Italo Svevo: verschil tussen versies

2 bytes verwijderd ,  1 jaar geleden
k
geen bewerkingssamenvatting
(afb. standaard)
k
In 1878 keerde hij terug naar Triëst om er te studeren. Na twee jaar moest hij echter vanwege de financiële situatie zijn studie opgeven en gaan werken bij een bank. Hij heeft echter zijn voorliefde voor literatuur niet kunnen onderdrukken. Hij kwam vaak in de bibliotheek en ging steeds meer belangstelling tonen voor [[19e eeuw|19e-eeuwse]] [[Frankrijk|Franse]] schrijvers en de [[filosofie]] van [[Arthur Schopenhauer]].
 
Een samenwerking met de lokale, liberale krant ''L'Indipendente'' kwam tot stand, waarvoor hij onder het pseudoniem 'E. Samegli' artikelen en [[recensie]]s over uiteenlopende onderwerpen schreef. In deze tijd boekte hij zijn eerste succes met het theaterstuk ''[[Ariosto Governatore]]'' en het verhaal ''[[L'assassino di via Belpoggio]]''. Zijn eerste roman, ''[[Una vita]]'' ( ''Een leven''), schreef hij in 1892, net na de dood van zijn vader. Het was toen ook de eerste keer dat hij het pseudoniem 'Italo Svevo' gebruikte. In 1896 trouwde hij met zijn nicht Lidia Veneziani. Met haar kreeg hij een dochter: Letizia. Zijn tweede roman, ''[[Senilità]]'' (in het Nederlands vertaald als ''Een man wordt ouder''), schreef hij in 1898. Die zou echter geen succes worden. Tussen 1899 en 1912 werkte hij voor zijn zwager. Ondanks het feit dat [[literatuur]] niet meer de eerste plaats leek in te nemen in het leven van Svevo was het toch juist in deze periode dat zijn werken ''[[Un marito]]'' (''Een echtgenoot''), ''[[Le avventure di Maria]]'' (''De avonturen van Maria'') en nog een tiental andere verhalen tot stand kwamen.
 
In 1907 leerde hij [[James Joyce]] kennen. Uit die ontmoeting bloeide een vriendschap op. Joyce leerde hem [[Engels (hoofdbetekenis)|Engels]] en hield zo zijn interesse voor de literatuur in leven. De [[theorie]]ën van [[Sigmund Freud]] gaven een nieuwe impuls aan zijn interesse voor de [[psychoanalyse]]. In 1915 vluchtte zijn familie uit Triëst uit angst voor de [[Eerste Wereldoorlog]]. Svevo bleef alleen achter om het bedrijf te runnen. Dit moest enkele jaren later echter zijn deuren sluiten en dat gaf hem de kans om zich weer op zijn literaire activiteiten te storten. Zo vertaalde hij onder andere samen met een neef Freuds ''[[De droomduiding|Traumdeutung]]'' in het [[Italiaans (taal)|Italiaans]].
 
In 1919 begon hij met het schrijven van zijn derde roman: ''[[La coscienza di Zeno]]'' (''Het bewustzijnBekentenissen van Zeno''). Het zou zijn beroemdste en meest geprezen werk worden. Tijdens zijn laatste jaren schreef hij nog aan een vierde roman: ''[[Le confessioni di un vegliardo]]'' (''De bekentenissen van een oude man''). Op 13 september 1928 verloor hij echter het leven als gevolg van een auto-ongeluk. Hij werd uiteindelijk bijna 67 jaar.
 
{{DEFAULTSORT:Svevo, Italo}}
1.088

bewerkingen