Mary Cassatt: verschil tussen versies

5 bytes verwijderd ,  4 maanden geleden
(baadster > badende vrouw)
=== Impressionistische periode ===
[[Bestand:On the balcony mary cassatt.jpg|miniatuur|220px|left|''On the balcony'' (op het balkon), 1873]]
Na haar aankomst in Parma stuurde ze weer een werk in voor de [[Parijse salon|Parijse Salon]] van 1872, ''Two Women Throwing Flowers During Carnival'', dat goed werd ontvangen en verkocht werd. Ze was op slag een gevraagd persoon in de Parmezaanse kunstgemeenschap.<ref name=mary/>
 
Nadat ze de kopieën van de werken van [[Antonio da Correggio|Correggio]] had afgewerkt, reisde ze naar [[Madrid (stad)|Madrid]] en [[Sevilla (stad)|Sevilla]]. Door haar kennismaking met de werken van [[Diego Velázquez (kunstschilder)|Diego Velázquez]] en [[Bartolomé Murillo|Murillo]] voltrok zich een wezenlijke verandering in haar stijl. Ze maakte in Spanje verschillende doeken met specifiek eigentijdse Spaanse onderwerpen, maar niet langer geschilderd naar het voorbeeld van de oude meesters, maar veeleer in de stijl van [[Édouard Manet]]. Haar gerichtheid op het momentele gebeuren wordt treffend geïllustreerd met het doek ''Offering the Panade to the Bullfighter''. De contrastrijke kleuren aangebracht met robuuste borstelstreken doen een levendige oppervlaktestructuur ontstaan. We herkennen in dit werk ook twee kenmerken van Cassatts latere werk, namelijk het afsnijden van de figuren waardoor ze volledig op de voorgrond komen en het ontbreken van anekdotische inhoud.<ref name=bea/> In 1874 besluit ze om zich definitief in Parijs te vestigen. Haar zus Lydia komt haar vervoegenwonen.<ref name=mary/>
 
Cassatt werd een hevig criticus van het jurysysteem van de [[Parijse salon|Salon]]. Ze was ervan overtuigd dat werken van vrouwelijke artiesten werden geweigerd als ze geen connectie hadden in de jury. Als in 1875 een van haar twee ingestuurde werken geweigerd wordt, is voor haar het hek van de dam. Ze krijgt ruzie over het onderwerp met haar kamergenote Emily Sartain en hun wegen scheiden zich.<ref name=mary/>
 
[[Bestand:Cassat - Blue Armchair NGA.jpg|miniatuur|220px|''Little Girl in a Blue Armchair'' (Meisje in een blauwe leunstoel), 1878]]
 
[[Bestand:Mary Cassatt - Woman Reading - JAM 1942.38.jpg|miniatuur|220px|left|''Woman Reading'', 1879-1879 (Lydia, de zus van Mary, met de ochtendkrant)]]
In 1877 werden haar beide inzendingen voor de Salon geweigerd. Het was de eerste keer in zeven jaar dat erdaar geen werk van haar te zien was op de Salon, maar ze werd door Degas uitgenodigd om deel te nemen aan de [[Salon van de impressionisten]]. Ze exposeerde er in 1879 elf werken. Tijdens die tentoonstelling ontmoette ze [[Berthe Morisot]] en de beide vrouwen zouden nauwe vriendinnen worden. Cassatt nam ook deel aan al de volgende impressionistententoonstellingen, behalve aan de zevende waar ook Degas niet exposeerde.<ref name=bea/> Ze zette zich ten volle in voor de zaak van de impressionisten die ze als vrouw niet kon ontmoeten in de cafés, zoals toen voor de [[avant-garde]] kunstenaars gebruikelijk was, maar ze zag ze regelmatig in privékringen en op tentoonstellingen. Ze nam hun werkwijze over: waar ze voordien vooral in haar atelier had gewerkt, had ze nu altijd een schetsboek bij de hand om scènes buiten of in het theater te kunnen vastleggen.<ref name=mary/>
 
