Akkoord (muziek): verschil tussen versies

15 bytes verwijderd ,  7 maanden geleden
 
===Voorbeelden van toevoegingen===
* Cc-Ee-Gg-Bb-Dd (Cmaj7/9)
* Cc-Ee-Gg-BESbes-DESdes (C7/-9)
* Cc-Ee-Gg-Bb-DISd#-FISF# (Cmaj7/+9/+11)
* Ee-Gg-BESbes-Dd (C7/9 zonder grondtoon, men kan dit ook noteren met EmiEm/-5/7)
* Cc-BESbes-Dd-FISf# (C7/9/+11 (no 5))
 
===Kleuring===
Behalve stapelen van tertsen (het uitgangspunt in de opbouw van reguliere harmonische akkoorden) kan men akkoorden ook 'kleuren' met extra noten.
Als aan een C-akkoord een a wordt toegevoegd ontstaat een C6-akkoord (de a is de zesde noot van de [[toonladder]] van C-groot). Dit akkoord wordt in klassieke muziek ook wel de '''Sixte ajoutée''' genoemd. De 6e toon wordt immers toegevoegd (ajouter = toevoegen). Men kan dit akkoord ook zien als een septiemakkoord in de eerste omkering (vb: c-e-g-a (C6) is ook de 1e omkering van a-c-e-g (Am7) ).
 
Ongebruikelijke akkoorden kunnen uit kwarten zijn opgebouwd (1, 4, 7), maar indien er meer dan twee kwarten worden opgestapeld, dan is het akkoord te herleiden tot een (al dan niet volledig) akkoord, dat uit tertsen is opgebouwd (bijvoorbeeld: c-f-b-e-a = f-a-c-e met een extra b als toegevoegde kleurtoon).
 
In de jazzmuziek worden zulke kleurende toevoegingen aan akkoorden (drieklanken) ook wel akkoordalteraties genoemd. Een C7/9/+11 akkoord bevat bijvoorbeeld de tonen: Cc-Ee-Gg-Besbes-Dd-Fisf#. De Besbes (=kleinkleine septime, 7), Dd (=grote none, 9) en Fisf# (=verhoogde undecime, +11) zijn toegevoegd aan de basisdrieklank van C-majeur (CEGc-e-g). Overigens wordt in de praktijk de kwint, wanneer deze rein is, meestal niet gespeeld, omdat deze de 'kleur' van het akkoord niet wezenlijk verandert.
 
==Gehoor==
4.057

bewerkingen