Babrios: verschil tussen versies

99 bytes toegevoegd ,  1 jaar geleden
geen bewerkingssamenvatting
Geen bewerkingssamenvatting
Ninus en Belus waren Babylonische goden, met de Syriërs bedoelde hij waarschijnlijk de [[Assyrische Rijk|Assyriërs]]. Babrios stond in de klassieke traditie, maar door zijn geografische positie had hij kennis van de oudere fabeltraditie in het [[Nabije Oosten]]. Enkele van zijn fabels gaan zelfs terug op [[Mesopotamië|Mesopotamisch]]e versies.<ref>Pertsinidis 2010, p. 55</ref>
 
De tekstuele overdracht van de babriaanse fabels is zeer complex. De meeste kennen we door Minoides Minas, die in 1842 een 10e-eeuwse codex met 123 fabels ontdekte op het Grote Lauraklooster van [[Oros Athos|Athos]] (Codex Athous, [[British Museum]], Addit. 22087). Verder zijn enkele van zijn fabels te vinden in een 14e-eeuws manuscript van de Collectio Augustana (Vaticaanstad, [[Biblioteca Apostolica Vaticana]], Vat. Gr. 777) en in het 11e-eeuwse handschrift New York, [[Pierpont Morgan Library]], Ms. 397. Er zijn ook drie papyri met fragmenten: P. Oxyrhynchos X, 1249; P. Amherst II 26; P. Bouriant I. Intrigerend zijn de zogenaamde ''Tabulae Assendelftianae'', [[Wastafeltje|wastabletten]] aangetroffen in [[Palmyra (Syrië)|Palmyra]] (Leiden, [[Universiteitsbibliotheek Leiden|Universiteitsbibliotheek]], bibl. publ. Gr. 109). Ze tonen aan dat de fabels gebruikt werden op school. [[Avianus]] bewerkte Babrios in het Latijn, maar in de middeleeuwen raakte hij in de vergetelheid.
 
== Uitgaven ==
37.744

bewerkingen