Geoffrey Chaucer: verschil tussen versies

3 bytes toegevoegd ,  1 jaar geleden
geen bewerkingssamenvatting
Geen bewerkingssamenvatting
 
=== Soldaat in de Honderdjarige Oorlog ===
Toen [[Eduard III van Engeland|Eduard III]] in 1359 tijdens de [[Honderdjarige Oorlog]] (1337-1453) Frankrijk binnenviel, ging Chaucer mee in het gevolg van prins Lionel en maakte hij deel uit van het Engelse leger.<ref name="deposition"/> Tijdens het beleg van [[Reims]] werd Chaucer rond de jaarwisseling tot krijgsgevangene gemaakt in [[Rethel (Frankrijk)|Rethel]], ongeveer 40&nbsp;km ten noordoosten van Reims. Eduard III betaalde in maart 1360 een bijdrage van £16 aan het losgeld<ref>''Chaucer, An Oxford Guide''- hoofdstuk 1: 'Chaucer's life p.13.</ref> en Chaucer werd vrijgelaten. Het laatste verslag van Chaucer toen hij in dienst van prins Lionel was dateert van de vredesonderhandelingen in [[Calais]] in oktober 1360, toen de prins hem betaalde om brieven van Calais naar Engeland over te brengen. In de daaropvolgende jaren 1360-1366 heeft Chaucer hoogstwaarschijnlijk meerdere opdrachten uitgevoerd en reizen ondernomen. Zo kreeg hij in 1366 een vrijgeleide van [[Karel II van Navarra]] (1332-1387) om door [[Koninkrijk Navarra|Navarra]] te reizen. De reden voor deze reis is echter niet bekend.
 
=== Chaucers huwelijk met Filippa Roet ===
=== De Bijbel ===
[[Bestand:Illuminated.bible.arp.jpg|thumb|300px|Latijnse Bijbel uit 1407 in de [[abdij van Malmesbury]], in Wiltshire, Engeland, in België geschreven door Gerard Brils.]]
In Chaucers tijd was de Bijbel gemeengoed. Formeel onderwijs begon en eindigde vaak met de (Latijnse) Bijbel. Wie niet kon lezen had ook toegang tot de Bijbel. Illustraties van Bijbelse teksten waren in overvloed aanwezig, niet alleen in boeken, maar ook in muurschilderingen, kerkmeubelen en als beeldhouwwerken. Mensen werden vertrouwd gemaakt met de Bijbel door de jaarlijkse cyclus van opvoeringen van toneelstukken door ambachtelijke gilden, de 'mysteriespelen'.<ref>Iemands 'mister' is zijn beroep.</ref> Chaucer refereert uitvoerig aan die mysteriespelen in onder andere ''The Miller's Tale''.<ref>Edden, p. 333.</ref>
Zinspelingen op de Bijbel gebruikt hij op verschillende manieren. Zo verrijkt hij zijn geschriften door vergelijkingen te maken met Bijbelse personen of gebeurtenissen, of gebruikt hij de Bijbel als bron van wijsheid en waarheid. Meer typisch voor hem is echter een indirect gebruik van de Bijbel, namelijk op een ironische manier die de lezer toelaat om te reflecteren over het verschil tussen de Bijbelcontext en de situatie van de personages in zijn verhalen. Het probleem met ironie is dat de lezer ervan uitgaat dat de auteur niet de bedoeling heeft om zijn uitspraken ernstig te laten nemen. De ware opvattingen van Chaucer zijn echter bijzonder moeilijk vast te stellen. Het feit dat hij zijn uitspraken in de mond van fictieve personages legt, maakt ze al onbetrouwbaar als het over zijn persoonlijke mening gaat.<ref>Edden, p. 340.</ref>
 
[[Bestand:EdmundSpenser.jpg|thumb|150px|[[Edmund Spenser]] (1552-1599).]]
[[Bestand:John Dryden portrait.jpg|thumb|150px|[[John Dryden]] (1631-1700).]]
Deze periode loopt van de tijd waarin het werk, de biografie en de reputatie van Chaucer voor het eerst onderwerp van belangstelling van een reeks 15e-eeuwse dichters en lezers, luisteraars en commentatoren werd, zoals Thomas Hoccleve en John Lydgate en voor een aantal drukkers zoals Caxton, tot de tijd van Spencer en het uitgeverswerk van Thynne, Stow en Speght.<ref>Thompson, p. 497.</ref>
 
Nog tijdens zijn leven begon het nabestaan van Chaucers werk toen tijdgenoten over hem schreven. In ''Testament of Love'' (ca. 1387) liet Thomas Usk Chaucer door de God van de liefde beschrijven als 'de edele filosofische dichter in het Engels'. Op zijn beurt liet John Gower hem door Venus begroeten in de vroege recensie van de ''Confessio amantis'' als 'mijn discipel en mijn dichter'. De wederzijdse wisseling van dergelijke complimenten was gebruikelijk tussen een selecte groep van actieve dichters, denkers en schrijvers en veranderde van toon wanneer een van hen om welke reden dan ook stopte met schrijven.
258

bewerkingen