Verdrag van Verdun: verschil tussen versies

Geen verandering in de grootte ,  2 jaar geleden
→‎Aanleiding: Pepijn was de tweede zoon
(De tweede zoon was al overleden)
(→‎Aanleiding: Pepijn was de tweede zoon)
{{Legenda|#fcaf3e|'''[[Lodewijk de Duitser]]''' ([[Oost-Francië]])}}
{{Legenda|#fce94f|afhankelijke gebieden}}]]
Toen [[Karel de Grote]] na de dood van zijn broer [[Karloman I|Karloman]] in [[771]] het [[Frankische Rijk]] herenigde, ontstond in West-[[Europa (continent)|Europa]] een supranationaal rijk. Bij de dood van Karel ging het koningschap over op zijn zoon [[Lodewijk de Vrome]]. Deze kreeg in totaal vier zonen: [[Lotharius I|Lotharius]], [[LodewijkPepijn deI Duitservan Aquitanië|Pepijn]], [[PepijnLodewijk Ide van Aquitanië|PepijnDuitser]] en [[Karel de Kale]]. Om zijn erfopvolging te regelen vaardigde Lodewijk de Vrome de [[Ordinatio Imperii]] uit. Die was erop gericht de eenheid in het rijk te bewaren, omdat volgens Frankische gewoontes het rijk anders onder de erfgenamen zou verdeeld worden. Karel de Kale werd pas geboren na de uitvaardiging hiervan en zijn vader wenste een aanpassing te doen aan zijn eerdere regeling om ook Karel een stuk van de erfenis te geven. Dit leverde echter alleen maar conflicten op.
 
Na de dood van Pepijn (803-838) lagen de kaarten helemaal anders en toen Lodewijk de Vrome uiteindelijk stierf in 840, trachtte Lotharius het hele rijk in zijn bezit te krijgen. Dit stuitte op het verenigde verzet van zijn twee broers. Bij de [[Slag bij Fontenoy (841)]] werd [[Lotharius I|Lotharius]] verslagen door zijn broer Lodewijk en halfbroer Karel. Hun [[alliantie]] werd definitief door de [[Eed van Straatsburg]] in [[842]].
39.549

bewerkingen