Cassatt nam deel aan de eerste impressionistententoonstelling in de Verenigde Staten, georganiseerd door [[Paul Durand-Ruel]] in 1886. Nadien evolueerde haar stijl naar een eenvoudiger, figuratieve driedimensionale weergave. De kleuren worden niet meer gescheiden aangebracht maar in vlakken. Misschien liet ze zich hierbij inspireren door de Japanse prenten die ze toen begon te bestuderen.<ref name=bea/> Ze zag alleszins zichzelf niet meer als impressionist of als lid van om het even welke andere kunstrichting.<ref name=bio/>
 
[[Bestand:Mary Cassatt - 'The Child's Caress', oil on canvas, c. 1890, Honolulu Academy of Arts.jpg|miniatuur|220px|left|''The Child's Caress'', 1890]]
Na de tentoonstelling bij Durand-Ruel van 1878 brengt ze met haar moeder een vakantie door in [[Cap d'Antibes]] waar ze ''[[Het boottochtje (Cassatt)|TheHet Boating Partyboottochtje]]'' schilderde, een van haar merkwaardigste werken.
 
Het ging Cassatt nukocht voor de wind. Inin 1893 kocht ze het kasteel van Beaufresne in [[Le Mesnil-Théribus]], waar ze de zomers zal doorbrengen. In de winter verblijft ze in Parijs op haar appartement in de Rue Marignan 10. Toen ze ouder werd, bracht ze de winters door in [[Grasse]] in de [[Alpes-Maritimes]]. Ze was zo druk bezig met de renovatiewerken aan haar kasteel dat ze niet de tijd maakte om aanwezig te zijn op de solotentoonstelling in de Galeries Durand-Ruel in New York. De tentoonstelling was niettemin een groot succes, zowel bij de critici als bij de kopers. De opbrengst volstond bijna om haar kasteel af te betalen.<ref>[https://web.archive.org/web/20171201034608/http://www.mary-cassatt.net/7e-episode-mary-cassatt-18431926 Le peintre des maternités], mary-cassatt.net</ref>
 
Haar moeder sterft in oktober 1895 op Beaufresne, haar vader was al gestorven in 1881 in Parijs.
 
In de lente van 1901 komt haar goede vriendin [[Louisine Havemeyer]] met haar echtgenoot aan in Genua en nodigt Cassatt uit om hen te vergezellen op een reis door Italië waar ze werken van de grote meesters in privécollecties willen kopen om hun verzameling uit te breiden. Ze doorkruisen Italië tot op [[Sicilië]] toe en bezoeken [[Rome (stad)|Rome]], [[Milaan (stad)|Milaan]], [[Bergamo (stad)|Bergamo]] en [[Florence (stad)|Florence]], waar ze een [[Paolo Veronese|Veronese]] op de kop tikken. Van Italië reizen ze door naar Spanje, waar de Havemeyers enkele werken van [[El Greco]] verwerven.<ref name=mcna1900>[https://web.archive.org/web/20171201042707/http://www.mary-cassatt.net/1900-et-apres Mary Cassat, 1900 et après].</ref>
 
[[Bestand:Mary Cassatt, Reading “Le Figaro”, 1878, Collection Mrs. Eric de Spoelberch, Haverford, Pennsylvania.jpg|miniatuur|220px|''Reading "Le Figaro"'', 1878 (portret van haar moeder)]]
Na deze reis zet ze zich opnieuw aan het werk en gaat verder op haar geliefde thema van moeder en kind, waarbij het nu dikwijls twee kinderen worden, zodat de compositie wat moeilijker wordt. In 1904 wordt een van haar werken ''La Caresse'', gelauwerd op de jaarlijkse tentoonstelling van schone kunsten in Pennsylvania.<ref name=mcna1900/> In 1904 wordt haar in Frankrijk het [[Legioen van Eer|Légion d'Honneur]] toegekend.<ref name=tasch/> In 1910 wordt ze benoemd tot lid van The [[The National Academy]] of Design|National Academy of Design]] in New York en in 1914 krijgt ze een gouden medaille van de [[Pennsylvania Academy of the Fine Arts]].<ref name=tasch/>
 
