Jager-verzamelaar: verschil tussen versies

125 bytes toegevoegd ,  1 jaar geleden
Lange tijd is door [[paleoantropologie|paleoantropologen]] verondersteld dat jager-verzamelaars een moeizaam bestaan leidden en dat de [[Neolithische revolutie|overgang naar landbouw]] een vooruitgang was. Marshall Sahlins stelde echter in 1968 dat de jager-verzamelaars de [[oorspronkelijke welvaartssamenleving]] vormden.<ref> Sahlins, M. (1968). "Notes on the Original Affluent Society", Man the Hunter. R.B. Lee and I. DeVore (New York: Aldine Publishing Company) pp. 85–89. ISBN 0-202-33032-X.</ref> Op zijn stelling is sindsdien het nodige afgedongen, maar gemiddeld genomen lijken zij waarschijnlijk een gevarieerdere voeding te hebben gehad dan primitieve landbouwers en verkeerden zij in een betere gezondheid. Wel hebben betrekkelijk kleine groepjes jagers en verzamelaars een groot gebied nodig om in te leven. Ook was de levensstijl niet bevorderlijk voor het krijgen van veel kinderen (vooral met korte tussenperiode), omdat kleine kinderen die nog vrij weinig kunnen de mobiliteit beperkten zijn bij een nomadische levensstijl en iedereen mee moest helpen met het vinden van voedsel. Het is dan ook onwaarschijnlijk dat de aarde voor de ontwikkeling van de landbouw ooit meer dan 10 miljoen inwoners telde.
 
Jager-verzamelaars leefden in groepen waarin men tamelijk gelijkwaardig was. Dit was enerzijds een uitvloeisel van de beperkte grootte, anderzijds van de beperkte mate van specialisatie. Iedereen was full-time bezig met het verplaatsen of het verkrijgen van voedsel door middel van jacht, visserij of verzamelen, tijd voor iets anders was er niet{{Bron?|zie Engelstalig artikel waarin staat dat jager-verzamelaars 6,5 uur/dag werken tegenover 8,8 in landbouw/industrie.}}. In het [[Oude Nabije Oosten]] bestonden in de [[Natufische cultuur]] al [[Sedentarisme|sedentaire dorpen]]. Door verbetering van jacht- en verzameltechnieken konden de jager-verzamelaars daar langer op dezelfde plaats blijven wonen.
 
Een samenleving van jagers en verzamelaars die als zalmvissers leefden aan de [[Noordwestkust]] van Amerika was relatief rijk, had houten huizen en totempalen en leefde (semi-)sedentair. Men hield er slaven op na die vaak in gewelddadige raids in de omgeving gevangen werden genomen.<ref>Marc Vermeersch, Geschiedenis van de mens. Deel I, Jagers en verzamelaars. Boek 2, de maatschappij van jagers en verzamelaars, 2008. ISBN 978-90-813477-1-6</ref>
151

bewerkingen