Berlijnse School voor elektronische muziek: verschil tussen versies

Geen trema
k
(Geen trema)
De term 'Berlijnse school', als subgenre van de [[Krautrock]], kwam in gebruik omstreeks 2004/05. Ze werd zo gekozen omdat de meeste artiesten uit dit genre uit [[Berlijn]] kwamen. Door hun identificatie met ''space music'' (kosmische muziek) kon deze stijl zich onderscheiden van de meer percussieve en ritmegeörienteerde [[Düsseldorf School]], met artiesten als [[Can]], [[Cluster (band)|Cluster]], [[Kraftwerk]], en [[Neu!]].
 
De Berlijnse school staat voor een deel apart in de muziek in tegenstelling tot bijvoorbeeld [[Kraftwerk]] dat veel invloed heeft gehad op de [[synth popsynthpop]] en [[techno]]. Toch zijn er invloeden te herkennen van de Berlijnse school in de [[Ambient]], [[elektronische muziek]], [[New Ageage (muziek)|Newnew Ageage]] en de [[Trance (muziek)|trance]]. Soms wordt het genre als een subgenre van de [[New Ageage (muziek)|Newnew Ageage]] of [[ambient]] gezien.
 
== Proto-Berlijnse School ==
Analoge [[Sequencer (apparaat)|sequencers]] werden gebruikt door [[Pete Townshend]] op het album ''[[Who's Next (album)|Who's Next]]'' van [[The Who]] in 1971 en door [[Pink Floyd]] op het in 1973 uitgebrachte album ''[[The Dark Side of the Moon]]'', maar het klassieke tijdperk van de Berlijnse School is begonnen met het uitbrengen van ''[[Phaedra (album)|Phaedra]]'' door [[Tangerine Dream]] in 1974, hun eerste album op het label [[Virgin Records]], en eindigde met ''[[Hyperborea]]'' door dezelfde groep in 1983. Bandlid [[Christopher Franke]] wordt genoemd als degene die het Berlijnse geluid heeft gelanceerd met zijn live optreden met de Modular Moogs control-voltage analoge [[Sequencer (apparaat)|sequencer]].
 
In 1975 regeerde Tangerine Dream min of meer alleen op dit terrein met een studioalbum [[Rubycon (album)|Rubycon]] en het livealbum ''[[Ricochet (album)|Ricochet]]''. Klaus Schulze maakte de populaire (maar vergankelijke) elpee ''[[Timewind]]''. Dit bevatte het een kant lange stuk ''Bayreuth Return'', in een keer opgenomen, gestructureerd rond een sequencerpatroon omgezet en gemanipuleerd in realtime.
 
''[[Moondawn]]'' van Klaus Schulze in 1976 wordt gezien als zijn eerste echte start in dit genre, waarbij hij vergezeld werd door [[Jean -Michel Jarre]] met ''[[Oxygène]]'' in hetzelfde jaar. Tangerine Dream leverde een studioalbum af, ''[[Stratosfear]]'' en de soundtrack van de film Sorcerer.
 
In 1977 kwam het album ''New Age of Earth'' van [[Ashra]] (Manuel Göttsching) uit samen met [[Michael Hoenig]]s ''Departure from the Northern Wasteland'', en [[Vangelis]]' ''Spiral''. Tangerine Dream toerde in de Verenigde Staten en kwam met een dubbel livealbum, ''Encore'', met drie kanten volgens de Berlijnse School en één kant met proto-[[Ambient]].
 
Tot woede van sommige fans liet [[Tangerine Dream]] op het album ''Cyclone'' uit 1978 vocalen toe, maar "Madrigal Meridian" (dat de hele tweede helft van dat album vulde) is pure Berlijnse School vergelijkbaar met het kortere nummer "Frank Herbert" van [[Klaus Schulze]]s klassieke dubbel album ''X''. [[Jean -Michel Jarre]]s [[Equinoxe]] steunt op de sequencer voor meer dan de helft van dit album.
 
