Hoofdmenu openen

Wijzigingen

Geen verandering in de grootte, 1 maand geleden
→‎Represailles in België: zin liep niet goed en had een tangconstructie. Nu opgesplitst in meerdere korte begrijpbare zinnen.
België hield zich aan de afspraak om neutraal te blijven en de Duitsers niet door te laten. Maar de Duitse legerleiding hield geen rekening met deze neutraliteit en Duitsland viel België alsnog binnen.
 
Op [[25 augustus]] vermoordden Duitse troepen, 218 burgers tijdens een strafexpeditie tegen de stad [[Leuven (hoofdbetekenis)|Leuven]],. 218De burgersstad en de stadwerd gedeeltelijk platgebrand. Van de ongeveer 6.000 huizen die Leuven telde lagen er 2.117 in de as. Ook de [[Sint-Pieterskerk (Leuven)|Sint-Pieterskerk]] en de universiteitsbibliotheek zijn in vlammen opgegaan. De Duitsers keken toe hoe een kwart miljoen boeken, waaronder duizenden onvervangbare middeleeuwse manuscripten en [[Incunabel|wiegendrukken]] in vlammen opgingen. Naast deze misdaden creëerden ook andere soortgelijke gevallen een golf van nationale en internationale verontwaardiging (uit latere getuigenissen zou ook blijken dat niet alle Duitsers te velde deze gruwelen goedkeurden). Leuven was niet het enige slachtoffer: ook in onder andere [[Dinant]] (674 doden) en [[Aarschot]] (170 doden) werden soortgelijke gruweldaden gepleegd.
 
De Duitse legerleiding besloot tot dergelijke afschrikwekkende represailles nadat hun troepen, naar eigen zeggen, door burgers waren beschoten. Om afgrijselijke vergeldingsmaatregelen goed te praten werd telkens het argument van deze zogenaamde ''[[franc-tireur]]s'' aangevoerd. Voor de oorlog begon, hadden de Duitse generaals hun eigen soldaten zwaar geïndoctrineerd en opgestookt met verhalen over ''francs-tireurs'' uit de [[Frans-Duitse Oorlog]] van 1870-1871. Er werd bij hen ingedrild dat ze tijdens hun opmars de plaatselijke bevolking onder geen beding mochten vertrouwen en hard moesten optreden als ze door hen werden beschoten. De Duitse troepen waren hierdoor zo [[paranoia|paranoïde]] geworden, dat elk klein incident dat niet onmiddellijk verklaard kon worden een aanleiding tot dergelijke represailles kon geven. De publieke opinie werd eveneens opgejut door propagandaverhalen, om de legerleiding zo van onvoorwaardelijke steun voor de oorlogsinspanning te voorzien. In elk geval was er van hogerhand echter geen bevel gegeven tot georganiseerde franc-tireurdaden en ging het waarschijnlijk om geïsoleerde gevallen. De meeste represailles waren vooral ontstaan door misverstanden: in Leuven bijvoorbeeld bleken de Duitsers in de verwarring op elkaar geschoten te hebben en in Aarschot werd een Duitse kolonel (die erg gehaat was bij zijn eigen manschappen) door een van zijn eigen soldaten doodgeschoten.{{Bron?||2015|06|13}}
56

bewerkingen