Ze maakt nog een reis naar de Verenigde Staten in 1908 om haar vriendin Louisine, die haar echtgenoot verloren had, te bezoeken en brengt daarbij ook enkele dagen door bij haar jongste broer Gardner. Van december 1910 gaat ze met hem, haar schoonzus Louise en hun twee kinderen op reis door Europa en het Midden-Oosten. Ze bezoeken onder meer [[Constantinopel]] en van daar reizen ze door naar Egypte. Haar broer wordt er ziek en overlijdt kort na zijn terugkeer in Parijs. Zij zelf komt ziek en uitgeput terug en moet een tijd het werk staken.<ref name=mcna1900/>
 
In 1911 kreeg ze nog het bezoek van Louisine en terug op krachten gekomen in Beaufresne had ze in 1912 het werk hervat. Maar vanwege haar afnemende gezichtsvermogen maakte zij haar laatste werk in 1913. Hoewel zij een aantal operaties onderging, werd zij in 1921 praktisch [[blindheid|blind]].
== Graveur ==
[[Bestand:Mary Cassatt - Woman Bathing.jpg|miniatuur|220px|''Badende vrouw'' ([[Droge naald|drogenaald-ets]]), 1891]]
In 1880 exposeerde Mary Cassatt op de impressionistententoonstelling met een aantal gravures die ze gemaakt had met de [[aquatint]] techniek en vervaardigd had in het kader van het tijdschrift ''Nuit et Jour'', dat Edgard Degas, [[Camille Pissarro]] en [[Félix Braquemond]] wilden opstarten. Het tijdschriftproject werd echter afgevoerd en Cassatt stopte met haar activiteiten als graveur.
 
Ze zal pas opneuw beginnen met te etsen in de jaren 1885-1888 opnieuw beginnen met etsen. Ze heeft dan haar eigen pers en kan onafhankelijk te werk gaan. Zij produceert een serie van gekleurde prenten, gemaakt met de [[droge naald]], waaronder ''Badende vrouw'' en ''The Coiffure''. De tekening van de etsen is extreem precies en de bladvulling mooi uitgebalanceerd. Ze was hierbij waarschijnlijk geïnspireerd door de Japanse prenten die toen in de mode waren. Op de tweede tentoonstelling van de ''Peintres-Graveurs'' van 1890 in de galerie Durand-Ruel toont ze twaalf prenten die enerzijds haar betrokkenheid bij het moeder-kind thema illustreren en anderzijds haar breuk met de impressionistische stijl.<ref>[https://web.archive.org/web/20170730205009/http://www.mary-cassatt.net/exposition-mary-cassatt-18431926-a-giverny Exposition Mary Cassatt 1843/1926 à Giverny].</ref> Ze boekt veel succes met deze werken.
 
Als ze in april 1890 de tentoonstelling van Japanse prenten (houtsneden) bezoekt is ze wild enthousiast. Ze schreef haar vriendin [[Berthe Morisot]], die op haar buiten verbleef, om onmiddellijk terug naar Parijs te komen om dit evenement zeker niet te missen. Berthe komt inderdaad naar Parijs en ze bezoeken samen de tentoonstelling. Cassatt maakt een tiental droge -naaldetsen, waarvan telkens 25 exemplaren worden afgedrukt. Ze wil ze exposeren op de tentoonstelling van de ''Peintres-Graveurs'' van 1891, maar wordt geweigerd omdat de organisatoren de tentoonstelling reserveren voor Franse artiesten. Durand-Ruel, de gastheer van de tentoonstelling, besluit echter om het werk van Cassatt en dat van Pissarro (die Deen was) in een aparte zaal te tonen. Haar werk werd zeer goed onthaald en bejubeld door de criticus [[Félix Fénéon]].<ref>[https://web.archive.org/web/20170827172424/http://www.mary-cassatt.net/5e-episode-mary-cassatt-18431926 La femme moderne], mary-cassett.net</ref>
 
== Werken ==
18.941

bewerkingen