Infinitief: verschil tussen versies

2 bytes toegevoegd ,  6 maanden geleden
k
Wijzigingen door 80.242.234.62 (Overleg) hersteld tot de laatste versie door Arjuno3
Geen bewerkingssamenvatting
k (Wijzigingen door 80.242.234.62 (Overleg) hersteld tot de laatste versie door Arjuno3)
Label: Terugdraaiing
{{Zijbalk werkwoordswijzen}}
De '''onbepaalde wijzwijs''' of '''infinitievinfinitief''' is een [[werkwoord]]svorm die niet [[vervoeging|vervoegd]] is naar [[werkwoord#Getal en persoon|persoon of getal]] (zie ook [[persoon (taalkunde)|persoon]] en [[getal (taalkunde)|getal]]). Vooral in het onderwijs wordt de infinitief ook wel "het hele werkwoord" genoemd.
In het Nederlands wordt de infinitief in het algemeen gevormd door aan de [[stam (taalkunde)|stam]] de uitgassnguitgang ''-en'' toe te voegen. Eventueel wordt daarbij een [[medeklinker]] verdubbeld of [[stemhebbend]] gemaakt of een dubbele [[klinker (klank)|klinker]] enkel geschreven:
:buig-en, lop-en, schrijv-en, werk-en.
 
Er is één werkwoord met twee infinitieven, namelijk ''zijn/wezen'', oorspronkelijk twee verschillende werkwoorden.
 
De infinitief is in het Nederlands steeds gelijk aan de [[indicatief]] meervoud in de verlendentegenwoordige tijd. Uitzondering: die indicatief is ''zijn'', nooit ''wezen'', bij het werkwoord waarvan de infinitief ''zijn'' of ''wezen'' is. Ook in het [[Duits]] geldt hier een uitzondering (infinitief ''sein'', indicatief ''sind'').
 
De infinitieven van Nederlandse werkwoorden eindigen steeds op -en. De uitzonderingen zijn ''zijn'', ''gaan'', ''staan'' en ''slaan''. Ook ''doen'' en ''zien'' moeten tot deze uitzonderingen worden gerekend, omdat ''oe'' en ''ie'' samen een klinker vormen. Verdere uitzonderingen zijn dezelfde werkwoorden als ze een voorvoegsel hebben, zoals ''ondergaan'', ''verstaan'', ''ontzien'' enz.
24.057

bewerkingen