Marianne van Oranje-Nassau: verschil tussen versies

32 bytes verwijderd ,  1 jaar geleden
tp/links
(seksistisch verkleinwoord aangepast)
(tp/links)
|}
 
'''Wilhelmina Frederica Louisa Charlotte ''Marianne (Marianne)''''' ([[Berlijn]], [[9 mei]] [[1810]] [[Erbach (Rheingau)|Erbach]], [[29 mei]] [[1883]]), [[Prins der Nederlanden|Prinses der Nederlanden]], [[Prins van Oranje-Nassau|Prinses van Oranje-Nassau]], was een dochter van koning [[Willem I der Nederlanden]] en zijn volle nicht prinses [[Wilhelmina van Pruisen (1774-1837)|Wilhelmina (Mimi) van Pruisen]].
 
== Familie ==
 
=== Jeugdjaren in Holland ===
Einde 1813 kwam er een einde aan de Duitse ballingschap. Mariannes vader was op 30 november 1813 geland op het strand van Scheveningen en enige tijd later kwam Marianne met haar moeder en haar kindermeisje Bonninck naar Den Haag. Het gezin woonde tijdelijk in het [[Huis Huguetan]] aan de Lange Voorhout 34, en nadat het Oude [[Paleis Noordeinde|Paleis aan het Noordeinde]] en [[Paleis Huis ten Bosch|Huis ten Bosch]] opnieuw ingericht waren verhuisde men. De zomermaanden bracht men door op [[Paleis Het Loo]] in Apeldoorn. Op 30 maart 1814 werd haar vader, Willem I, in de Nieuwe Kerk van Amsterdam als soeverein vorst ingehuldigd. Door het [[Congres van Wenen]] werd België bij Nederland gevoegd en op 21 september 1815 werd Willem I in Brussel ingehuldigd als koning. Als nieuwe koning en koningin van Nederland en België hadden haar ouders weinig tijd voor Marianne. Zij stelden een gouvernante uit adellijke kring aan, [[Jacoba Helena gravin Bentinck-van Reede-Ginkel]], gehuwd met de heer van [[Middachten]]. Zij was streng voor Marianne en regelde het onderwijs, onder andere door lessen van de huisonderwijzeres [[Catharina van Ulft]]. Zij kreeg extra taalonderwijs, haar talen waren slecht, ze sprak een mengelmoes van Duits en Frans, en nauwelijks Nederlands.
 
== Huwelijk en kinderen ==
| {{Galerijbestand klein|Prinses Marianne en haar echtgenoot, prins Albrecht van Pruisen.jpg|Marianne en prins Albrecht van Pruisen}}
|}
In [[1828]] verloofde zij zich met [[Gustaaf van Wasa|Gustaaf van Holstein-Gottorp]], een zoon van de voormalige koning van [[Zweden]] [[Gustaaf IV Adolf van Zweden|Gustaaf IV Adolf]], maar onder politieke druk moest zij deze verloving verbreken. Een nieuwe verbintenis met Pruisen werd nuttiger geacht en dus trouwde ze in [[1830]] met haar neef [[Albert van Pruisen (1809-1872)|Albert van Pruisen]], een jongere broer van de latere keizer [[Wilhelm I van Duitsland|Wilhelm I]].<ref>Den Haag, paleis Noordeinde, 14 september 1830</ref>
 
Uit het huwelijk met Albert kwamen vijf kinderen voort, van wie er twee jong stierven:
*naamloze zoon (1832)
*[[Albert van Pruisen (1837-1906)|Albert]] (1837-1906), gehuwd met [[Maria van Saksen-Altenburg]]
*[[Frederika Louise Wilhelmina Elisabeth van Pruisen|Elisabeth]] (27 augustus 1840 - 9 oktober 1840)
*[[Frederika Wilhelmina Louise Elisabeth Alexandrine van Pruisen (1842-1906)|Alexandrine]] (1842-1906), gehuwd met [[Willem van Mecklenburg]].
 
In [[1838]] liet Prinses Marianne in het [[Silezië|Silezische]] [[Kamieniec Ząbkowicki (plaats)|Kamenz]] voor haar gezin [[Slot Kamenz]] bouwen.
 
|}
Het huwelijk tussen Marianne en Albert was slecht. In 1845 verliet Marianne haar man en Berlijn om zich in [[Voorburg (Zuid-Holland)|Voorburg]] te vestigen, waar ze op 7 maart 1848 de voorname buitenplaats ''Rusthof'' kocht. Hier leefde ze openlijk samen met haar koetsier, [[Johannes van Rossum]]. Op 28 maart [[1849]] werd de echtscheiding met Albert officieel uitgesproken.<ref>Echtscheiding uitgesproken door de Geheime Raadkamer bij het Koninklijke Kamergerecht in Berlijn 28 maart 1849, ingeschreven in Den Haag 31 augustus 1849, goedgekeurd door de koning van Pruisen 5 juni 1853</ref> Op 30 oktober dat jaar beviel ze van een zoon:
*[[Johannes Willem van Reinhartshausen]] (Johannes Willem) (1849-1861), van wie ook destijds al bekend was wie de vader was.
 
Daarop kwamen de contacten met het Oranjehuis onder grote druk te staan en was ze in Pruisen ongewenst. Daarmee werd haar feitelijk het contact tot haar kinderen ontzegd. Deze kwamen echter in 1849 per trein naar Nederland. Op 5 juni 1853 werd haar echtscheiding goedgekeurd door de koning van Pruisen.