Willem van Oranje: verschil tussen versies

1 byte verwijderd ,  2 jaar geleden
k
kGeen bewerkingssamenvatting
Oranje hoopte weer op steun van de Franse hugenoten, maar na de [[Bartholomeusnacht]], een massale moordpartij op de Franse protestanten op 24 en 25 augustus 1572, leek dit uitgesloten gezien de enorme verzwakking van de Franse protestantse adel door het bloedbad. Ook door financiële tekorten verliep de [[Oranjes tweede invasie|strijd in Brabant]] desastreus. Alva wist in het najaar zonder slag of stoot de stad [[Spaanse Furie (Mechelen)|Mechelen te heroveren]]. De prins begaf zich daarop naar Holland om op 20 oktober 1572 in Enkhuizen voet aan wal te zetten. In [[Ransdorp]] werden in de daaropvolgende novembermaand door Willems bondgenoot en fanatieke geuzenleider [[Diederik Sonoy]] talrijke franciscanen vermoord. In december 1572 begon het [[Beleg van Haarlem (1572-1573)|beleg van Alva rond Haarlem]].
 
In diezelfde tijd leverde Willem de [[Renaissance]]geleerde en priester [[Cornelis Musius]] uit aan geuzenleider [[Willem II van der Marck Lumey]], nadat Willem van Oranje in november 1572 tijdens een diner met protestantse leiders meegelachen had om de priesterkleding van Musius, prior van het [[Prinsenhof (Delft)|Sint Agathaklooster]] in Delft, waar de prins vaak verbleef. Musius, een persoonlijke vriend van Willem, werd op bevel van de prins gearresteerd nadat Musius uit angst voor de Calvinisten Delft verlaten had. De prins van Oranje verhinderde enietniet, dat Musius een gruwelijke dood aan de [[strop (beulsknoop)|strop]] stierf. Van een latere veroordeling van het schijnproces tegen Musius door Willem is ook geen sprake, hetgeen talrijke katholieke edelen en burgers argwanend maakte tegenover de Opstand.
 
In de jaren 1572-1576 wist de prins wel vele Hollandse en Zeeuwse steden te bewegen tot een opstand tegen Filips. In december 1573 hield de prins een toespraak tot de kapiteins van de Zeeuwse vloot. Zo diep was de indruk die zijn woorden maakten, dat de officieren als één man uitriepen te zullen vechten tot de laatste druppel bloed, al zouden ze een jaar geen geld ontvangen en ook alles verliezen wat zij bezaten.<ref>[http://dutchrevolt.leidenuniv.nl/Nederlands/default.htm Willem van Oranje, Van Deursen, p. 57]</ref> Bij de protestanten kon de prins geen kwaad doen; de katholieken echter bleven terughoudend, mede door de bloedbaden tegen katholieke geestelijken door de opstandelingen. De tot dan toe formeel nog katholieke prins van Oranje ging eind 1573 weer over naar het protestantisme - nu in zijn Calvinistische vorm, waar hij tot zijn elfde levensjaar Luthers was opgevoed.Hij bezocht in deze periode verschillende steden in Holland en Zeeland. De situatie bleef wankel. [[Haarlem]] gaf zich in juli 1573, na een beleg van 9 maanden, over aan de Spanjaarden. [[Alkmaar]] wist echter een Spaans beleg te doorstaan, tot het op 8 oktober 1573 door de watergeuzen werd [[Alkmaars ontzet|ontzet]]. Op 18 december 1573 verliet Alva de Nederlanden. Zijn missie was mislukt. Volgens [[Voltaire]] heeft de Spaanse hertog in zijn campagne ruim 15.000 Nederlanders ter dood laten brengen. Zijn opvolger was [[Luis de Zúñiga y Requesens|Requesens]].
1.487

bewerkingen