Emissiehandel: verschil tussen versies

22 bytes toegevoegd ,  2 jaar geleden
geen bewerkingssamenvatting
[[Bestand:Braunkohlekraftwerk.jpg|thumb|300px|Elektriciteitscentrales van minimaal 20 megawatt (MWth) kunnen handelen in emissierechten van CO<sub>2</sub> en NO<sub>x</sub>.]]
[[File:Carbon taxes and emission trading worldwide 2019.svg|alt=Carbon taxes and emission trading worldwide|thumb|Emissiehandel en koolstoftaksen[[koolstoftaks]]en wereldwijd (2019)<ref>{{Citeer boek|author = World Bank Group |title = State and Trends of Carbon Pricing 2019 |date = 2019-06-06 |url = https://openknowledge.worldbank.org/handle/10986/31755 |lang = en}}</ref>
{{Legend|#009a3e|Emissiehandel geïmplementeerd of gepland}}
{{Legend|#323b90|Koolstoftaks geïmplementeerd of gepland}}
 
==Problemen in theorie en praktijk==
In theorie is emissiehandel een efficiënte beleidsmaatregel ten opzichte van bijvoorbeeld een [[Koolstoftaks|emissiebelasting]] (ecotaks) (slecht voor de concurrentiepositie){{bron}} of fysieke emissiebeperkingen (hoge [[transactiekosten]]). Toch zijn er potentiële problemen; deze hebben te maken met de uitvoering van de emissiehandel. Het grootste probleem doet zich voor bij de invoering. Op dat moment moeten de emissierechten voor het eerst worden verdeeld onder de bedrijven die de te verhandelen stoffen uitstoten. Daar bestaan in principe twee methoden voor:
# De emissierechten worden geveild op een [[veiling]]. Volgens [[milieu-economie|milieu-economen]] is dit het efficiëntst: immers de veiling creëert een transparante [[Markt (economie)|markt]] waardoor de juiste prijs ontstaat. Het probleem is wat te doen met het geld dat de veiling oplevert. Het kan worden benut voor het onderhavige milieuprobleem, maar de betreffende bedrijven willen uiteraard dat dit geld weer ten goede komt aan de sector.
# De emissierechten worden via een voorafgemaakte afspraak verdeeld. Vaak krijgen de bedrijven evenveel rechten als hun huidige emissies; dit systeem wordt ''[[grandfathering]]'' of ''grandparenting'' genoemd. Dat bevoordeelt bestaande bedrijven, die daarom meestal intensief [[lobbyen]] voor grandfathering. Een voorafgemaakte afspraak benadeelt echter nieuwe toetreders tot de markt en het duurt ook veel langer voordat er een realistische marktprijs tot stand komt. Een gratis toedeling van emissierechten is extra voordelig van aandeelhouders van bestaande bedrijven, omdat ze waarde vertegenwoordigen in de balans van de bedrijven.<ref>Edwin Woerdman, Oscar Couwenberg, Andries Nentjes: [http://www.rug.nl/rechten/faculteit/vakgroepen/beof/ecof/terechte_energieprijsverhoging_door_gratis_emissierechten.pdf ''Terechte energieprijsverhoging door gratis emissierechten''], Economisch Statistische Berichten 91 (4493), p. 427—429, 8. september 2006</ref>
De [[Europees systeem voor emissiehandel|emissierechten in de EU]] zijn voor het eerst verdeeld via een gratis toedeling van emissierechten (grandfathering) aan bedrijven op basis van hun toenmalige uitstoot. Daarbij is een overschot aan emissierechten ontstaan doordat landen te veel rechten (certificaten) aan bedrijven hebben uitgedeeld. De oorzaak hiervan was dat de EU de emissiedefinitie ("horizontaal" activity based) en data van het European Environmental Agency in Kopenhagen gebruikte, bij toewijzing van emissierechten, terwijl het EU Transactielog emissiedata meet op verticale installatiebasis. Hierdoor was er in de periode 2005-2007 een over-allocatie van 200 miljoen ton emissierechten (10% van de markt) en stortte de prijs in naar nul eind 2007.<ref>[http://www.amazon.co.uk/Carbon-Trading-Pricing-Joost-Kanen/dp/0955372011/ref=sr_1_1?ie=UTF8&qid=1330786361&sr=8-1 Carbon Trading & Pricing, Kanen, JLM Fulton Publishing, p. 68—69, 8. December 2006]</ref> Door de [[Kredietcrisis|economische crisis]] in de jaren 2008 tot en met 2011 daalde bovendien de productie van veel bedrijven, waardoor ze nog meer emissierechten overhielden. Hierdoor leverde het systeem van emissierechten voor bedrijven nog maar nauwelijks een prikkel om de uitstoot te beperken. Voor bedrijven was het in de meeste gevallen goedkoper om emissiecertificaten te kopen en gewoon door te gaan met vervuilen, dan om milieumaatregelen te nemen. Een versnelde verlaging van het totale uitstootplafond zou de situatie kunnen verbeteren, maar hiervoor is onvoldoende politiek draagvlak. Wel zijn een aantal veilingen uitgesteld, waardoor er tijdelijk minder uitstootrechten op de markt waren.
 
<br />
==Werking van de emissiehandel==
===NO<sub>x</sub>===
5.368

bewerkingen