Alfastraling: verschil tussen versies

13 bytes verwijderd ,  10 maanden geleden
geen bewerkingssamenvatting
 
==Gevaar==
[[Alfadeeltje]]s zijn gevaarlijk als ze inwerken op weefsel; ze brengen daarin chemische reacties teweeg. Alfadeeltjes zijn echter gemakkelijk tegen te houden: een blad papier is genoeg. Alfastralers zijn daarom eigenlijk alleen gevaarlijk als ze in het lichaam worden opgenomen, bijvoorbeeld wanneer men alfastralers via het voedsel of via injectie naar binnen krijgt (zie de vergiftiging van [[Aleksandr Litvinenko]]). Eenmaal in het lichaam kunnen zij in hun directe omgeving grote schade aanrichten, omdat alle energie die vrijkomt bij hun verval, zich in een klein gebied om de vervallende kern concentreert.
 
Een andere besmettingsweg is de blootstelling aan [[gas (aggregatietoestand)|gasvormige]] alfastralers, zoals het edelgas [[radon (element)|radon]]. Als [[radium]] door alfaverval twee protonen verliest, wordt radon, een edelgasgevormd, gevormd. Radon zelf is ook een alfastraler. Doordat radon ingeademd kan worden, is het veelerg gevaarlijkergevaarlijk. De zeer krachtige alfastraling raakt de binnenkant van de longen en kan daar veel schade aanrichten. Bovendien zijn de eveneens radioactieve vervalproducten niet meer vluchtig en zij zetten zich daarom af in de longen.
 
Een ander voorbeeld van alfastralers die door inademing gevaarlijk worden, is [[polonium-210]], een radioactieve [[isotoop]], die in [[sigarettenrook]] zit. Het roken van anderhalf pakje sigaretten per dag geeft in een jaar evenveeleen even grote dosis als 300 röntgenscans van de borst.<ref>
{{cite journal
|author=Winters TH, Franza JR
30.725

bewerkingen