Mary Prijot: verschil tussen versies

16 bytes verwijderd ,  3 maanden geleden
cat + verwijderen van rode linken
k (Geertivp heeft pagina Gebruiker:KarenVGodtse/Kladblok hernoemd naar Mary Prijot: publicatie)
(cat + verwijderen van rode linken)
De modeopleiding zoals Prijot die samenstelde was gebaseerd op tekenen en vanaf 1966 ook op kostuumgeschiedenis, zoals Prijot in een interview zegt: “Aan de basis ligt kostuumgeschiedenis, het is belangrijk omdat daar alle elementen aanwezig zijn.”<ref name=":2" /> Omdat Prijot zelf geen modeopleiding genoot, focuste ze voornamelijk in haar eigen lessen op het beeldaspect van modeontwerp.<ref name=":4">{{Citeer boek|titel=Mode. Antwerpen. 50|auteur=Todd Nicewonger|uitgever=Lannoo|datum=2013|pagina's=pp. 171-195|ISBN=9789401409391}}</ref>
 
Tekenen bestond uit modetekenen en tekenen naar levend model. In het eerste jaar moesten de studenten voor het examen een ensemble bestaande uit twee stuks strandkleding en een avondkleed, allen uitgevoerd in [[linnen]] of baalkatoen. In het tweede jaar moesten zij een historisch kostuum namaken, zoals Prijot had gezien in Keulen. In het derde jaar moesten de studenten een folklore kostuum maken, met daarop gebaseerd een collectie van zeven silhouetten en drie kindermodellen.<ref name=":0" /> Het folklorekostuum was een intuïtief idee van de docente coupe Marthe Van Leemput, die Prijot bijstond sinds 1966. Van Leemput had dit idee gekregen na een vakantie in Griekenland. In het vierde en laatste jaar mochten de studenten een collectie ontwerpen met vrij thema.
 
Vanaf 1966 kwamen er ook theorielessen: kostuumgeschiedenis, maar ook wereldliteratuur, psychologie, en kunstgeschiedenis.<ref name=":0" /> “Tijdens de lessen kostuumgeschiedenis moesten studenten (een historische figuur, bijvoorbeeld) Marie-Antoinette tekenen, van wie Mary Prijot dan dia’s projecteerde en intussen college gaf (over de esthetische waarden en methoden van dat tijdperk). Vervolgens dienden de studenten naar eigen goeddunken een kostuum uit die periode te kiezen. Daarna moesten ze de afbeelding kopiëren waarna ze een hedendaagse (ontwerpschets gebaseerd op hun historische) tekening maakten.”<ref name=":4" />
Nog vanaf 1966 werd er een afstudeershow georganiseerd in de refter van de school. Prijot streefde er naar dat er, naar Duits voorbeeld, een grotere show zou plaatsvinden om de vier jaar waarin al het werk van alle richtingen geïntegreerd getoond zou worden.
 
Wat mode betreft bestond het studiemateriaal uit [[Journal du Textile]] en [[l’Officiel Paris]]: professionele en commerciële modebladen die de studenten klaarstoomden om draagbare, modieuze silhouetten te tekenen voor de Belgische confectie industrie.
 
==== Generatiekloof ====
{{cquote|There was only one good designer,and that was Chanel. And only one nice haircut, and that was a chignon, “ said Dries Van Noten. She reportedly sends Ann Demeulemeester to put her hair up when she dares to wear it down in class. From Prijot, the students get the most you could ever want from a fashion education: exacting standards and a force to rally against.|Amy Spindler<ref>{{Citeer web|url=https://www.nytimes.com/1993/07/25/style/coming-apart.html|titel=Coming Apart|bezochtdatum=2021-07-01|auteur=Amy Spindler|taal=en}}</ref>}}
 
De generatie van de [[Antwerpse Zes|Zes van Antwerpen]]<ref>{{Citeer boek|titel=6+ Antwerp fashion|auteur=Debo, Kaat|medeauteurs=Bruloot, Gerrit|uitgever=Ludion|datum=2007|pagina's=pp.35-50|ISBN=9055446599}}</ref> en Martin Margiela, werden door Prijot’s discipline en onderlinge concurrentie gedreven. Zij keken naar het buitenland waar vele nieuwe bewegingen in de mode zich voltrokken zoals de nieuwe Japanse esthetiek van [[Rei Kawakubo]] van [[Comme des Garçons]] en [[Yohji Yamamoto]], en de postmoderne, post-gender mode van [[Jean Paul Gaultier]]. De studenten wilden niet meer werken in de academische, tijdloze stijl van Prijot, wat tot een creatief conflict leed bij het afstuderen van de Zes van Antwerpen, die pleitten voor een afstudeershow met eigen muziek en professionele modellen met eigen haar- en make-up stijl per ontwerper.
 
“De studenten kozen partij voor of tegen hoofddocente Mary Prijot, die de moderne muziek, dramatische make up en getoupeerde haar afkeurde waarmee de studenten de show een professionelere uitstraling wilden geven. Ze ruzieden over de vier professionele modellen en wilden niet langer hun vrienden of klasgenoten als model, noch een plaat die voor iedereen samen werd gedraaid.” Ze kon het niet goedkeuren en gaf hen niet allemaal een goed eindcijfer.<ref>{{Citeer boek|titel=Mode. Antwerpen. 50|auteur=Karen Van Godtsenhoven|medeauteurs=|uitgever=Lannoo|datum=2013|pagina's=pp.65-79|ISBN=9789401409391}}</ref>
* 1977: Ridder in de [[Leopoldsorde (België)|Leopoldsorde]]
* 1984: Prijs van de [[Vlaamse Gemeenschap]] (voormalige Prijs van Rome) voor een onderscheiden kunstenaarsloopbaan, afdeling Grafische Kunsten (150.000 Belgische frank)
* Stichtend lid van de [[American-Belgian Association]]
 
== Externe links ==
{{Bibliografische informatie}}
{{DEFAULTSORT:Prijot, Mary}}
[[:Categorie:Belgisch kunstschilder]]
2.880

bewerkingen