Sylvia Millecam: verschil tussen versies

57 bytes verwijderd ,  2 maanden geleden
→‎Na het overlijden: Zijn praktijk heette zo, naar de boerderij vlakbij de hamtoren (volgens z'n eigen website). Dat lijkt de hamtoren bij vleuten te zijn, maar is onzeker, de plaats maakt ook niet uit, wel dat hij huisarts is geweest
(getallen uitschrijven)
(→‎Na het overlijden: Zijn praktijk heette zo, naar de boerderij vlakbij de hamtoren (volgens z'n eigen website). Dat lijkt de hamtoren bij vleuten te zijn, maar is onzeker, de plaats maakt ook niet uit, wel dat hij huisarts is geweest)
 
Er volgde ook een procedure voor het [[medisch tuchtcollege]] tegen drie artsen die Millecam hadden behandeld. Op 7 februari 2006 verzocht de Inspectie voor de Gezondheidszorg het tuchtcollege om deze artsen uit hun functie te zetten. De al eerder in opspraak geraakte alternatief genezer [[René Broekhuyse]] uit [[Haarzuilens]] had foutief geconstateerd dat Millecam alleen een infectie had. Ook de alternatief genezer [[Jos Koonen]] en de internist en natuurgeneeskundige [[Erik Dankmeijer]] stonden terecht voor het tuchtcollege.
 
Volgens de inspectie hebben de drie artsen Millecam misleid. René Broekhuyse, die een huisartsenpraktijk had in [[Den Ham (Overijssel)|Den Ham]]{{Bron?||2017|07|16}}, heeft volgens de partner van de actrice zelfs herhaaldelijk gezegd dat het geen kanker was, maar een bacterie. Internist Erik Dankmeijer uit [[Bunnik (gemeente)|Bunnik]] schreef homeopathische middelen voor, waarbij hij zich liet leiden door de inzichten van ‘medium’ Jomanda. Bovendien behandelde hij Millecam met [[magneetveldtherapie]]. Jos Koonen, die een medisch centrum in [[Millingen aan de Rijn]] heeft, zou hebben verzwegen wat de gevolgen zijn van het niet behandelen van borstkanker. Ook heeft hij Millecam niet voorgelicht over de niet-bewezen effectiviteit van alternatieve behandelmethoden. Het [[Openbaar Ministerie in Nederland|Openbaar Ministerie]] besloot uiteindelijk de twee artsen en vier alternatieve genezers (waaronder Jomanda) niet te vervolgen.
 
Hierop begon de [[Vereniging tegen de Kwakzalverij]] een procedure tegen het OM op basis van [[Artikel 12 Sv-procedure|artikel 12]] van het Wetboek van Strafvordering, een beroep dat 'Beklag tegen niet-vervolging' genoemd wordt. Ook de [[Stichting Skepsis]] deed dit op [[13 maart]] [[2007]]. Op 9 april 2008 besliste het [[Gerechtshof (Nederland)|Gerechtshof]] dat Jomanda en de twee betrokken artsen alsnog strafrechtelijk vervolgd dienden te worden.<ref>[http://www.rechtspraak.nl/ljn.asp?ljn=BC9170 LJN BC9170] - Uitspraak Gerechtshof Amsterdam 9 april 2008]</ref> Op 8 mei 2009 is het proces tegen Jomanda officieel begonnen. Zij werd vrijgesproken van hetgeen haar ten laste was gelegd.<ref>[https://uitspraken.rechtspraak.nl/inziendocument?id=ECLI:NL:GHAMS:2010:BO7698 Zaaknummer 23-003450-09, hoger beroep] op uitspraken.rechtspraak.nl</ref> Bij beslissing van het Gerechtshof Amsterdam van 16 december 2010<ref>[https://uitspraken.rechtspraak.nl/inziendocument?id=ECLI:NL:GHAMS:2010:BO7707 Zaaknummer 23-003453-09, hoger beroep] uitspraken.rechtspraak.nl</ref> werd de arts uit den Nieuwe Ham veroordeeld wegens "Opzettelijke benadeling van de gezondheid, terwijl het feit zwaar lichamelijk letsel ten gevolge heeft". De Hoge Raad wees het beroep in cassatie op 12 maart 2013 af.<ref>[https://uitspraken.rechtspraak.nl/inziendocument?id=ECLI:NL:HR:2013:BY4876 Zaaknummer 11/05368, cassatie] op uitspraken.rechtspraak.nl</ref>
16.472

bewerkingen