Infinitief: verschil tussen versies

6 bytes verwijderd ,  2 jaar geleden
Versie 55854496 van 2A02:1810:C83:2900:29B9:C6C2:6969:988D (overleg) ongedaan gemaakt. Geen verbetering.
(mak-en ,)
(Versie 55854496 van 2A02:1810:C83:2900:29B9:C6C2:6969:988D (overleg) ongedaan gemaakt. Geen verbetering.)
Label: Ongedaan maken
De '''onbepaalde wijs''' of '''infinitief''' is een [[werkwoord]]svorm die niet [[vervoeging|vervoegd]] is naar [[werkwoord#Getal en persoon|persoon of getal]] (zie ook [[persoon (taalkunde)|persoon]] en [[getal (taalkunde)|getal]]). Vooral in het onderwijs wordt de infinitief ook wel "het hele werkwoord" genoemd.
In het Nederlands wordt de infinitief in het algemeen gevormd door aan de [[stam (taalkunde)|stam]] de uitgang ''-en'' toe te voegen. Eventueel wordt daarbij een [[medeklinker]] verdubbeld of [[stemhebbend]] gemaakt of een dubbele [[klinker (klank)|klinker]] enkel geschreven:
:buig-en, lop-en, schrijv-en, werk-en ,mak-en.
 
Er is één werkwoord met twee infinitieven, namelijk ''zijn/wezen'', oorspronkelijk twee verschillende werkwoorden.
De infinitief is in het Nederlands steeds gelijk aan de [[indicatief]] meervoud in de tegenwoordige tijd. Uitzondering: die indicatief is ''zijn'', nooit ''wezen'', bij het werkwoord waarvan de infinitief ''zijn'' of ''wezen'' is. Ook in het [[Duits]] geldt hier een uitzondering (infinitief ''sein'', indicatief ''sind'').
 
De infinitieven van Nederlandse werkwoorden eindigen steeds op -en. De uitzonderingen zijn ''zijn'', ''gaan'', ''staan'' en ''slaan''. Ook ''doen'' en ''zien'' moeten tot deze uitzonderingen worden gerekend, omdat ''oe'' en ''ie'' samen een klinker vormtvormen. Verdere uitzonderingen zijn dezelfde werkwoorden als ze een voorvoegsel hebben, zoals ''ondergaan'', ''verstaan'', ''ontzien'' enz.
 
De infinitief wordt meestal gebruikt in combinatie met een [[hulpwerkwoord]], bijvoorbeeld een [[hulpwerkwoord|modaal hulpwerkwoord]] of een [[hulpwerkwoord|hulpwerkwoord van tijd]]. Voorbeelden:
95.730

bewerkingen