Peter Lorre: verschil tussen versies

66 bytes toegevoegd ,  7 maanden geleden
Hij verhuisde uit Duitsland, dat is wel cruciaal.
k (dat stond er al, maar Heinonlein (neem ik aan) heeft dat daar in een voetnoot geplaatst)
(Hij verhuisde uit Duitsland, dat is wel cruciaal.)
'''Peter Lorre''', geboren als '''László Löwenstein''' ([[Ružomberok|Rózsahegy]] in het huidige Slowakije, [[26 juni]] [[1904]] – [[Los Angeles (hoofdbetekenis)|Los Angeles]], [[23 maart]] [[1964]]), was een Amerikaans [[acteur]] van [[Oostenrijk-Hongarije|Oostenrijks-Hongaarse]] afkomst. Hij stond bekend om zijn lijzige stem, zijn [[Oostenrijks-Duits|Oostenrijks accent]] en zijn grote, ietwat uitpuilende ogen. Lorre werd vaak als sinistere buitenlander [[Typecasting|getypecast]] in [[Thriller (genre)|thrillers]], [[mystery|mysteries]] en [[film noir|films noirs]].
 
Lorre begon zijn acteercarrière in 1922 op het [[Theater (kunstvorm)|toneel]] in [[Oostenrijk]]. Daarna trad hij op in toneelstukken in [[Zwitserland]] en de [[Weimarrepubliek]]. In 1931 speelde hij de hoofdrol in de filmklassieker ''[[M – Eine Stadt sucht einen Mörder]]'' van [[Fritz Lang]]. Zijn vertolking van de kindermoordenaar Hans Beckert bracht hem internationale bekendheid. Toen [[Adolf Hitler]] aan de macht kwam verliet Lorre Duitsland. In [[Verenigd Koninkrijk|Groot-Brittannië]] speelde hij in zijn eerste Engelstalige film, ''[[The Man Who Knew Too Much (1934)|The Man Who Knew Too Much]]'' (1934) van [[Alfred Hitchcock]].
 
In 1935 emigreerde Lorre naar de [[Verenigde Staten (hoofdbetekenis)|Verenigde Staten]]. De eerste jaren in [[Hollywood]] speelde hij in veel [[B-film]]s de rol van misdadiger. Van 1941 tot 1946 werkte Lorre voornamelijk voor [[Warner Bros.]] en speelde hij met [[Humphrey Bogart]] en [[Sydney Greenstreet]] in filmklassiekers als ''[[The Maltese Falcon (1941)|The Maltese Falcon]]'' (1941) en ''[[Casablanca (film)|Casablanca]]'' (1942). Enkele andere noemenswaardige films met Lorre zijn [[Frank Capra]]'s ''[[Arsenic and Old Lace]]'' (1944), [[Walt Disney Pictures|Disney]]'s ''[[20,000 Leagues Under the Sea (1954)|20,000 Leagues Under the Sea]]'' (1954) en ''[[Der Verlorene]]'' (1951), die hij zelf regisseerde.
 
=== Eerste jaren in Hollywood (1934–1936) ===
Naar verluidt tekende Lorre op 15 mei 1934 een vijfjarig contract met [[Columbia Pictures]].<ref>{{aut|Stephen D. Youngkin}}, p.&nbsp;92</ref> Op 22 juni trouwde hij met [[Celia Lovsky]]. De twee hadden toeristenvisa voor de [[Verenigde Staten]] en vertrokken op 18 juli per boot naar [[New York (stad)|New York]], de dag nadat de filmopnames voor ''The Man Who Knew Too Much'' waren afgerond.<ref>{{aut|Stephen D. Youngkin}}, p.&nbsp;98</ref> In Amerika aangekomen raadde Lorre zijn Joodse vriend [[Kurt Gerron]] aan om Europa te ontvluchten en ook in Hollywood te gaan werken, maar deze weigerde.{{Refn|group=kleine-letter|Kurt Gerron stierf in 1944 in [[Auschwitz (concentratiekamp)|Auschwitz]].<ref name="KiE" /> Lorre's vader Alajos Löwenstein overleefde de [[Tweede Wereldoorlog]] door zich tijdelijk tot het katholicisme te bekeren. Hij emigreerde in 1949 naar [[Australië (land)|Australië]] en stierf daar in 1958.<ref name="ReferenceA">{{aut|Stephen D. Youngkin}}, p.&nbsp;10</ref>}}
 
Het echtpaar vestigde zich in [[Santa Monica (Californië)|Santa Monica]]. De stad ligt twaalf kilometer van [[Hollywood]] vandaan, maar Lorre was gesteld op zijn privacy.<ref name="album3" /> Hij wilde dat Lovsky thuis bleef, zodat beiden zich konden focussen op zijn acteercarrière. Ze fungeerde in deze periode als zijn manager, assistente, secretaresse, boekhoudster en verpleegster.<ref>{{aut|Stephen D. Youngkin}}, p.&nbsp;87</ref> Lorre bereidde zich voor op zijn Amerikaanse filmdebuut, maar Columbia vond het moeilijk om een geschikte rol voor hem te vinden. Na enkele maanden suggereerde Lorre dat een [[verfilming]] van [[Fjodor Dostojevski|Dostojevski]]'s ''[[Misdaad en straf]]'' een geschikt project voor hem zou zijn. [[Harry Cohn]], het hoofd van Columbia, ging akkoord op voorwaarde dat hij Lorre ook mocht uitlenen aan [[Metro-Goldwyn-Mayer]].<ref>{{aut|Sarah Thomas}}, p.&nbsp;56</ref>
66.165

bewerkingen