Jacques de Duve: verschil tussen versies

62 bytes toegevoegd ,  1 maand geleden
link van dp naar juiste pagina, replaced: BarcelonaBarcelona, BordeauxBordeaux, BrusselBrussel, RomeRome met AWB
(link van dp naar juiste pagina, replaced: BarcelonaBarcelona, BordeauxBordeaux, BrusselBrussel, RomeRome met AWB)
 
In 1937 trouwde hij in Antwerpen met Beatrix Lindsay Thomson ([[New-York]], 1915 - [[Ukkel]], 2000), kleindochter van een Engelse industrieel, kolonel Benjamin Lindsay Thomson en dochter van Arthur Lindsay Thomson en Beatrix Robbins.
In mei 1940, kort voor de [[Achttiendaagse Veldtocht|Belgische capitulatie]], vluchtte Beatrix de Duve naar haar familie in Engeland. Jacques de Duve bevond zich in het zuiden van Frankrijk en werd door de firma Bunge naar [[Bordeaux (stad)|Bordeaux]] gestuurd om er gedurende meer dan een jaar de belangen van het bedrijf te beheren. Daar deed hij twee vergeefse pogingen om Engeland via Spanje te bereiken. Bij zijn terugkeer in Antwerpen nam hij zijn ontslag bij Bunge, om zich geheel aan de schilderkunst te wijden.
 
==Tweede Wereldoorlog ==
In 1943 stelde Friedrich Pungs, een oom van moederszijde van Jacques de Duve, hem voor om Engeland te bereiken met belangrijke militaire inlichtingen, waaronder de recente beslissing van [[Adolf Hitler|Hitler]] om 's werelds eerste vaste basis te bouwen voor de montage en lancering van ballistische raketten (de [[V2 (raket)|V2]]'s), nu bekend als "[[La Coupole]]". Om hem zoveel mogelijk informatie te bezorgen en zijn ontsnapping te vergemakkelijken, werd hij binnen de [[Abwehr]] aangeworven via een jeugdvriend van Friedrich Pungs, Werner Ackermann<ref>Zie over Werner Ackerman: [[:de:Werner Ackermann]].</ref>, die aan het hoofd stond van de Abwehr-Marine in Antwerpen. Beiden waren Duitse reserveofficieren, allebei geboren in Antwerpen en tegenstanders van het [[nazisme]]. Friedrich Pungs werkte in de [[organisatie Todt]]. Hij huwde Elisabeth Taaks<ref>Zie over Elisabeth Taaks: [[:de:Elisabeth Pungs]].</ref>, weduwe van [[Arthur Scherbius]], de uitvinder van de codeermachine [[Enigma (codeermachine)|Enigma]]. Als actieve tegenstander van het nazisme zat zij sinds 1941 in [[Berlijn]] gevangen. Verschillende van haar medestanders werden terechtgesteld. Zij stierf kort na de Duitse capitulatie zonder haar man terug te zien.
 
De Duve vertrok op 12 november 1943 vanuit Antwerpen per trein naar [[Parijs]]. In december passeerde hij de grens met Spanje, en op 13 december 1943 overhandigde hij aan de Britse consul in [[Barcelona (Spanje)|Barcelona]] alle inlichtingen die hij had vergaard, met inbegrip van alles wat hij te weten was gekomen over de werking van de Abwehr in België en Frankrijk. In maart 1944, vier maanden nadat Jacques de Duve de Britten had gewaarschuwd, voegden de geallieerden ''La Coupole'' bij hun doelwitten toe voor de Operatie ''Crossbow''.
 
Via Madrid en Gibraltar kwam De Duve op 30 januari 1944 aan in Engeland. Bij zijn aankomst werd hij door de Engelse geheime dienst niet geloofd en integendeel verdacht een Duitse agent te zijn. Hij werd gearresteerd en zonder vorm van proces twaalf maanden lang geïnterneerd in ''Latchmere House''<ref>Zie over Latchmere House: [[:en:Latchmere House]].</ref>, een geheime [[MI5]]-gevangenis bij Londen. Zijn echtgenote, die privé-secretaris was geworden van [[Paul-Henri Spaak]], minister van Buitenlandse Zaken van de Belgische regering in ballingschap, vernam niets meer van haar man tot aan de bevrijding van België. Over de motieven van De Duve bleek eerst geen helderheid te bestaan, en werd het vermoeden geuit dat hij een dubbelspion zou geweest zijn.<ref name = Verhoeyen>{{Aut|Etienne Verhoeyen}}, [https://books.google.nl/books?id=foKVxYYBzvgC&lpg=PA437&ots=NSxduM7w4B&dq=%22Jacques%20de%20Duve%22&hl=nl&pg=PA437#v=onepage&q=%22Jacques%20de%20Duve%22&f=false Spionnen aan de achterdeur: de Duitse Abwehr in België, 1936-1945], pp 437-438, 2011</ref> Deze zienswijze bleek nochtans onjuist, zoals door de uitspraken van de militaire rechtbank en door de vereremerking van De Duve werd bevestigd.
 
In januari 1945 werd hij namelijk aan België uitgeleverd en zat hij vier maanden gevangen in [[Brussel (stad)|Brussel]]. Na grondig onderzoek en het horen van getuigen, sprak het Militaire auditoraat een definitief ontslag uit en werd hij zelfs onderscheiden met het Kruis der Ontsnapten.<ref>Belgisch Staatsblad van 17 mei 1947. Het Kruis der Ontsnapten was een erkenning voor al wie met gevaar voor eigen leven uit België was gevlucht om aan de nazibezetting te ontsnappen en vanuit het buitenland de strijd voort te zetten.</ref>
 
== Na de oorlog ==
Na de oorlog hervatte het echtpaar het echtelijke leven en kregen ze twee zoons en een dochter. De Duve hernam zijn activiteiten als kunstschilder. Hij ging in [[Italië]] studeren aan de [[Academia Belgica]] in [[Rome (stad)|Rome]] en op [[Sicilië]]. Hij nam deel aan tentoonstellingen in België, Italië en de Verenigde Staten.
 
Na enkele jaren stopte De Duve met schilderen en werd in Brussel door [[D'Ieteren (bedrijf)|D'Ieteren]] aangeworven als verantwoordelijke voor de ontwikkeling van een [[Scooter (vervoermiddel)|scooter]] die in 1949 door Vincent [[Piatti (voertuigen)|Piatti]] was ontworpen.
132.138

bewerkingen