Slag bij de Twee Rivieren: verschil tussen versies

485 bytes toegevoegd ,  4 maanden geleden
k
Na de veldslagen bij [[Slag bij Graspan|Graspan]] en [[Slag bij Belmont (Zuid-Afrika)|Belmont]] merkte generaal [[Koos de la Rey]] op dat de oude Boerenstrategie om heuvels te veroveren niet langer een duurzame strategie was, aangezien de toppen niet alleen binnen het bereik van de Britse kanonnen waren, maar ook uitstekende doelen voor de artillerie. Bovendien boden de steile hellingen van de heuvels ook een goede dekking voor de aanvallers, zodra ze de voet van de heuvel bereikten. Hij realiseerde zich dat een vlakke ondergrond een veel betere beschutting kon bieden en ook een effectiever schietbereik bood aan de moderne geweren. Koos de la Rey had ook, in tegenstelling tot de gebruikelijke gewoonte, de voorkeur om rivieren als obstakel te gebruiken. Hij had daarom zijn manschappen aan de zuidkant laten ingraven. Ongeveer 50 tot 100 meter van de rivieroever. Generaal De la Rey had samen met generaal [[Piet Cronjé]] ongeveer 3500 tot 4000. Ze hadden zes Krupp-kanonnen en minstens vier ‘pom-pom’-machinegeweren bij zich. De Britse troepen bestonden uit ongeveer 10.000 man met drie artilleriebatterijen en vier zware 12-pond scheepskanonnen.
 
== De aanval ==
Omstreeks 04.00vier uur in de ochtend van de 28e marcheerde de Britse strijdmacht naar de (opgeblazen) brug over de Modderrivier (de spoorbrug loopt nog steeds op dezelfde plek over de rivier en vandaag is daar nog steeds een replica van een flatgebouw te zien). Luitenant-generaal lord Methuen, die deverwachtte krachten vandat de Boeren zich op de heuvelheuvels verwachttehadden ingegraven, liep regelrecht in de val van de Boeren. HetGelukkig vuurgevechtvoor tussenhem openden de tweeBoeren strijdkrachtenonder Cronjé voortijdig het vuur (vanaf meer dan een kilometer), zodat de Britten ontsnapten aan een gruwelijke verrassing. Het vuurgevecht duurde 10de uurhele dag. De Britten zaten aanvankelijk vast op het open veld, maar een aanval op de rechterflank van de Boeren waswerd succesvolbemand en dwong dedoor Boeren zichuit terugOranje teVrijstaat, trekken.deze De Britsehadden verliezen warengeleden 70bij dodenGraspan en 413Belmont gewonden.waarvan Lordze Methuennog zelfniet raaktebekomen tijdenswaren. hetToen gevechtdeze gewondonder aanvuur dekwamen rechterheup.sloegen Aanzij op de kantvlucht. vanEen tegenaanval door de Boertroepenla werdenRey 16(die soldateneigenlijk gedood,het 66centrum gewondhoorde ente 13verdedigen) mannenstabiliseerde gevangengenomen.het Eénfront, vanmaar wist de slachtoffersBritten wasniet Adriaan,terug te werpen over de oudsterivier. zoon's vanNachts Koosbesloten de laBoeren Rey,dat diede dodelijkstelling gewondniet werdmeer doorhoudbaar eenwas granaaten trokken zich terug.
 
De Britse verliezen waren 70 doden en 413 gewonden. Lord Methuen zelf raakte tijdens het gevecht gewond aan de rechterheup. Aan de kant van de Boeren werden 16 soldaten gedood, 66 gewond en 13 mannen gevangengenomen. Eén van de slachtoffers was Adriaan, de oudste zoon van de la Rey, die dodelijk gewond werd door een granaat (en diezelfde nacht stierf).
 
Lord Methuen meldde dat de strijd "een van de zwaarste en meest beproevende gevechten in de annalen van het Britse leger" was geweest. Hoewel de verliezen niet bijzonder hoog waren, vooral omdat de Boeren het vuur voortijdig openden, was het duidelijk dat een simpele frontale aanval door infanterie op een vijand die alleen geweren gebruikt, feitelijk onmogelijk was. De Britten moesten tien dagen pauzeren om hun slachtoffers te evacueren, verdere versterkingen te ontvangen en hun communicatielijnen te herstellen. Door dit uitstel konden de Boeren de loopgraven en muren bouwen die ze moesten verdedigen in de [[Slag bij Magersfontein]].
27.949

bewerkingen