Openbaar Ministerie (Nederland): verschil tussen versies

-/revert zelf; oude versie bewerkt!
(Versie 56989546 van Uwappa (overleg) ongedaan gemaakt. Geen idee wat hier precies de bedoeling van is, maar « Een beleidssepot is ook mogelijk wanneer rechtspersonen verdacht worden van een strafbare feit bij onderlinge geschillen die zij kunnen voorleggen in de civiele rechtspraak zoals echtscheidingen … » is wartaal.)
(-/revert zelf; oude versie bewerkt!)
Label: Ongedaan maken
Het '''Openbaar Ministerie''' ('''OM''') of ''parket'' is een onderdeel van het [[Ministerie van Justitie en Veiligheid]] in Nederland, belast met de juridische aspecten van [[strafrecht|strafrechtelijke onderzoeken]]. Anders dan de naam suggereert is het Openbaar Ministerie op zichzelf genomen geen [[ministerie]]. Mede vanwege de [[Wet op de rechterlijke organisatie]] wordt het parket vaak gezien als onderdeel van de [[rechterlijke macht]], hoewel het als onderdeel van het Ministerie van Justitie en Veiligheid ook [[uitvoerende macht|uitvoerende]] taken kent.
 
Het werkterreinOpenbaar vanMinisterie hetbepaalt Openbaaraan Ministeriede betrefthand voornamelijkvan hetgepleegde [[strafrechtStrafbaar feit|strafbare feiten]]. Wanneerof en wanneer iemand verdachtdaarvoor vervolgd wordt. vanZijn een werkterrein betreft dan ook voornamelijk het [[strafbaar feitstrafrecht]] bepaalt: het Openbaar Ministerie aankomt devrijwel handalleen vanmaar [[Bewijs_(strafrecht)in |bewijsmateriaal]]beeld ofals vervolgingiemand [[Opportuniteitsbeginseleen |opportuun]]strafbaar feit isbegaat. Als mensen en bedrijven onderling met elkaar in conflict raken kunnen zij hun geschil voorleggen in de [[civiele rechtspraak]] (bijvoorbeeld bij echtscheidingen, burenruzies, [[Arbeidsrecht|arbeidsgeschillen]] of [[Huurrecht (Nederland)|huurconflicten]]).
 
== Geschiedenis ==
De taak van het Openbaar Ministerie ligt wettelijk vast. In de [[Wet op de rechterlijke organisatie]] staat die taak aldus omschreven:
:''Het openbaar ministerie is belast met de strafrechtelijke handhaving van de rechtsorde en met andere bij wet vastgestelde taken.''
Een voorbeeld van zo'n bijkomende taak van het Openbaar Ministerie is het toezicht op mensen die gedwongen worden opgenomen in een psychiatrische inrichting (de [[Wet verplichtebijzondere ggzopnemingen in psychiatrische ziekenhuizen]]).
 
De hoofdtaak van het Openbaar Ministerie is te verdelen in drie kleinere:
* de [[opsporing]] van strafbare feiten,
* de vervolging van strafbare feiten,
* toezicht op de uitvoering van strafvonnissen.
 
=== Sepot ===
Soms besluit de officier van justitie totniet te vervolgen: we zeggen dan dat hij de zaak seponeert. Zo'n beslissing noemen we een [[sepot]],. Er zijn verschillende redenen om niet te vervolgen. Bijvoorbeeld een 'technisch sepot' als de politie onvoldoendeniet voldoende bewijs heeft verzameldkunnen verzamelen. DaarnaastIn zo'n geval is ersprake hetvan zogenaamdeeen 'beleidssepottechnisch sepot'. opDaarnaast basisis vaner het [[opportuniteitsbeginsel]]zogenaamde 'beleidssepot'. In zo'n geval is er wel voldoende bewijs, maar erbesluit ishet Openbaar Ministerie bewust om iemand niet te vervolgen, bijvoorbeeld als er sprake is van een klein vergrijp waarbijen de dader de schade aan het slachtoffer heeft vergoed. BelanghebbendenWie kunnenhet tegener eenniet sepotmee eens is dat een klachtzaak indienenwordt bijgeseponeerd, kan daartegen in het [[Gerechtshofgeweer (Nederland)|gerechtshof]],komen door middel van een [[Artikel 12 Sv-procedure|artikel 12-procedure]]. Rechtstreeks belanghebbenden kunnen een klacht indienen bij het [[Gerechtshof (Nederland)|gerechtshof]]. Als het hof de klacht gegrond verklaart, moet het Openbaar Ministerie alsnog tot vervolging overgaan.
 
=== Transactie ===
 
== In de rechtszaal ==
Komt het tot een rechtszaak, dan ziet de verdachte de officier van justitie voor zich in zijn rol van [[Openbaar aanklager |openbare aanklager]]. De officier van justitie vertelt tijdens de zitting waarvoor iemand terecht moet staan. Vervolgens neemt de rechter de tijd om de verdachte te ondervragen over de zaak. Ook de officier van justitie krijgt de gelegenheid om vragen te stellen. Daarna houdt de officier zijn requisitoir: een betoog waarin hij de rechter vertelt wat hij van de zaak vindt en een straf eist. Dat kan een geldstraf zijn, een taakstraf of een celstraf. Als de officier van justitie in de rechtszaal het woord voert, staat hij altijd. De rechter, die recht tegenover de verdachte zit, blijft altijd zitten. Om die reden worden leden van het Openbaar Ministerie ook wel de [[staande magistratuur]] genoemd. De rechters maken deel uit van de [[zittende magistratuur]].
 
=== Straffen ===
5.801

bewerkingen