Bedreiging (strafrecht): verschil tussen versies

12 bytes verwijderd ,  4 maanden geleden
k
https://taaladvies.net/taal/advies/vraag/238/: één van → een van met AWB
(versie van Jarune van 25 jan 2020 10:23 (55527388) teruggeplaatst - rv)
k (https://taaladvies.net/taal/advies/vraag/238/: één van → een van met AWB)
 
Een '''bedreiging''' is een handeling waarmee iemand of iets door woorden of daden dreigend wordt bejegend. Door iemand te bedreigen wordt hem iets onaangenaams, bijvoorbeeld leed of geweld, in het vooruitzicht gesteld.<ref>Etymologisch Woordenboek van het Nederlands, lemma 'dreigen'; Van Dale klein woordenboek der Nederlandse taal 2009, lemma 'bedreigen' en 'bedreiging'; Woordenboek der Nederlandsche Taal, lemma 'bedreiging' en 'bedreigen'.</ref>
 
Bedreiging (al dan niet met specifieke misdrijven) is in diverse landen strafbaar gesteld, bijvoorbeeld als 'Bedrohung' in het Duitse strafrecht,<ref>§ 241 StGB.</ref> als 'menance' in het Franse strafrecht,<ref>Art. 222-17 e.v. CP.</ref> en als 'bedreiging' Nederlandse strafrecht.<ref>Art. 285 Sr.</ref> In de common law is 'assault' een specifieke vorm van bedreiging waarbij gedreigd wordt met fysiek geweld.<ref>Black's Law Dictionary 2014, lemma 'assault'.</ref>
{{Zie hoofdartikel|Bedreiging (Nederlands strafrecht)}}
 
Bedreiging met bepaalde zware misdrijven is in artikel 285 van het Nederlandse [[Wetboek van Strafrecht (Nederland)|Wetboek van Strafrecht]] strafbaar gesteld als delict tegen de vrijheid. Deze vrijheid is niet slechts beperkt tot de fysieke vrijheid of de handelingsvrijheid van het slachtoffer, maar omvat ook zijn morele vrijheid en veiligheidsgevoel.
 
Een bedreiging is alleen strafbaar indien met een van de opgesomde (zware) [[Misdrijf#Nederland|misdrijven]] wordt gedreigd, bijvoorbeeld een misdrijf tegen het leven of verkrachting. Ook moet de bedreiging voldoende duidelijk en concreet zijn. Daarnaast dient de bedreiging van zodanige aard te zijn en onder zodanige omstandigheden te geschieden, dat bij het slachtoffer de redelijke vrees kon ontstaan dat het feit waarmee gedreigd wordt zou kunnen worden gepleegd.
 
Het is niet noodzakelijk dat het [[slachtoffer]] zich daadwerkelijk bedreigd heeft gevoeld of in zijn vrijheid belemmerd is. Ook hoeft de bedreiger geen opzet te hebben om het misdrijf waarmee gedreigd wordt uit te voeren. Ook als de dader nooit van plan is geweest om zijn bedreiging waar te maken – bijvoorbeeld doordat hij met een neppistool dreigt – kan er sprake zijn van een strafbare bedreiging. Ook een als grap bedoelde bedreiging kan wel degelijk strafbaar zijn. Doorslaggevend is of de bedreiging in zijn algemeenheid geschikt is om bij het slachtoffer de vrees voor een misdrijf op te wekken.
 
=== Onderzoek naar bedreigingen ===
De Nederlandse [[Criminologie|criminoloog]] [[Frank Bovenkerk]] publiceerde begin 2006 de resultaten van een onderzoek naar bedreigingen in Nederland, waarbij hij zich richtte op concrete gevallen van serieus te nemen doodsbedreigingen. Aanleiding voor het onderzoek was de kennelijke toename van het aantal bedreigingen aan het adres van politici, bestuurders en andere bekende Nederlanders. Bovenkerk richtte zich echter met name op de bedreigingen van wat hij noemt de 'bewakers van de [[rechtsstaat]]', waarmee hij doelt op [[politicus|politici]], [[bestuur]]ders, [[politie]], [[Advocaat (beroep)|advocatuur]], [[rechter|rechters]]s en [[officier van justitie|officieren van justitie]].
EénEen van de conclusies is dat deze beroepsgroepen zowel vroeger als nu aan bedreigingen hebben blootgestaan. Toch is een toename te constateren, met name van de bedreigingen per [[e-mail]]. Ook lijkt er sprake van te zijn dat slachtoffers eerder aangifte doen, waardoor de geregistreerde gevallen van bedreiging inderdaad zijn toegenomen.
 
Bovenkerk onderscheidt drie soorten bedreigingen:
57.408

bewerkingen