Joseph Lister: verschil tussen versies

594 bytes toegevoegd ,  1 jaar geleden
(Versie 55883245 van Noci (overleg) ongedaan gemaakt.)
Label: Ongedaan maken
# evenmin als andere levensvormen kan deze microscopische vorm van leven uit zichzelf ontstaan.
 
Dat lucht de toegang tot de wond niet ontzegd kon worden was duidelijk, maar het zou mogelijk moeten zijn micro-organismen de toegang te ontnemen. De eerste pogingen werden ondernomen met het toepassen van carbolzuur ([[fenol]]), dat volgens een krantenbericht werkzaam was gebleken de stank van rioollucht in het Engelse plaatsje Carlisle te doen verminderen. Het werd onverdund op de wond toegepast waardoor een korst ontstond, waarop dagelijks opnieuw desinfectans werd aangebracht tot genezing. De resultaten waren bemoedigend. Hoewel carbolzuur door zijn bijtende eigenschappen ongeschikt is voor gebruik in de algemene chirurgie, had Lister de [[desinfectie]], het onschadelijk maken van ziekteverwekkers die zich aan de oppervlakte van het lichaam of een voorwerp bevinden, ontdekt. Voor het toepassen in abcessen en geïncideerde (met chirurgische gemaakte) wonden moest het worden gemengd met een inerte stof; de zoektocht daarnaar nam vele jaren aan experimenten in laboratorium en op de afdeling. Op zeker moment werd geprobeerd de lucht kiemvrij te krijgen door een waterige oplossing van carbolzuur te vernevelen. De resultaten waren beter dan ooit tevoren, hetgeen het gebruik van deze methode stimuleerde. Maar verder onderzoek bracht Lister aan het twijfelen over de betekenis van kiemvrije lucht. Dat gold niet voor de toepassing van 5%-oplossing van carbolzuur waarmee de chirurgen de handen desinfecteerdendesinfecteren. Het ontstaan van contact-dermatitis bracht hem ertoe [[Charles Goodyear]] te vragen rubber handschoenen te maken, waarmee de huidige traditie van [[handschoen|chirurgische handschoenen]] werd geïntroduceerd.
 
== Hechtingen ==
Het was lang de chirurgische gewoonte om zijden draad of vlasdraad te gebruiken om bloedvaten af te binden, waarbij de draden lang werden gelaten om de pus langs te laten aflopen. Lister hoopte dat de draden door de toegepaste [[antisepsis]] vrij waren van micro-organismen, waardoor geen pusvorming zou optreden. Zij zouden dan kort kunnen worden afgeknipt en permanent worden ingebed in het weefsel. Dit werd met succes uitgevoerd op de halsslagader van een paard. Ook bij toepassing op een [[aneurysma]] van een slagader bij een patiënt leek het doelmatig. Maar toen de patiënt een jaar later overleed aan een andere oorzaak bleek bij lijkschouwing dat de zijden draad volledig was geresorbeerd.
Dat bracht Lister op het idee om voor het onderbinden van bloedvaten materiaal te gebruiken dat sneller kan worden geresorbeerd. Dat door de antiseptische behandeling dood weefsel wordt geresorbeerd door de omringende gezonde weefsels zolang het wordt beschermd tegen pusvorming, bracht hem vervolgens op het idee organisch materiaal hiervoor te kiezen. [[Catgut]] (oorspronkelijk “kattendarm”), dat wordt gemaakt uit de dunne darm van schapen en dat bewaard wordt in carbolzuur, paste hij toe op de halsslagader van een kalf. Het dier werd een maand later gedood en bij onderzoek werd een goed resultaat aangetroffen. Het catgut had tijdens zijn geleidelijke resorptie gezorgd voor de vorming van bindweefsel dat de ligatuur van de halsslagader organisch in stand hield. De wond was genezen zonder spoor van pusvorming. Dit succes rechtvaardigde het gebruik van catgut. In 1869 volgde Lister zijn schoonvader Syme op voor de leerstoel klinisch chirurgie van Edinburg. In 1877 werd hij hoogleraar in Londen (King's College). In 1896 stopte Lister zijn praktijk, maar niet zijn onderzoek. Tussen 1895 en 1900 was hij President van de Royal Society. Hij ontving diverse erebenoemingenere-benoemingen en in 1883 werd hij tot “baronet” benoemd. In 1902 kreeg hij de [[Copley Medal]]. Ondanks zijn indrukwekkende ontdekkingen maakten zijn ideeën maar langzaam school in Engeland. Duitse toonaangevende chirurgen waren de eersten die de nieuwe ideeën in praktijk brachten; al in 1875 werden ter ere van Lister in München en Leipzig festivals gehouden. Ook in Frankrijk werd hij bewonderd.
 
== Ignaz Semmelweis ==
Het verband met [[Ignaz Semmelweis]] is van historische betekenis. Diens onderzoek op het gebied van de antisepsis ter voorkoming van [[kraamvrouwenkoorts]] begon in 18641847 in Wenen. Zijn eerste publicatie zou pas volgen in 1861<ref>{{Citeer boek|titel=Die Aetiologie, der Begriff und die Prophylaxis des Kindbettfiebers|auteur=Ignaz Philipp Semmelweis|url=http://www.deutschestextarchiv.de/book/show/semmelweis_kindbettfieber_1861|uitgever=Hartleben|plaats=Pest; [[TheWien; LancetLeipzig|Lancet]]datum=1861}}</ref>, volgdevier opjaar 16voor maartzijn 1867dood. NogDeze publicatie werd door vakgenoten echter slecht ontvangen<ref>{{Citeer web|url=http://semmelweis.org/about/dr-semmelweis-biography/|titel=Dr. Semmelweis’ Biography at Semmelweis Society International|bezochtdatum=2020-03-20|taal=en-US}}</ref> en nog lang daarna bleef Semmelweis, zelfs in Hongarije en Duitsland, onbekend. Omstreeks 1875 werd de techniek van Lister breed toegepast, ook in Hongarije waarbij de naam van Semmelweis niet werd genoemd. Duka, een Hongaars arts die in Londen werkte, schreef in die tijd een biografie over Semmelweis, die hij opstuurde naar Lister. Lister beschouwde vanaf dat moment Semmelweis als zijn voorganger, ofschoonhoewel Semmelweis zich niet bewust was geweest van de rol van micro-organismen: “Zonder Semmelweis zou mijn werk zonder betekenis zijn.”
 
==Vernoemingen==
Anonieme gebruiker