Loopgraaf: verschil tussen versies

1.199 bytes toegevoegd ,  5 maanden geleden
k
Wijzigingen door 80.114.220.112 (Overleg) hersteld tot de laatste versie door 78.22.125.11
Labels: Visuele tekstverwerker Ongedaan gemaakt
k (Wijzigingen door 80.114.220.112 (Overleg) hersteld tot de laatste versie door 78.22.125.11)
Label: Terugdraaiing
 
===Onderdelen van een loopgraaf===
Een loopgraaf is meestal in de grond gegraven. De kant die naar de vijand toe ligt, wordt de '''borstwering''' genoemd, en de tegenoverliggende kant de '''rugdekking'''. Op plekken waar knikken in de loopgraaf zitten en hij dus zijkanten heeft, wordt een vergelijkbare dekking gebouwd, de '''schouderwering'''. De rugdekking is vaak hoger dan de borstwering, om te voorkomen dat de vijand de soldaten kan zien tegen de lucht wanneer ze boven de borstwering uitkijken. Al deze dekkingen worden meestal boven het [[maaiveld]] opgebouwd met behulp van de grond die uitgegraven is om de loopgraaf zelf te maken; dit heeft het bijkomende voordeel dat niet zo diep gegraven hoeft te worden. De grond wordt soms gewoon opgeworpen, maar vaak ook in [[zandzak]]ken of lege [[kist (verpakking)|kisten]] gedaan om hem wat steviger te maken. In de borstwering kunnen schietgaten ingebouwd worden zodat de soldaten hun wapens kunnen gebruiken zonder boven de borstwering uit te komen — in de Eerste Wereldoorlog was dat namelijk voor veel soldaten het laatste wat ze ooit deden.
 
De bodem van de loopgraaf is vaak op drie niveaus gebougebouwd. Aan de voorkant van de loopgraaf ligt de bodem hoger dan aan de achterkant. Dit zogenoemde ''vuurbanket'' dient voor de soldaten om op te staan wanneer ze over de borstwering (of door de schietgaten) vuren, terwijl het diepere stuk ervoor zorgt dat soldaten die door de loopgraven lopen niet boven de borstwering uitkomen. Vaak werd de bodem voorzien van [[vlonder]]s om te voorkomen dat men bij slecht weer in de modder wegzakte.
 
Om te voorkomen dat de zijkanten van de loopgraaf in losse grond instortten, werden ze bekleed met allerlei materiaal: zandzakken, houten planken, [[golfplaat]], [[rijshout]], of zelfs [[kippengaas]]. In vaste grond, zoals de [[kalkgrond]] van het [[Somme (rivier)|Somme]]-front, was dit meestal niet nodig.
De bodem van de loopgraaf is vaak op drie niveaus gebou voorkant van de loopgraaf ligt de bodem hoger dan aan de achterkant. Dit zogenoemde ''vuurbanket'' dient voor de soldaten om op te staan wanneer ze over de borstwering (of door de schietgaten) vuren, terwijl het diepere stuk ervoor zorgt dat soldaten die door de loopgraven lopen niet boven de borstwering uitkomen. Vaak werd de bodem voorzien van [[vlonder]]s om te voorkomen dat men bij slecht weer in de modder wegzakte.
 
Om te voorkomen dat de zijkanten van de loopgraaf in losse grond instortten, werden ze bekleed met allerlei materiaal: zandzakken, houten planken, [[golfplaat]], [[rijshout]], of zelfs
 
In de Eerste Wereldoorlog waren er ook loopgraven die boven op de grond gebouwd werden, vooral in de Britse sector bij [[Ieper]], waar het grondwaterniveau zo hoog was dat bijna elk gat in de grond onmiddellijk vol water liep. Een geul in de grond graven was dus uitgesloten, zodat men zandzakken vulde en opwierp tot een borstwering en een rugdekking van soms twee meter of meer hoog en meerdere malen zo breed.
91.430

bewerkingen