Openbaar Ministerie (Nederland): verschil tussen versies

-/red. dit was dus de bedoeling (verwijdering "Een beleidssepot is ook mogelijk wanneer rechtspersonen verdacht worden van een strafbare feit bij onderlinge geschillen die zij kunnen voorleggen in de civiele rechtspraak …")
(-/revert zelf; oude versie bewerkt!)
Label: Ongedaan maken
(-/red. dit was dus de bedoeling (verwijdering "Een beleidssepot is ook mogelijk wanneer rechtspersonen verdacht worden van een strafbare feit bij onderlinge geschillen die zij kunnen voorleggen in de civiele rechtspraak …"))
Labels: bewerking met nieuwe wikitekstmodus Handmatig ongedaan gemaakt
Het '''Openbaar Ministerie''' ('''OM''') of ''parket'' is een onderdeel van het [[Ministerie van Justitie en Veiligheid]] in Nederland, belast met de juridische aspecten van [[strafrecht|strafrechtelijke onderzoeken]]. Anders dan de naam suggereert is het Openbaar Ministerie op zichzelf genomen geen [[ministerie]]. Mede vanwege de [[Wet op de rechterlijke organisatie]] wordt het parket vaak gezien als onderdeel van de [[rechterlijke macht]], hoewel het als onderdeel van het Ministerie van Justitie en Veiligheid ook [[uitvoerende macht|uitvoerende]] taken kent.
 
Het Openbaarwerkterrein Ministerievan bepaalthet aanOpenbaar deMinisterie handbetreft vanvoornamelijk gepleegdehet [[Strafbaar feit|strafbare feitenstrafrecht]]. of en wanneerWanneer iemand daarvoor vervolgdverdacht wordt. Zijnvan werkterrein betreft dan ook voornamelijk heteen [[strafrechtstrafbaar feit]]: bepaalt het Openbaar Ministerie komtaan vrijwelde alleenhand maarvan in[[Bewijs_(strafrecht) beeld|bewijsmateriaal]] alsof iemandvervolging een[[Opportuniteitsbeginsel strafbaar feit|opportuun]] begaatis. Als mensen en bedrijven onderling met elkaar in conflict raken kunnen zij hun geschil voorleggen in de [[civiele rechtspraak]] (bijvoorbeeld bij echtscheidingen, burenruzies, [[Arbeidsrecht|arbeidsgeschillen]] of [[Huurrecht (Nederland)|huurconflicten]]).
 
== Geschiedenis ==
De taak van het Openbaar Ministerie ligt wettelijk vast. In de [[Wet op de rechterlijke organisatie]] staat die taak aldus omschreven:
:''Het openbaar ministerie is belast met de strafrechtelijke handhaving van de rechtsorde en met andere bij wet vastgestelde taken.''
Een voorbeeld van zo'n bijkomende taak van het Openbaar Ministerie is het toezicht op mensen die gedwongen worden opgenomen in een psychiatrische inrichting (de [[Wet bijzondereverplichte opnemingen in psychiatrische ziekenhuizenggz]]).
 
De hoofdtaak van het Openbaar Ministerie is te verdelen in drie kleinere:
* de [[opsporing]] van strafbare feiten,
* de vervolging van strafbare feiten,
* toezicht op de uitvoering van strafvonnissen.
 
=== Sepot ===
Soms besluit de officier van justitie niet te vervolgen: we zeggen dan dat hij de zaak seponeert. Zo'n beslissing noemen wetot een [[sepot]]. Er zijn verschillende redenen om, niet te vervolgen. Bijvoorbeeld een 'technisch sepot' als de politie niet voldoendeonvoldoende bewijs heeft kunnen verzamelenverzameld. In zo'n gevalDaarnaast is sprakeer vanhet eenzogenaamde 'technisch sepotbeleidssepot'. Daarnaastop isbasis ervan het zogenaamde 'beleidssepot'[[opportuniteitsbeginsel]]. In zo'n geval is er wel voldoende bewijs, maar besluiter het Openbaar Ministerie bewust om iemand niet te vervolgen,is bijvoorbeeld als er sprake is van een klein vergrijp enwaarbij de dader de schade aan het slachtoffer heeft vergoed. WieBelanghebbenden hetkunnen ertegen nieteen mee eens is datsepot een zaakklacht wordtindienen geseponeerd, kan daartegen inbij het geweer[[Gerechtshof komen door middel van(Nederland)|gerechtshof]], een [[Artikel 12 Sv-procedure|artikel 12-procedure]]. Rechtstreeks belanghebbenden kunnen een klacht indienen bij het [[Gerechtshof (Nederland)|gerechtshof]]. Als het hof de klacht gegrond verklaart, moet het Openbaar Ministerie alsnog tot vervolging overgaan.
 
=== Transactie ===
 
== In de rechtszaal ==
Komt het tot een rechtszaak, dan ziet de verdachte de officier van justitie voor zich in zijn rol van [[Openbaar aanklager |openbare aanklager]]. De officier van justitie vertelt tijdens de zitting waarvoor iemand terecht moet staan. Vervolgens neemt de rechter de tijd om de verdachte te ondervragen over de zaak. Ook de officier van justitie krijgt de gelegenheid om vragen te stellen. Daarna houdt de officier zijn requisitoir: een betoog waarin hij de rechter vertelt wat hij van de zaak vindt en een straf eist. Dat kan een geldstraf zijn, een taakstraf of een celstraf. Als de officier van justitie in de rechtszaal het woord voert, staat hij altijd. De rechter, die recht tegenover de verdachte zit, blijft altijd zitten. Om die reden worden leden van het Openbaar Ministerie ook wel de [[staande magistratuur]] genoemd. De rechters maken deel uit van de [[zittende magistratuur]].
 
=== Straffen ===
5.801

bewerkingen