Vedische tijd: verschil tussen versies

19 bytes toegevoegd ,  26 dagen geleden
De arianisering was in het oosten minder ver gevorderd dan in het westen en naast de Indo-Ariërs woonden hier de inheemse [[Mundatalen|Munda]] en wat [[Tibeto-Birmaanse talen|Tibeto-Birmanen]]. Waar andere gebieden een meer [[Monarchie|monarchische]] vorm hadden, was dit in het oosten minder doorgedrongen en kwam hier een meer tribale [[oligarchie]] voor, de ''[[gana-sangha]]''. Van de stammen die de [[Vrijji|Vrijji-confederatie]] vormden, waren de Videha mogelijk de enigen die de sanskritisering doorvoerden.
 
De Videha bevorderden arianisering door inheemse volken voorouders te geven uit de tijd van de ''Rigveda''. Zo werden in de ''[[Aitareya-Brahmana]]'' onder meer de [[Pulinda]] en [[Mutiba]] zonen worden gemaakt van [[Vishvamitra]], een van de ''[[Purohita|purohita's]]'' uit de lang vervlogen tijden van de Slag van de Tien Koningen. De ''Shatapatha-Brahmana'' heeft een [[stichtingsmythe]] waarin koning [[Videha Mathava]] bij zijn trek naar Videha begeleid wordt door [[Gautama Rahugana]]. Aangekomen bij de rivier de [[Gandak]]i zou Mathava door Agni zijn bevolen hem naar de overkant te dragen. In het gebied aan de andere zijde van de rivier zouden zijn afstammelingen later over Videha regeren.<ref name="Stein2010" />{{rp|49-50}} Dit waren echter allemaal pogingen om de lokale heersers te verbinden met de ''Rigveda'' en zo hun status te verhogen en gezag te [[Legitimiteit (politiek)|legitimeren]]. Zo was Gautama Rahugana een ''purohita'' uit de veel vroegere tijd van de ''Rigveda''. Dit gaf [[Janaka]] van Videha de mogelijkheid om brahmanen uit het westen uit te nodigen voor zijn debatten (''brahmodya's'') en om de orthopraxie uit het westen te introduceren. Dit was niet de ''shankha'' van het nabijgelegen Panchala, maar die uit het uiterstewestelijkere westen[[Kuru (India)|Kuru]], de vijanden van hun vijanden (''prati-pratirajan''). De ijver om de ''śrauta''-rituelen goed uit te voeren en de werken volledig over te nemen, maakten van de ''Shatapatha-Brahmana'' de meest complete ''[[Brahmana (geschrift)|Brahmana]]''. Zo werd het oosten het belangrijkste centrum van de vedische cultuur. De grote hoeveelheid werken van verschillende ''shakha's'' die vanuit andere gebieden werden gehaald, conflicteerden nogal eens met elkaar. Dit bracht een behoefte aan opnieuw een canonisering met zich mee en het was in deze periode dat het begrip ''[[Shruti|śruti]]'' voor het eerst gebruikt werd en dat er ''[[Rishi|rishi's]]'' werden toegewezen aan specifieke ''Veda's''. Waarschijnlijk werden vanaf deze tijd dan ook werken aangeduid als ''[[smṛti]]''.<ref name="Witzel1997" />{{rp|295-297, 303-305, 309-316, 329-331}}
 
== Upanishadische periode ==
43.993

bewerkingen