Bashar al-Assad: verschil tussen versies

Geen verandering in de grootte ,  9 maanden geleden
k
geen bewerkingssamenvatting
k (Wijzigingen door 195.169.181.149 (Overleg) hersteld tot de laatste versie door Tulp8)
Label: Terugdraaiing
k
 
[[Bestand:Lattakia 20 june 2010.jpg|thumb|left|Pro-Assad-demonstratie in Lattakia, 2011]]
Nadat eind 2010 in [[Jasmijnrevolutie|Tunesië demonstraties]] begonnen en daarbij [[Zine El Abidine Ben Ali|Ben Ali]] werd verjaagd, verspreidden de demonstraties zich door de [[Arabische Lente|hele regio]], waaronder [[Syrische burgeroorlogBurgeroorlog|Syrië]]. Volgens de oppositie werd er door de regering op vreedzame demonstranten geschoten.<ref>[http://nos.nl/video/257512-regeringstroepen-schieten-syrische-demonstranten-dood.html &apos;Regeringstroepen schieten Syrische demonstranten dood'&apos; | NOS]</ref> In reactie op de demonstraties kondigde Assad hervormingen aan: er werd een nieuwe grondwet aangenomen, waarin niet langer stond dat de Ba'ath-partij, een Arabisch nationalistische en socialistische partij, de staat en de samenleving leidt, maar dat er ook andere politieke partijen mochten worden gevormd die geen lid zijn van het Nationaal Progressief Front (NPF). Wel mochten partijen niet gebaseerd zijn op religie of etnische basis. Vervolgens werden er in 2012 parlementsverkiezingen gehouden waarbij ook partijen die geen lid van het NPF waren zetels wonnen. De rebellen beschouwden deze verkiezingen als oneerlijk. De demonstraties ontaardden al snel in een burgeroorlog, waarbij het Syrische Arabische Leger van president Assad en pro-Assad-milities de rebellen, door de regering gezien als terroristen, met grof geweld bestreden. Volgens critici van Assad worden hierbij ook burgerdoelen in alle delen van het land, onder meer in de plaatsen [[Daraa (stad)|Daraa]] en [[Hama (stad)|Hama]], aangevallen. Syrië en zijn bondgenoten Rusland, [[Volksrepubliek China]] en [[Iran]] schreven de opstand en het geweld toe aan een [[jihad]] door intolerante islamisten en [[salafisme|salafistische]] terroristen, streng-[[wahabisme|wahabitische]] monarchieën zoals [[Qatar]], [[Saoedi-Arabië]], [[Frankrijk]], wapenleveranties vanuit de [[Verenigde Staten]], de [[Noord-Atlantische Verdragsorganisatie|NAVO]], [[Israël]] en [[Turkije]].
 
Assad verklaarde in november 2012 tegenover het Russische televisiestation [[RT (televisiezender)|RT]] dat er in Syrië geen sprake is van een burgeroorlog, maar van pogingen tot buitenlandse inmenging door regionale en internationale grootmachten, [[salafisme|salafistisch]] extremisme en van terrorisme tegen de staat. Hij verklaarde nooit onder buitenlandse druk afstand te zullen doen van het presidentschap, tenzij na algemene vrije verkiezingen onder de Syrische bevolking in 2014. President Assad verklaarde tegenover een Georgisch-Russische journaliste in Syrië te willen blijven, leven en ook sterven.<ref>[http://rt.com/news/assad-exclusive-interview-syria-240/ Assad Exclusive Interview on Syria], RT, 8 november 2012</ref> Tevens verklaarde hij de weg van onderhandelingen met geweldloze oppositiepartijen en geleidelijke democratische transitie te willen volgen om zo niet de weg vrij te laten voor islamistische extremisten en "imperialistische" plannen met het [[Midden-Oosten]] en de belangrijke en olierijke Arabische wereld. In [[Syrische presidentsverkiezingen 2014|2014]] werden er presidentsverkiezingen gehouden waarbij ook andere kandidaten dan Assad mochten meedoen. Assad zelf won de verkiezingen met 88,7% van de stemmen. Leiders van de [[Groep van Zeven]] spraken van een 'schertsvertoning'.<ref>[http://www.volkskrant.nl/vk/nl/13828/Burgeroorlog-in-Syrie/article/detail/3666976/2014/06/04/Assad-met-89-procent-herkozen-als-president.dhtml 'Assad met 89 procent herkozen als president], ''de Volkskrant'', 4 juni 2014</ref> De Russische autoriteiten daarentegen spraken van een legitieme overwinning.<ref>[http://www.telegraaf.nl/buitenland/22707164/__Moskou___Zege_Assad_legitiem___.html Verkiezingszege Assad volgens Moskou legitiem], ''De Telegraaf'', 5 juni 2014</ref> Ook Afghanistan, Algerije, Armenië, Wit-Rusland, Brunei, Cuba, Guyana, Iran, Nicaragua, Zuid-Afrika, Palestina, Noord-Korea en Venezuela feliciteerden Assad. Op 16 juli dat jaar werd Assad beëdigd voor een derde termijn.<ref>[http://www.nd.nl/artikelen/2014/juli/16/assad-beedigd-als-president-van-syrie Assad beëdigd als president van Syrië], Novum/''Nederlands Dagblad'', 16 juli 2014</ref>
215.988

bewerkingen