Alberto Tarantini: verschil tussen versies

80 bytes toegevoegd ,  7 maanden geleden
geen bewerkingssamenvatting
k
{{wiu||2021|02|28}}
[[Bestand:Tarantini argentina.jpg|thumb|Alberto Tarantini]]
'''Alberto César Tarantini''' ([[Ezeiza (Buenos Aires)|Ezeiza]], [[3 december]] [[1955]]) is een [[Argentinië|Argentijnse]] voormalig professionele [[voetballer]] die speelde als verdediger. Hij maakte deel uit van het nationale [[Argentijns voetbalelftal|elftal]] dat in 1978 [[Wereldkampioenschap voetbal 1978|wereldkampioen]] werd. In het begin van zijn carrière speelde hij als linkerverdediger, later als vleugelverdediger.
 
In de vroege jaren 70 speelde Tarantini bij [[Boca Juniors]]. Hij was bekend vanwege zijn afrokapsel en zijn lange voortanden waardoor hij de bijnaam conejo (“konijn”) kreeg. In 1977 won hij met Boca Juniors de [[Copa Libertadores]]; na een doelpuntloze wedstrijd versloeg de ploeg [[Cruzeiro EC|Cruzeiro]] met 5-4 op strafschoppen.
 
Tarantini maakte ook deel uit van het Argentijnse Elftal onder 23 dat in 1975 het internationale toernooi van [[Toulon]] won, samen met onder anderen [[Jorge Valdano]] en [[Américo Gallego]] en met [[César Luis Menotti|César Menotti]] als coach. Hij werd linkerverdediger voor het Argentijnse nationale voetbalteam nadat [[Jorge Carrascosa]] het team verliet.
 
Een paar maanden voor het WK van 1978 had Tarantini een contractueel dispuut met Boca waardoor hij geen club meer had, omdat het management van Boca alle Argentijnse clubs onder druk zette om hem een nieuw contract te weigeren. Na zijn optredens tijdens het WK (hij scoorde een doelpunt in de 6-0 overwinning tegen Peru en speelde in de finale tegen Nederland) werd hij gecontracteerd door [[Birmingham City FC|Birmingham City]] voor £ 295.000. Zijn periode in Engeland werd echter overschaduwd door een gebrekkige discipline.
91.297

bewerkingen