Gebruiker:Sylhouet/Kladblok: verschil tussen versies

2.624 bytes toegevoegd ,  1 maand geleden
geen bewerkingssamenvatting
Een van de belangrijkste principes van het [[Hanze]]verbond was dat burgers van [[Hanzesteden]] naar hun eigen wetten en gebruiken moesten worden beoordeeld, waar ze ook maar handel dreven.<ref>{{Citeer web|url=https://books.google.be/books?id=1sFXAAAAcAAJ&printsec=frontcover&hl=nl&source=gbs_book_other_versions_r&cad=4#v=onepage&q&f=false|titel=Manuel des Consuls|auteur=Alex. de Miltitz|uitgever=A. Asher|datum=1837|taal=fr|pagina's=41|bezochtdatum=23 juli 2021}}</ref>
 
 
In de [[middeleeuwen]] was het in [[Europa (werelddeel)|Europa]] en het [[Middellandse Zeegebied]] gebruikelijk de juridische status van kooplieden uit een ander land in een capitulatie te regelen. De [[Byzantijnse Rijk|Byzantijnse]] keizer [[Justinianus I|Justinianus]] (527-565) bijvoorbeeld stond de [[Armenië]]rs die in [[Constantinopel]] woonden toe om kwesties van huwelijk, erfenis en dergelijke te regelen volgens hun eigen wetten. [[Karel de Grote]] (747-814) verkreeg van [[kalief]] [[Haroen ar-Rashid]] speciale garanties en privileges voor [[Franken (volk)|Frankische]] kooplieden in het [[Kalifaat van de Abbasiden]].
 
Een eeuw later vormden [[Arabisch]]e kooplieden een nederzetting in de haven van [[Guangzhou|Kanton]] in [[China]], waar ze een capitulatie hadden bedongen waardoor ze geregeerd en beoordeeld mochten worden door hun eigen [[Kadi (rechter)|kadi]]. Vorst [[Oleg de Wijze]] van het [[Kievse Rijk]] sloot in de 911 een capitulatie met keizer [[Leo VI van Byzantium]] die onder meer bepalingen bevatte voor berechting van Kievse onderdanen volgens hun eigen wet en voor het beheer van eigendommen van overleden onderdanen door Kievse vertegenwoordigers in Constantinopel.<ref>Brown, p. 10, 11</ref>
 
Tijdens de [[hoge middeleeuwen]] hadden de [[Italië|Italiaanse]] [[maritieme republieken]] een groot aandeel in het handelsverkeer rond de [[Middellandse Zee]]. [[Maritieme republieken#Republiek Pisa|Pisa]] verkreeg in 1173 speciale concessies van [[Saladin]], de [[Sultan (rang)|sultan]] van Egypte, op voorwaarde dat er geen [[kruistocht|kruisvaarders]] vervoerd zouden worden. [[Maritieme republieken#Republiek Venetië|Venetië]] sloot in 1219 een capitulatie met [[Aladin (sultan)|Aladin]], de Turkse sultan van [[Konia]], waarbij onderdanen van de ene partij in de domeinen van de andere immuniteiten genoten in alle juridische aangelegenheden van niet-criminele aard.
 
In 1229 kreeg Venetië in een capitulatie met de sultan van [[Aleppo (stad)|Aleppo]] het recht om een eigen kerk, een telhuis (waar geld werd geteld) en een magistratuur te stichten. [[Maritieme republieken#Republiek Genua|Genua]] wist via zijn consul in [[Alexandrië]] van de [[Mammelukken|Mammelukse]] sultan het recht van jurisdictie in rechtszaken te verkrijgen tussen Genuezen en [[Saracenen]], evenals tussen Genuese en andere christenen. In 1261 kreeg Genua toestemming van de Byzantijnse keizer [[Michaël VIII Palaiologos|Michaël VIII]] om bij Constantinopel, aan de overzijde van de [[Gouden Hoorn]], de aparte stad [[Galata]] te vestigen die onder Genuese jurisdictie viel.<ref>Brown, p. 14-16, 31</ref>
 
----------------------------------------------------------
18.158

bewerkingen