Ramón Serrano Suñer: verschil tussen versies

95 bytes toegevoegd ,  7 maanden geleden
geen bewerkingssamenvatting
Geen bewerkingssamenvatting
Geen bewerkingssamenvatting
In februari 1936 werd Serrano Suñer opnieuw voor de CEDA in de ''Cortes'' gekozen. In juli 1936 - aan het begin van de [[Spaanse Burgeroorlog]] - werd hij opgepakt en geïnterneerd. In oktober van dat jaar wist hij, verkleed als vrouw, uit de gevangenis te ontsnappen en vluchtte hij naar de Nationalistische zone, waar zich bij zijn zwager Franco voegde. Van [[1937]] tot 1940 was hij minister van Binnenlandse Zaken in het nationalistische kabinet van [[Francisco Franco|Franco]]. Serrano Suñer was een groot voorstander van de in [[1937]] tot stand gekomen fusie tussen de Falange Española, de alfonsisten (aanhangers van oud-koning [[Alfons XIII van Spanje|Alfons XIII]]) en de [[carlisme|carlisten]] van de [[Comunión Tradicionalista]] tot de Falange Española Tradicionalista y de las JONS (FET). Vanaf 1937 was Serrano lid van de ''Junta Politicá'' (politieke raad) van de FET.
 
In 1939, na de Spaanse Burgeroorlog, werd Serrano minister van Voorlichting en Propaganda en stichtte de voorloper van het persagentschap [[EFE (persagentschap)|EFE]], het belangrijkste persbureau van de Spaanstalige wereld. Dankzij zijn goede verhoudingen met de Italiaanse dictator [[Benito Mussolini|Mussolini]], werd hij door Franco aangesteld als minister van Buitenlandse Zaken (1940). Als overtuigd fascist, trachtte hij tevergeefs Franco in de beginfase van de [[Tweede Wereldoorlog]] te overtuigen om de kant van de [[asmogendheden]] te kiezen. In 1941 werd Serrano voorzitter van de Junta Politicá van de FET. Toen de kansen voor de As begonnen te keren, ontsloeg Franco zijn zwager als minister van Buitenlandse Zaken en benoemde hij de pro-Britse [[Jordana]] in zijn plaats.
 
Vanaf 1944 riep Serrano geregeld Franco op om meer kritiek toe te staan op het regime, hetgeen de dictator echter niet toestond. In 1947 trok Serrano Suñer zich uit het publieke leven terug, hoewel hij tot zijn dood in 2003 regelmatig lezingen hield.
19.471

bewerkingen