Spiercontractie: verschil tussen versies

130 bytes toegevoegd ,  7 maanden geleden
De maximale vrijwillige contractie (MVC) treedt op rond de ideale spierlengte, veelal de rustlengte.
 
==De biochemie van de spiercel==
==Werking==
Een [[myosine]]kop in de [[spiercel]] steekt uit in de richting van het [[actine]]filament bij skeletspieren[[skeletspier]]en (bij [[glad spierweefsel]] is dit [[calmoduline]]). Er iszijn nog geen actine en myosine aan elkaar gekoppeld. Een [[spiervezel]] wordt geactiveerd door stimulering door de eindplaatsjes van een [[motorische neuronzenuwcel]]. Ca<sup>2+</sup> ([[calcium]]<nowiki/>ionen) komt uit het [[cytosol|sarcoplasmatisch reticulum]] (SR) vrij, in het [[cytosol]]. Daar]] bindt het zich aan [[troponine]]. Hierdoor wordt tropomyosine opzij getrokken en komen er bindingsplaatsen vrij, waardoor myosinekoppen aan G-actine kunnen binden. Het myosine-[[adenosinedifosfaat|ADP]]-complex wordt geactiveerd. Myosinekoppen binden zich aan de G-actine en wordt samen [[actomyosine]]. De myosinekoppen maken een knik en daarbij komt de adenosinedifosfaat (ADP) vrij uit het complex (contractie). De spier wordt korter en daardoor neemt de spierspanning toe. Voor ontspanning zal [[adenosinetrifosfaat]] (ATP) binden aan het actomyosinecomplex en de binding tussen actine en myosine wordt verbroken. ATP wordt daarbij [[hydrolyse|gehydrolyseerd]] tot ADP, waarbij energie vrijkomt om de myosinekoppen terug te laten klappen, waardoor de actine en myosine terugkomen in de oorspronkelijke toestand. ADP blijft gebonden aan myosinekopje. Ca<sup>2+</sup> wordt door het SR opgenomen. In deze toestand is de spier weer in rust en kan de cyclus zich herhalen.
 
==Zie ook==
8.924

bewerkingen