Dorothy Crowfoot Hodgkin: verschil tussen versies

1 byte toegevoegd ,  2 maanden geleden
Hier dan weer wel
(Geen trema)
(Hier dan weer wel)
 
In 1921 begon ze aan haar middelbareschoolopleiding aan de Sir Leman Grammar School in [[Beccles]]. Van jongs af aan ontwikkelde ze een passie voor de kristallen en chemische structuren, daarin aangemoedigd door haar moeder. Met het nodige privéonderwijs slaagde ze erin het toelatingsexamen te behalen voor toegang tot de [[Universiteit van Oxford]]. Op haar achttiende begon ze aan haar studie scheikunde aan [[Somerville College]], het enige college van Oxford dat alleen voor vrouwen toegankelijk was. In 1931 slaagde ze voor haar bachelordiploma en het jaar erop voor haar master. Voor haar [[wetenschappelijke promotie]] studeerde ze aan [[Newnham College]] en het Mineralogisch Instituut van de [[Universiteit van Cambridge]].
 
Onder begeleiding van [[John Desmond Bernal]] deed ze onderzoek naar [[sterol]]en en ontwikkelde ze methoden voor kristallografie met röntgenstralen. In 1934 keerde ze als ''research fellow'' terug naar Somerville, waar ze na haar promotie in 1937 opklom tot universitair docent. [[Margaret Thatcher]] specialiseerde zich in haar laatste jaar onder supervisie van Hodgkin in de [[Kristallografie|röntgenstralings-kristallografie]].<ref>Blundell, J., ''Margaret Thatcher: a portrait of the Iron Lady'', Algora, 2008, p. 25-27</ref><ref>Beckett, C., ''Margaret Thatcher'', Haus Publishing, 2006, p. 16</ref> Pas in 1960 werd ze benoemd tot ''Wolfson Professor of the Royal Society'', een leerstoel gefinancierd door de [[Royal Society]]. In 1977 ging ze met emeritaat. Verder was ze Chancellor van de [[Universiteit van Bristol]] van 1970 tot 1988 en president van de [[Pugwash Conferences on Science and World Affairs|Pugwash]] van 1976 tot 1988. Vanwege haar reputatie als vredesactiviste en haar relatie met de linksgeorienteerdelinksgeoriënteerde Bernal, mocht Hodgkin alleen de Verenigde Staten betreden met een CIA-verklaring. In 1987 ontving ze de Lenin vredesprijs.
 
In 1937 trad ze in het huwelijk met de historicus Thomas Lionel Hodgkin (1910-1982) en nam daarbij de achternaam van haar man aan (daarvoor had zij onder haar [[geboortenaam]] gepubliceerd). Samen kregen ze drie kinderen, zoon Luke (1938), dochter Elizabeth (1941) en zoon Toby (1946). Op haar vierentwintigste kreeg Hodgkin last van pijn in haar handen. Een bezoek aan een arts leidde tot de diagnose van [[reumatoïde artritis]], die progressief verergerde met uiteindelijk verlamming en misvormingen in handen en voeten tot gevolg. Uiteindelijk bracht ze een groot deel van haar leven door in een rolstoel. Ondanks haar handicap bleef ze volharden in haar werk.
21.458

bewerkingen