Gebruiker:Leonidas1206/Kladblok/Slag bij Crécy: verschil tussen versies

Label: bewerking met nieuwe wikitekstmodus
===Cavaleriecharges===
Karel II van Alençon gaf toen het bevel tot een cavaleriecharge. Deze werd echter slordig uitgevoerd doordat hiertoe zo plotseling het bevel gegeven was, doordat de ruiters zich een weg moesten banen tussen de vluchtende Italianen, door de modderige bodem, doordat de charge heuvelopwaarts ging, en door de putten die gegraven waren door de Engelsen. De aanval werd nog verder belemmerd door de Engelse boogschutters, die veel verliezen onder de Fransen veroorzaakten. Het is waarschijnlijk dat de boogschutters hun pijlen bewaarden totdat ze een behoorlijke kans hadden om de Franse harnassen te doorboren, wat dus zou betekenen dat ze pas geschoten zouden hebben op slechts 80 m afstand. Hoewel de Franse ridders goed beschermd waren, hadden hun paarden helemaal geen pantsers en veel van hen werden gedood of verwond. Buiten gevecht gestelde paarden vielen, waardoor ze hun berijders van zich af wierpen of onder zich vastklemden. Hierdoor moesten de volgende ridders uit elkaar gaan om hen te ontwijken, waardoor de aanval nog verder gedesorganiseerd werd. Ook vluchtten de panikerende gewonde paarden overal over de helling van de heuvel. Toen de dichte opstelling van de Engelse ridders en de soldaten met speren de Franse charge moest opvangen, had die al het grootste deel van zijn kracht verloren.
 
[[File:Battle of Crécy - Grandes Chroniques de France (c.1415), f.152v - BL Cotton MS Nero E II.jpg|thumb|upright|left|alt=A colourful and stylised picture of late-Medieval cavalry battle|{{center|Battle of Crécy, as envisaged 80 years after the battle}}]]
 
Een schrijver uit die tijd omschreef de man-tegen-mangevechten die volgden als "moorddadig, zonder medelijden, wreed, en zeer vreselijk". Ridders die uitgleden of die van hun gewonde paarden werden gegooid, werden vertrappeld, verpletterd door vallende paarden en lichamen en stikten in de modder. Na de slag werden veel Franse lijken gevonden zonder verwondingen. De graaf van Alençon was onder deze. De Franse aanval was teruggeslagen. De Engelse infanterie gingen vooruit om de Franse gewonden de genadestoot te geven, de lijken te plunderen en om pijlen terug te halen. Sommige bronnen zeggen dat Eduard in tegenstelling tot wat gebruikelijk was, het bevel had gegeven geen gevangenen te nemen; aangezien hij numeriek in de minderheid was, wilde hij geen soldaten verliezen doordat ze gevangenen moesten bewaken. Hoe dan ook, er staat nergens vermelding van het feit dat er gevangenen genomen werden tot de volgende dag, na de veldslag.
 
Nieuwe Franse cavalerie nam ook haar positie in aan de voet van de heuvel en herhaalde de eerste charge. Ze kregen te maken met dezelfde problemen als de eerste golf, met daarbovenop het nadeel dat de grond waarover ze reden, bezaaid was met dode en gewonde paarden en mannen. Toch zetten ze de aanval door, ook al deden ze dat in zo'n wanordelijke toestand dat ze er opnieuw niet in slaagden door de Engelse opstelling te breken. De man-tegen-mangevechten die volgden duurden langen. Tijdens deze gevechten werd de prins van Wales op zijn knieën gedwongen. Een verslag zegt dat de prins' standaarddrager op zijn banier stond om deze te verbergen en zo de gevangenname van de prins te voorkomen. Een moderne historicus beschreef de gevechten als een "vreselijke slachting". Eduard stuurde een detachement van zijn reservedivisie vooruit om de situatie, die er slecht begon uit te zien voor de Engelsen, te redden. Hierdoor konden de Fransen opnieuw teruggedreven worden. Daarna lanceerden ze een nieuwe charge. De Engelse linies werden uitgedund, maar de Engelse soldaten achteraan stapten telkens vooruit om de gaten die ontstonden in de eerste linie op te vullen.
Fresh forces of French cavalry moved into position at the foot of the hill and repeated Alençon's charge. They had the same problems as Alençon's force, with the added disadvantage that the ground they were advancing over was littered with dead and wounded horses and men.{{sfn|Rogers|1998|p=240}}{{sfn|Prestwich|2007b|p=150}} Ayton and Preston write of "long mounds of fallen warhorses and men ... add[ing] significantly to the difficulties facing fresh formations ... as they sought to approach the English position".{{sfn|Ayton|Preston|2007|p=373}} Nevertheless, they charged home, albeit in such a disordered state that they were again unable to break into the English formation. A prolonged mêlée resulted, with a report that at one point the Prince of Wales was beaten to his knees. One account has the Prince's [[standard-bearer]] standing on his [[standard (flag)|banner]] to prevent its capture. A modern historian has described the fighting as "horrific carnage".{{sfn|Prestwich|2007b|p=157}} Edward sent forward a detachment from his reserve battle to rescue the situation.{{sfn|Ayton|Preston|2007|pp=368, 376}} The French were again repulsed. They came again. The English ranks were thinned, but those in the rear stepped forward to fill the gaps.{{sfn|DeVries|1998|p=171}}{{sfn|Sumption|1990|p=529}}
 
How many times the French charged is disputed, but they continued late into the night,{{sfn|Rogers|2010|pp=438–440}} with the dusk and then dark disorganising the French yet further.{{sfn|Prestwich|2007b|p=157}} All had the same result: fierce fighting followed by a French retreat. In one attack the Count of Blois dismounted his men and had them advance on foot; the Count's body was found on the field.{{sfn|Ayton|Preston|2007|p=375}} The French nobility stubbornly refusing to yield. There was no lack of courage on either side.{{sfn|Prestwich|2007b|p=157}} Famously, blind King John of Bohemia tied his horse's [[bridle]] to those of his attendants and galloped into the twilight; all were dragged from their horses and killed.{{sfn|Sumption|1990|p=529}}{{sfn|DeVries|1998|p=172}} There are accounts of entire English battles advancing on occasion to clear away broken French charges milling in front of them, then withdrawing in good order to their original positions.{{sfn|Ayton|Preston|2007|pp=375, 376}}
5.664

bewerkingen