Draadloos opladen: verschil tussen versies

69 bytes toegevoegd ,  10 maanden geleden
nóg een voordeel
(nóg een voordeel)
 
[[Bestand:Inductive charging.svg|thumb|Schematische weergave van draadloos opladen: het door de primaire spoel opgewekte magnetisch veld induceert een stroom in de secundaire spoel.]]
 
'''Draadloos opladen''' is een proces waarbij [[elektrische energie]] via een [[magnetisch veld]] wordt getransporteerd tussen twee objecten, waardoor geen bekabeling benodigd is voor de energieoverdracht. Dit proces is mogelijk door [[Inductie (elektriciteit)|inductie]] ([[inductieve koppeling]]) en wordt hoofdzakelijk gebruikt om [[oplaadbare batterij|batterij]]en op te laden.
 
Draadloos opladen berust op de [[inductiewet van Faraday]] en de [[wet van Ampère]] (twee van de vier [[wetten van Maxwell]]): een [[elektrische stroom|stroom]] door een [[spoel]] wekt een magnetisch veld op, dat op zijn beurt een [[elektrische spanning|spanning]] induceert in een tweede spoel. Als deze tweede spoel onderdeel is van een gesloten [[Elektrisch netwerk|elektrisch circuit]] (in dit geval bijvoorbeeld aangesloten op een batterij), dan gaat er in de tweede spoel een stroom lopen (er is feitelijk sprake van een [[transformator]]).
 
Sinds augustus 2009 is [[Qi (standaard)|Qi]] (spreek uit: chi) de standaard voor energieoverdracht van lage vermogens (tot 5  [[Watt (eenheid)|Wattwatt]]) over een afstand tot 4  cm.
 
== Voor- en nadelen ==
Voordelen
* Geen draad nodig
* Minder slijtage (Doordatdoordat er geen draad meer hoeft te worden aangesloten aan het op te laden apparaat.)
* Bij gebruik in een vochtige omgeving geen corrosie van de contacten
 
Nadeel
* Minder efficiënt (Door grote energieverliezen in de energieoverdracht.)
* Verminderde mobiliteit