Mata Hari: verschil tussen versies

20 bytes toegevoegd ,  1 maand geleden
k
(→‎Schuldig?: dienstbode)
Tot in de jaren zestig werd Mata Hari beschouwd als een [[femme fatale]], die geheel terecht ter dood veroordeeld was. In 1963 kreeg de in Nederland geboren Amerikaanse fotograaf [[Sam Waagenaar]], die (ter voorbereiding op de [[Metro-Goldwyn-Mayer|MGM]]-verfilming met Greta Garbo) in 1931 van Zelles voormalige dienstbode Johanna Hubertina Lichtjens enkele persoonlijk bijgehouden fotoalbums had ontvangen, inzage in een deel van het rechtbankdossier, en oordeelde op basis hiervan in zijn boek ''De moord op Mata Hari'' (1964) dat zij niet schuldig was aan spionage voor de Duitsers. Ook volgens Pat Shipmans biografie ''Femme Fatale'' was Mata Hari nooit een dubbelspion, maar werd ze slechts als [[zondebok]] gebruikt door de Franse militaire overheid voor het falen van het commando aan het front.<ref>Deze informatie kwam in handen van Pat Shipman toen zij nieuw geopende dossiers in Parijs mocht doornemen. Het gerechtsdossier over de vermoedelijke spionne wordt pas in [[2017]] openbaar gemaakt. Dan zal mogelijk blijken wat de ware toedracht is geweest.</ref> Nieuwe Duitse documenten bewezen echter dat zij wel degelijk ingeschakeld was geweest ten behoeve van de Duitse spionagedienst. Waagenaar schreef vervolgens een nieuw boek met de titel ''Mata Hari, niet zo onschuldig'' (1976), waarin hij betoogde dat zij weliswaar een spion was geweest maar geen zinvolle informatie had geleverd. De boeken van Waagenaar en het boek van [[Jan Brokken|Jan C. Brokken]], ''Mata Hari, de waarheid achter de legende'' (1975) droegen veel bij aan de latere, meer positieve beeldvorming van Mata Hari.<ref name="ReferenceA"/>
 
Volgens de in de jaren 70 vrijgekomen Duitse documenten trad Mata Hari in de herfst van 1915 in dienst van de Duitsers. Op bevel van majoor 'Oberst' Walter Nicolai, B-chef van sectie III, kreeg ze bij een verblijf in Keulen van majoor Röpell instructies over haar taken. Ze moest rapporteren aan de Kriegsnachrichtenstelle West in Düsseldorf die ook onder leiding stond van Röpell. Verder rapporteerde ze aan de missie-agent in de Duitse ambassade in Madrid, majoor [[Arnold Kalle]] en rechtstreeks aan haar militaire ambtenaar kapitein Hoffmann, die haar de codenaam H-21 gaf.<ref>{{cite book|title=Historical Dictionary of German Intelligence|url=http://books.google.com/?id=gnEWm4kC844C&pg=PA290|first=Jefferson|last=Adams|publisher=Rowman&Littlefield| isbn=978-0-8108-5543-4|page=290|year=2009}}</ref>
 
In 2018 verscheen een nieuwe biografie ''Moed en overmoed''. ''Leven en tijd van Mata Hari'', hierin concludeerden de auteurs [[Jessica Voeten]] en [[Angela Dekker]] dat Mata Hari is doodgeschoten niet om wat ze had gedaan, maar om wat ze was geweest.<ref>{{Citeer web|url=https://www.nrc.nl/nieuws/2018/04/12/gefusilleerd-om-bijna-niets-a1599227|titel=Gefusilleerd om bijna niets|bezochtdatum=15 oktober 2018|auteur=|achternaam=|voornaam=|datum=12 april 2018|uitgever=NRC|taal=|archiefurl=https://web.archive.org/web/20180915144037/https://www.nrc.nl/nieuws/2018/04/12/gefusilleerd-om-bijna-niets-a1599227|archiefdatum=2018-09-15|dodeurl=nee}}</ref>
20.295

bewerkingen