Elke artiest heeft een unieke handtekening. [[Tangerine Dream]]s extreem complexe [[Sequencer (apparaat)|sequencerloopjes]] gebruikte een variëteit van [[timbre]]. De loopjes zijn gemaakt uit simpele sequences met real-time manipulatie, met de analoge [[Sequencer (apparaat)|sequencer]] als een soort basisinstrument op zichzelf. Jarres galopperende sequences klonken zwaar op de bas.
 
Michael Hoenigs sequences (vaak diverse loopjes die parallel lopen) constant en gestaag veranderd, vaak polyritmische patronen makend die lijken op het [[minimalMinimalistische musicmuziek|minimalistische werk]] van [[Philip Glass]] en [[Steve Reich]]. Klaus Schulze prefereerde zijn sequences een paar octaven hoger dan Hoenig en speelde ze korter en meer hypnotisch. Hij had echter de neiging sequences om te zetten in real time van het controle keyboard, waardoor hij modulatie in zijn stukken introduceerde.
 
== Latere Berlijnse School ==
Tussen 1979 en 1984 was Tangerine Dream klaar met vrijwel alle mogelijkheden van dit genre en begon met het maken van meer toegankelijke, korte en meer Newnew Ageage-achtige nummers voor albums zoals ''Exit'', ''Le Parc'' en ''Underwater Sunlight''. Jean-Michel Jarre leverde zijn ultieme sequencerprestatie met ''Magnetic Fields'' in 1981 en begon toen met het opnemen van rockgeörienteerderockgeorienteerde tracks, die meer fans zou aanspreken bij de concerten. Toen de technologie verbeterde en [[MIDI]] ontstond, begonnen muzikanten de synthesizer te zien als instrument om traditionele instrumenten te spelen middels een druk op de knop.
 
Het werd duidelijk dat de Berlijnse School zich had ontwikkeld van experimenten tot de grenzen van de technologische beperkingen, die snel minder werden.
 
Enkele nieuwe artiesten gingen zich opzettelijk verdiepen in de stijl van de Berlijnse School vanwege een echte liefhebberij en nostalgie voor dit genre. In 1988, vijf jaar nadat Tangerine Dream het Virgin label verliet, bracht [[Wavestar]] hun cd ''Moonwind'' uit. De baspartij en synthesizerloopjes van "Chase the Evening" liet de Berlijnse School in essentie horen. Zelfs Tangerine Dream zelf maakt af en toe nog iets in die stijl zoals het nummer "Culpa Levis" van ''[[TimesquareTimeSquare]]'' (''Dream Mixes volume 2'') in 1997.
 
De muziek van de Berlijnse School is geëvolueerd naar veel moderne interpretaties van het originele jaren 70-geluid. De meeste moderne stijlen gebruiken nog steeds het warme analoge synthesizergeluid en hebben de progressieve aard, die de basis vormt van dit genre. Hedendaagse artiesten van de Berlijnse School zijn onder andere [[Redshift (band)|Redshift]], het Nederlandse [[Free System Projekt]], [[Radio Massacre International]], [[Rainbow Serpent]], [[Syndromeda]], [[Omega Syndicate]], [[Arc (artiest)|Arc]], [[AirSculpture]], [[Paul Lawler]], [[Dweller at the Threshold]], [[Ken Martin]], [[Rudy Adrian]], [[Indra (artiest)|Indra]], [[Dom F. Scab]], [[Wolfram Spyra]], [[Syn (EM)]], Nemesis, [[Under the Dome (muziekgroep)|Under the Dome]] en [[Detlef Keller]]. Nederlandse vertegenwoordigers zijn dan (en later) [[Dutch Space Mission]], [[Phrozenlight]], [[Von Haulshoven]], [[Band1971]], [[Ron Boots]] en [[Gert Emmens]].
21.458

bewerkingen