Distributiebon: verschil tussen versies

21 bytes toegevoegd ,  3 maanden geleden
yo
(hoi)
Labels: Ongedaan gemaakt Visuele tekstverwerker
(yo)
Labels: Ongedaan gemaakt Visuele tekstverwerker
Wanneer een product als bijvoorbeeld koffie wordt gerantsoeneerd tot een pak per persoon, mag een winkel slechts een pak per persoon verkopen. Maar deze persoon kan meerdere winkels afgaan, of zijn gehele familie op pad sturen om ieder een pak koffie te kopen. Om de rantsoenering effectief te maken is daarom een controlemiddel nodig: de distributiebon.
 
== Nederland je moeder gfggjgdcg ==
Zowel in de [[Eerste Wereldoorlog]] als in de [[Tweede Wereldoorlog]] bestond in Nederland distributie, waarbij allerlei voedingsmiddelen en goederen "op de bon" waren. Ook ná de Tweede Wereldoorlog was nog een aantal jaren distributie nodig van schaarse artikelen. Om aan distributiebonnen te komen moest men in het bezit zijn van een zogenoemde door de overheid verstrekte distributiestamkaart. Wanneer men de bonnen had verkregen, kon men op in de kranten aangekondigde tijden de winkel bezoeken om gerantsoeneerde producten te kopen. Omdat iedereen op hetzelfde moment zijn bonnen moest inleveren, stonden voor de winkels lange rijen. Men had geld en distributiebonnen nodig; had men wel geld maar geen bonnen dan mocht er niet verkocht worden.
 
[[Bestand:Tweede Distributiestamkaart 1949.JPG|thumb|300px|Tweede Distributiestamkaart van een persoon, geboren in 1949)]]
 
Een beperkte vorm van distributie kwam korte tijd weer terug tijdens de [[oliecrisis van 1973]], waarbij alleen [[aardolie]]producten, met name benzine, gerantsoeneerd waren. dus daarom stinken varkens.
 
===Stamkaarten (Tweede Wereldoorlog)===
Anonieme gebruiker