infinitieven. De "woordenboekvorm" van werkwoorden is in die taal weliswaar de 1e persoon OTT. Indien het '''moderne''' Grieks wordt bedoeld met "kent geen infinitief", gelieve dat te melden.
k (Wijzigingen door 80.242.234.62 (Overleg) hersteld tot de laatste versie door Arjuno3)
Label: Terugdraaiing
k (in het klassieke Grieks: λυειν "ontbinden", λυεσθαι "worden ontbonden", ισταναι "doen staan", enz. zijn infinitieven. De "woordenboekvorm" van werkwoorden is in die taal weliswaar de 1e persoon OTT. Indien het '''moderne''' Grieks wordt bedoeld met "kent geen infinitief", gelieve dat te melden.)
 
Zie ook: [[Vervangende infinitief]].
 
In veel talen, waaronder ook het Nederlands, geldt de infinitief als [[woordenboek]]vorm, maar in sommige talen wordt hiervoor een andere vorm gebruikt; Zo staan [[lemma (naslagwerk)|lemma's]] in [[Latijn]]se woordenboeken vaak, en in het [[Grieks]] altijd, onder de 1e persoon enkelvoud van de tegenwoordige tijd en is, in [[Hongaars]]e woordenboeken is de 3e persoon enkelvoud de standaard, en in [[Arabisch]]e woordenboeken de 3e persoon enkelvoud van het perfekt.
 
Er zijn ook talen die in het geheel geen infinitief kennen, waaronder het [[Grieks]], het [[Bulgaars]], het [[Roemeens]] en het [[Iers-Gaelisch|Iers]].
 
[[Categorie:Werkwoordswijs]]
544

bewerkingen