Binnenlandse Veiligheidsdienst: verschil tussen versies

616 bytes toegevoegd ,  2 maanden geleden
kleine aanvullingen
(kleine aanvullingen)
Als zijn opvolger had Kuipers de buitenstaander [[Pieter de Haan]] binnengehaald, die een zeer formalistische bestuursstijl had en dingen grotendeels bij het oude wilde laten. Toch wist hij op beslissende momenten de belangen van de BVD te verdedigen en verscheen in dat kader op 28 december 1981 in het televisieprogramma van [[Sonja Barend]].<ref>Nieuwsblad van het Noorden: [https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:011008446:mpeg21:a0048 'In ons land ruim honderd spionnen'], 29 december 1981.</ref><ref>Abels, Spionkoppen, p. 99-125.</ref> De Haan vertrok per 1 februari 1986 en werd opgevolgd door [[Aart Blom]], die gedurende 25 jaar meerdere leidinggevende functies binnen de dienst vervuld had. Hij stond bekend als een introverte en bedachtzame intellectueel, die al in de jaren zestig vraagtekens zette bij het gevaar dat van de CPN zou uitgaan.<ref>Hijzen 2016, p. 272 e.v. & 297 e.v.</ref> <ref>Abels, Spionkoppen, p. 126-.</ref>
 
BeginPer 1 februari 1989 werd [[Arthur Docters van Leeuwen]] het nieuwe hoofd van de BVD. Onder zijn leiding werd de aandacht van het communisme verlegd naar [[corruptie]] en georganiseerde misdaad. Van Leeuwen werd in 1995 opgevolgd door viceadmiraal [[Nico Buis]], die al na anderhalf jaar opstapte, en in 1997 werd opgevolgd door voormalig politie-chef [[Sybrand van Hulst]]. De BVD had in dat jaar een budget van 76 miljoen euro en 559 mensen in dienst.<ref name="hp2004">Roelof Bouwman, Hoe goed is de AIVD?, in: HP De Tijd, 1 oktober 2004, p. 22-30.</ref>
 
Onder Van Hulst werd de nieuwe [[Wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten 2002]] (Wiv 2002) door de Tweede Kamer geloodst, waarna de BVD werd omgevormd tot de AIVD, die nog tot 2007 door Van Hulst geleid werd.
* '''Afdeling TD''': Technische Dienst
 
Voor de medewerkers van de BVD was er een personeelsblad getiteld "'Het Spionnetje"' waarin regelmatig ook kritische geluiden te horen waren. Toen diensthoofd Pieter de Haan in 1980 probeerde deze kritiek te beteugelen, begonnen enkele medewerkers een alternatief personeelsblad genaamd "'Dubbelspion"' (of 'Het Dubbelspionnetje'). In de .. werd Het Spionnetje vervangen door het professionelere tijdschrift 'BVD Magazine'.<ref>Abels, Spionkoppen, p. 107, 135 en .</ref>
 
Hoewel de BVD in eerste instantie alleen verantwoordelijk was voor de binnenlandse veiligheid, beschikte de dienst toch over eigen afdelingen op de Nederlandse ambassades in [[Washington D.C.|Washington]], [[Caracas]], [[Amman (stad)|Amman]], [[Singapore]] en [[Moskou]].
 
Binnenlands werkte de BVD samen met de Politie Inlichtingendiensten (PID's) en hun opvolgers, de [[Regionale Inlichtingendienst]]en (RID's) van de politie, die als voorposten fungeerden voor het op lokaal en regionaal niveau verzamelen van inlichtingen en het runnen van informanten. In de ogen van de BVD opereerden deze politiemedewerkers niet altijd even professioneel, waardoor deze samenwerking vaak nogal stroef verliep. Ook de verhouding met de inlichtingendiensten van de marine, de landmacht en de luchtmacht en de latere Militaire Inlichtingendienst (MID) was doorgaans moeizaam.
 
=== Huisvesting ===
De BVD was ook betrokken bij de eerste Russische uitgave van de roman [[Dokter Zjivago]] van de Russische schrijver [[Boris Pasternak]]. Hiervoor kreeg de dienst financiële ondersteuning van de [[Central Intelligence Agency|CIA]], die er waarschijnlijk op uit was om de Sovjet-leiders hiermee een loer te draaien, aangezien Pasternak nu dankzij de Russische publicatie in aanmerking zou komen voor de [[Nobelprijs voor Literatuur]]. Deze opzet slaagde en de roman verscheen in 1958 in Den Haag, waarna Pasternak in datzelfde jaar de Nobelprijs kreeg.<ref>Vos e.a., De geheime dienst, p. 57-60.</ref>
 
In 1981 gaf de nieuw aangetreden minister van Binnenlandse Zaken [[Ed van Thijn]] de opdracht om het uitgebreid volgen van de CPN te staken. De partij was volgens hem allang niet meer staatsgevaarlijk, maar de BVD had grote moeite er mee te stoppen, mede omdat er decennialang was geïnvesteerd in het "opbouwen" van de vele informanten en agenten in de partij.<ref>Vos e.a., De geheime dienst, p. 36-38.</ref> Uiteindelijk besloot diensthoofd Aart Blom, die al in de jaren zestig bedenkingen had bij de grote aandacht voor de CPN, in mei 1987 om alle inlichtingenbronnen binnen die partij af te bouwen en alleen nog via open bronnen haar buitenlandse betrekkingen in de gaten te houden.<ref>Abels, Spionkoppen, p. 137.</ref>
 
==== Operatie Mongool ====
10.198

bewerkingen