Geweldsmonopolie: verschil tussen versies

46 bytes verwijderd ,  5 maanden geleden
(→‎Theorie van Weber: fatsoeneringspoging)
Belangrijk in de theorie van Weber is dat de staat ook andere organisaties of individuen de bevoegdheid kan geven om geweld te gebruiken. Zo noemt hij als voorbeeld het [[feodalisme]], waar private oorlogsvoering was toegestaan onder bepaalde condities. De staat bestaat waar een autoriteit op een legitieme manier geweld kan autoriseren. Ook individuele zelfbescherming is bijvoorbeeld toegestaan.
 
Er kwam echter ook kritiek op de theorie van Max Weber, onder andere van [[Robert Hinrichs Bates]].<ref>{{Citeer tijdschrift|achternaam=BATES|voornaam=R.|medeauteurs=GREIF, S. & SINGH, A.|taal=en|url=http://nrs.harvard.edu/urn-3:HUL.InstRepos:3707095|titel=Organizing Violence|jaargang=46(5)|tijdschrift=Journal of Conflict Resolution|datum=2002}}</ref> Bates stelt dat de staat een geweldsuitbraak tussen burgers niet kan voorkomen. Slechts de mensen zelf hebben de macht om te zorgen dat orde en onderlinge harmonie standhouden. Tegen Bates kan worden ingebracht dat in staatloze samenlevingen slechts een beperkt welzijnsniveau kan worden bereikt. Alleen een zeker niveau van dwang of geweld kan de veiligheid van een complexere samenleving waarborgen, waarmee de staat feitelijk zijn intrede doet. Zonder te investeren in troepen, politie of een ander handhavingsmechanisme, kan een samenleving niet genieten van de wet en orde (en daarmee welvaart) die de samenleving in meer ontwikkelde staten kenmerkt.
 
== Andere theorieën ==
6.010

bewerkingen